Naoto Kan
Naoto Kan | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Geboren | 10 oktober 1946 Ube (Yamaguchi), Japan | |||
Politieke partij | Democratische Partij | |||
Beroep | Politicus | |||
Religie | Boeddhisme | |||
Handtekening | ![]() | |||
61e minister-president van Japan | ||||
Aangetreden | 8 juni 2010 | |||
Einde termijn | 2 september 2011 | |||
Monarch | Akihito | |||
Voorganger | Yukio Hatoyama | |||
Opvolger | Yoshihiko Noda | |||
Minister van Volksgezondheid, Arbeid en Welzijn | ||||
Aangetreden | 1996 | |||
Einde termijn | 1996 | |||
Premier | Ryūtarō Hashimoto | |||
Voorganger | Chūryō Morii | |||
Opvolger | Junichiro Koizumi | |||
Minister van Financiën | ||||
Aangetreden | 6 januari 2010 | |||
Einde termijn | 8 juni 2010 | |||
Premier | Yukio Hatoyama | |||
Voorganger | Hirohisa Fujii | |||
Opvolger | Yoshihiko Noda | |||
|
Naoto Kan (Japans: 菅直人, Kan Naoto) (Ube, 10 oktober 1946) is een Japans politicus en was van 8 juni 2010 tot 2 september 2011 premier van Japan. Hij was de leider van de Democratische Partij (DPJ) in 2010-2011, en was dat ook in 1998-1999 en 2002-2004. Na het aftreden van Yukio Hatoyama werd hij premier van Japan. Kan zelf werd opgevolgd door Yoshihiko Noda.
Leven en opleiding
[bewerken | brontekst bewerken]Kan werd geboren als zoon van een zakenman in Ube in de prefectuur Yamaguchi. Hij haalde in 1970 zijn diploma aan het Tokyo Institute of Technology (東京工業大学, Tōkyō Kōgyō Daigaku) .
Carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Kan opende een patentenkantoor in 1974. In 1980 verwierf hij een zetel in het Lagerhuis als lid van de Socialistische Democratische Federatie (社会民主連合, Shakai-minshu-rengō). Hij kreeg nationale bekendheid als minister van Volksgezondheid, Werk en Welvaart in 1996 toen hij verantwoordelijkheid nam voor de verspreiding van onrechtmatig verkregen bloed. Toen was hij nog lid van een kleine partij, die samen regeerde met de Liberaal-Democratische Partij. Zijn actie werd toegejuicht door de media en het volk. Kan schreef ook het boek "Dai-jin" (letterlijk vertaald: "Minister").
In 1998 werd hij beschuldigd van verschillende affaires, die overigens ontkend werden door zijn partij, waardoor hij aftrad als leider van zijn partij. Yukio Hatoyama nam de functie over, maar na diens aftreden werd Kan weer partijleider. In juli 2003 ging zijn partij samenwerken in de oppositie met de Liberaal-Democratische Partij, voor de verkiezingen van de herfst 2003.
Tijdens de campagne van die verkiezingen werd Kan voorgesteld als kandidaat-premier. Echter, in 2004 werd hij opnieuw beschuldigd van onbetaalde lijfrentes en gedwongen om af te treden. Op 10 mei 2004 trad hij af als partijleider.
In oktober 2005, Kan zou in 2006 60 jaar worden, stelde hij een nieuwe partij voor, de "Dankai" (babyboomers)-Partij. De oorspronkelijke bedoeling van deze partij was de babyboomers activiteit te bieden. 2,7 miljoen mensen zouden met pensioen gaan in 2007.
Zijn hobby is Go. Hij heeft een vrouw en twee zoons en woont in Tokio.
Minister van Financiën
[bewerken | brontekst bewerken]In september 2009 vroeg Yukio Hatoyama Kan om vicepremier te worden. Op 6 januari 2010 werd hij daarnaast minister van Financiën. In zijn eerste persconferentie kondigde Kan aan dat het stimuleren van groei zijn eerste prioriteit is. Ook nam hij de ongebruikelijke stap om een optimaal dollar-yen niveau te geven, om exporteurs te helpen en de economie optimaal te stimuleren.
Premier
[bewerken | brontekst bewerken]Op 8 juni 2010 werd hij de opvolger van Yukio Hatoyama als premier en partijleider van de Democratische Partij. Hatoyama trad af omdat hij een belofte over het sluiten van een Amerikaanse basis in Japan niet kon nakomen. De ministers van Binnenlandse Zaken en Transport gaven ook aan voor deze functie in te zijn, maar gaven gauw hun steun aan Kan toen bekend werd dat hij de nieuwe premier werd. Op 9 juni 2010 werd bekendgemaakt dat Kan de Amerikaanse basis op Okinawa niet gaat sluiten.[1] Op 2 juni 2011 overleefde hij een motie van wantrouwen op voorwaarde dat hij beloofde af te treden zodra de gevolgen van de aardbeving en tsunami eerder 2011 onder controle zijn.[2] Op 26 augustus kondigde hij aan ontslag te nemen als premier van Japan. Zijn opvolger Yoshihiko Noda werd door de keizer op 2 september 2011 benoemd.
Voorganger: Yukio Hatoyama |
Minister-president van Japan 2010 - 2011 |
Opvolger: Yoshihiko Noda |
- ↑ Premier sluit Okinawa niet, Algemeen Dagblad
- ↑ NRC Handelsblad online (versie 2-6-2011)