02013D0010 — PL — 04.01.2021 — 002.001
Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie
DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO z dnia 19 kwietnia 2013 r. w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofywania banknotów euro (wersja przekształcona) (EBC/2013/10) (Dz.U. L 118 z 30.4.2013, s. 37) |
zmieniona przez:
|
|
Dziennik Urzędowy |
||
nr |
strona |
data |
||
DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2019/669 z dnia 4 kwietnia 2019 r. |
L 113 |
6 |
29.4.2019 |
|
DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2020/2090 z dnia 4 grudnia 2020 r. |
L 423 |
62 |
15.12.2020 |
DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
z dnia 19 kwietnia 2013 r.
w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofywania banknotów euro
(wersja przekształcona)
(EBC/2013/10)
(2013/211/UE)
Artykuł 1
Nominały i parametry
Banknoty euro pierwszej serii obejmują siedem nominałów banknotów euro w zakresie od 5 euro do 500 euro. Banknoty euro drugiej serii obejmują sześć nominałów w zakresie od 5 euro do 200 euro. Banknoty euro przedstawiają motyw „Epoki i style Europy” o następujących parametrach podstawowych.
Wartość nominalna (EUR) |
Wymiary (pierwsza seria) |
Wymiary (druga seria) |
Kolor dominujący |
Wzór |
5 |
120 × 62 mm |
120 × 62 mm |
Szary |
Klasyczny |
10 |
127 × 67 mm |
127 × 67 mm |
Czerwony |
Romański |
20 |
133 × 72 mm |
133 × 72 mm |
Niebieski |
Gotycki |
50 |
140 × 77 mm |
140 × 77 mm |
Pomarańczowy |
Renesansowy |
100 |
147 × 82 mm |
147 × 77 mm |
Zielony |
Barok i rokoko |
200 |
153 × 82 mm |
153 × 77 mm |
Żółto-brązowy |
Architektura żelaza i szkła |
500 |
160 × 82 mm |
Brak w drugiej serii |
Purpurowy |
Współczesna architektura XX wieku |
Siedem nominałów w serii banknotów euro przedstawia bramy i okna na stronie przedniej oraz mosty na stronie odwrotnej. Motywy na wszystkich siedmiu nominałach są typowe dla poszczególnych epok w sztuce europejskiej, o których mowa powyżej. Inne elementy wzoru obejmują:
symbol Unii Europejskiej;
nazwę waluty w alfabecie łacińskim i greckim oraz, dodatkowo dla drugiej serii banknotów euro, nazwę waluty cyrylicą;
wersje skrótowca „EBC” w językach urzędowych Unii Europejskiej:
w przypadku pierwszej serii banknotów euro skrótowiec „EBC” zamieszcza się tylko w następujących pięciu wersjach językowych w językach urzędowych: BCE, ECB, EZB, EKT i EKP;
w przypadku drugiej serii banknotów euro: 1) w odniesieniu do nominałów 5 euro, 10 euro i 20 euro skrótowiec „EBC” zamieszcza się tylko w następujących dziewięciu wersjach językowych w językach urzędowych: BCE, ECB, ЕЦБ, EZB, EKP, EKT, EKB, BĊE oraz EBC; 2) w odniesieniu do nominałów 50 euro, 100 euro i 200 euro skrótowiec „EBC” zamieszcza się tylko w następujących dziesięciu wersjach językowych w językach urzędowych: BCE, ECB, ЕЦБ, EZB, EKP, EKT, ESB, EKB, BĊE oraz EBC;
symbol ©, który wskazuje na przysługujące EBC prawa autorskie; oraz
podpis prezesa EBC.
Artykuł 2
Zasady reprodukcji banknotów euro
„Reprodukcja” oznacza każdy wizerunek materialny lub niematerialny, który wykorzystuje całość lub część banknotu euro opisanego w art. 1 lub część elementów jego wzoru, takich jak kolor, wymiary oraz wykorzystanie liter lub symboli, który to wizerunek może przypominać lub dawać ogólne wrażenie autentycznego banknotu euro, niezależnie od:
rozmiaru wizerunku;
materiału/materiałów lub techniki/technik wykorzystanych do jego produkcji; oraz
tego, czy elementy wzoru banknotu euro, takie jak litery lub symbole, zostały zmienione lub uzupełnione o dodatkowe elementy.
Reprodukcje spełniające następujące kryteria uważa się za zgodne z prawem, ponieważ nie istnieje ryzyko, że ogół społeczeństwa może mylnie uznać je za autentyczne banknoty euro:
jednostronne reprodukcje banknotu euro opisanego w art. 1, pod warunkiem że wymiary reprodukcji wynoszą co najmniej 125 % zarówno długości, jak i szerokości lub co najwyżej 75 % zarówno długości, jak i szerokości odpowiedniego banknotu euro opisanego w art. 1;
dwustronne reprodukcje banknotu euro opisanego w art. 1, pod warunkiem że wymiary reprodukcji wynoszą co najmniej 200 % zarówno długości, jak i szerokości lub co najwyżej 50 % zarówno długości, jak i szerokości odpowiedniego banknotu euro opisanego w art. 1;
reprodukcje pojedynczych elementów wzoru banknotu euro opisanego w art. 1, pod warunkiem że taki element wzoru nie jest przedstawiony na tle przypominającym banknot;
jednostronne reprodukcje przedstawiające część strony przedniej lub strony odwrotnej banknotu euro, pod warunkiem że taka część jest mniejsza niż jedna trzecia pierwotnej strony przedniej lub odwrotnej banknotu euro opisanego w art. 1;
reprodukcje wykonane z materiału wyraźnie różniącego się od papieru, który w wyraźny sposób wizualnie i w dotyku odróżnia się od materiału wykorzystywanego do banknotów; lub
reprodukcje niematerialne udostępnione elektronicznie na stronach internetowych, poprzez przewody lub bezprzewodowo lub w jakikolwiek inny sposób, który pozwala na publiczny dostęp do tych niematerialnych reprodukcji w dowolnie wybranym miejscu i czasie, pod warunkiem że:
Artykuł 3
Wymiana uszkodzonych autentycznych banknotów euro
KBC, na wniosek oraz na warunkach określonych w ust. 2 oraz w odpowiednich decyzjach Rady Prezesów, o których mowa w art. 6, wymienia uszkodzone autentyczne banknoty euro w następujących przypadkach:
jeżeli do wymiany przedstawione zostaje ponad 50 % banknotu euro; albo
jeżeli do wymiany przedstawione zostaje 50 % lub mniej powierzchni banknotu euro, o ile wnioskodawca udowodni, że brakujące części zostały zniszczone.
Poza przepisami ust. 1 do wymiany uszkodzonych autentycznych banknotów euro stosuje się następujące warunki dodatkowe:
jeżeli istnieją wątpliwości co do tytułu prawnego wnioskodawcy do banknotów euro: obowiązek identyfikacji spoczywa na wnioskodawcy, podobnie jak obowiązek dostarczenia dowodu, że jest on właścicielem albo jest z innego tytułu uprawniony do złożenia wniosku;
jeżeli istnieją wątpliwości co do autentyczności banknotów euro: obowiązek identyfikacji spoczywa na wnioskodawcy;
jeżeli przedstawione są autentyczne banknoty euro poplamione tuszem, skażone lub impregnowane: wnioskodawca składa pisemne wyjaśnienie dotyczące rodzaju plam, skażenia lub impregnacji;
jeżeli autentyczne banknoty euro zostały uszkodzone przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą: wnioskodawca składa pisemne oświadczenie co do przyczyny neutralizacji banknotu;
jeżeli autentyczne banknoty euro zostały uszkodzone przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą w związku z usiłowaniem popełnienia lub popełnieniem rozboju lub kradzieży albo inną działalnością przestępczą: banknoty wymienia się wyłącznie na wniosek właściciela lub osoby z innego tytułu uprawnionej do złożenia wniosku, będących osobami poszkodowanymi w wyniku usiłowania popełnienia lub popełnienia przestępstwa prowadzącego uszkodzenia banknotów;
jeżeli autentyczne banknoty euro zostały uszkodzone przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą i zostały one przedstawione przez instytucje i podmioty gospodarcze, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001: wspomniane instytucje i podmioty gospodarcze przekazują pisemne oświadczenie co do przyczyny neutralizacji banknotu, numery i cechy urządzenia zabezpieczającego przed kradzieżą, szczegółowe dane osoby przedstawiającej uszkodzone banknoty oraz datę ich przedstawienia;
jeżeli autentyczne banknoty euro zostały uszkodzone w ilościach hurtowych z powodu uruchomienia się urządzeń zabezpieczających przed kradzieżą: w możliwym zakresie, na żądanie KBC, banknoty przedstawia się w plikach po 100 banknotów euro, o ile liczba przedstawianych banknotów euro jest do tego wystarczająca;
jeżeli instytucje i podmioty gospodarcze, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001, przedstawiają do wymiany, w ramach jednej lub wielu transakcji, uszkodzone autentyczne banknoty euro o wartości co najmniej 10 000 euro, dokumentację dotyczącą pochodzenia banknotów i identyfikacji klienta lub, w odpowiednich przypadkach, rzeczywistego beneficjenta w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 ( 1 ), przedkładają takie instytucje i podmioty gospodarcze. Obowiązek ten ma również zastosowanie w przypadku zaistnienia wątpliwości co do tego, czy osiągnięty został próg wartości 10 000 euro. Zasady określone w niniejszym ustępie nie naruszają bardziej restrykcyjnych wymogów w zakresie identyfikacji i sprawozdawczości przyjętych przez państwa członkowskie w ramach transpozycji dyrektywy (UE) 2015/849.
Nie uchybiając powyższemu:
jeżeli KBC wiedzą lub mają wystarczające powody, by uważać, że autentyczne banknoty euro zostały uszkodzone celowo, odmawiają wymiany i zatrzymują banknoty euro w celu uniemożliwienia powrotu takich banknotów euro do obiegu lub przedstawienia ich do wymiany przez wnioskodawcę w innym KBC. Jednakże KBC wymieniają uszkodzone autentyczne banknoty euro, jeżeli wiedzą lub mają wystarczające powody, aby uważać, że wnioskodawcy działają w dobrej wierze, albo jeżeli wnioskodawcy mogą udowodnić, że działają w dobrej wierze. Banknotów euro, które są uszkodzone w niewielkim stopniu, np. mają adnotacje, liczby lub krótkie zdania, z zasady nie uważa się za banknoty euro uszkodzone celowo; oraz
jeżeli KBC wiedzą lub mają wystarczające powody, aby uważać, że zostało popełnione przestępstwo, odmawiają wymiany uszkodzonych autentycznych banknotów euro i zatrzymują je, za potwierdzeniem odbioru, jako dowód do przedstawienia właściwym organom w celu wszczęcia lub wsparcia toczącego się dochodzenia w sprawie karnej. O ile właściwe organy nie zdecydują inaczej, po zakończeniu dochodzenia autentyczne banknoty kwalifikują się do wymiany na warunkach określonych w ust. 1 i 2;
jeżeli KBC wiedzą lub mają wystarczające powody, aby uważać, że uszkodzone autentyczne banknoty euro są skażone w stopniu niosącym ryzyko dla zdrowia i bezpieczeństwa, wymieniają uszkodzone autentyczne banknoty euro pod warunkiem przedstawienia przez wnioskodawcę badania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa wykonanego przez odpowiedni organ.
Artykuł 4
Wprowadzenie opłaty za wymianę autentycznych banknotów euro uszkodzonych przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą
Artykuł 5
Uznawanie wartością autentycznych banknotów euro przypadkowo uszkodzonych przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą i przedstawionych do wymiany
KBC uznają prowadzone przez siebie rachunki instytucji i podmiotów gospodarczych, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001, wartością autentycznych banknotów euro przypadkowo uszkodzonych przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą w dniu otrzymania takich banknotów, pod warunkiem że:
banknoty euro nie zostały uszkodzone w związku z popełnieniem rozboju lub kradzieży albo inną działalnością przestępczą;
KBC może niezwłocznie zweryfikować, czy wnioskowana kwota odpowiada co najmniej w przybliżeniu wartości przedstawionych banknotów; oraz
zostaną przedstawione wszystkie inne informacje, których zażąda KBC.
Artykuł 6
Wycofywanie banknotów euro
Wycofanie typu lub serii banknotów euro reguluje decyzja Rady Prezesów opublikowana do ogólnej wiadomości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i innych mediach. Decyzja taka obejmuje co najmniej następujące kwestie:
Artykuł 7
Wejście w życie i utrata mocy obowiązującej
ZAŁĄCZNIK
TABELA KORELACJI
Decyzja EBC/2003/4 |
Niniejsza decyzja |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 |
Artykuł 2 |
Artykuł 2 |
Artykuł 3 |
Artykuł 3 |
Artykuł 4 |
Artykuł 4 |
Artykuł 5 |
Artykuł 6 |
Artykuł 6 |
Artykuł 7 |
( 1 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).
( 2 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiające wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 924/2009 (Dz.U. L 94 z 30.3.2012, s. 22).