Płatkonos diademowy
Płatkonos diademowy[22] (Hipposideros diadema) – gatunek ssaka z rodziny płatkonosowatych (Hipposideridae)[23].
Hipposideros diadema[1] | |||||
(E. Geoffroy Saint-Hilaire, 1813) | |||||
![]() | |||||
Systematyka | |||||
Domena | |||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | |||||
Typ | |||||
Podtyp | |||||
Gromada | |||||
Podgromada | |||||
Infragromada | |||||
Rząd | |||||
Podrząd | |||||
Nadrodzina | |||||
Rodzina | |||||
Rodzaj | |||||
Gatunek |
płatkonos diademowy | ||||
| |||||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[21] | |||||
![]() | |||||
Zasięg występowania | |||||
![]() |
Taksonomia
edytujGatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1813 roku francuski przyrodnik Étienne Geoffroy Saint-Hilaire nadając mu nazwę Rhinolophus diadema[2]. Holotyp pochodził z Timoru, w archipelagu Małych Wysp Sundajskich[23].
Hipposideros diadema należy do grupy gatunkowej diadema[24]. Opisano wiele podgatunków (anderseni, ceramensis, custos, enganus, euotis, griseus, masoni, mirandus, natunensis, nicobarensis, nobilis, oceanitis, reginae, speculator, trobrius i vicarius)[23], kilka z nich jest o wątpliwej ważności; ważność, diagnozy i rozmieszczenie potencjalnych podgatunków wymagają weryfikacji[24]. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy[24].
Etymologia
edytujZasięg występowania
edytujPłatkonos diademowy występuje w kontynentalnej części południowo-wschodniej Azji, w Filipinach, w Indonezji, na Nowej Gwinei (w tym Archipelag Bismarcka), Wyspach Salomona i w północno-wschodniej Australii; także w północnych Nikobarach[24].
Morfologia
edytujDługość ciała (bez ogona) 66–100 mm, długość ogona 32–51 mm, długość ucha 28–32 mm, długość tylnej stopy 16–21 mm, długość przedramienia 58–96 mm; masa ciała 22–57 g[27].
Tryb życia
edytujWystępuje w lasach (często w pobliżu ludzkich osiedli). Płatkonosy diademowowe prowadzą wybitnie grupowy tryb życia. Wraz z setkami innych nietoperzy żyje w jaskiniach lub starych budynkach. Na polowanie wylatuje o zmroku. Krąży wokół kwiatów, polując na owady i otwierając niekiedy figi, aby wydobyć znajdujące się w nich larwy owadów. Zjada wówczas przy tych również miąższ owoców z nasionami.
Młode rodzą się w listopadzie lub w grudniu.
Uwagi
edytuj- ↑ Niepoprawna późniejsza pisownia Hipposideros diadema anderseni E.H. Taylor, 1934.
Przypisy
edytuj- ↑ Hipposideros diadema, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b É. Geoffroy Saint-Hilaire. Sur un genre de chauve-souris, sous le nom de Rhinolophes. „Annales du Muséum d’histoire naturelle”. 20, s. 263, 1813. (fr.).
- ↑ T. Horsfield: Zoological researches in Java, and the neighbouring islands. London: Printed for Kingsbury, Parbury, & Allen, 1824, s. nr vii, ryc.. (ang.).
- ↑ F.J.F. Meyen. Beiträge zur zoologie, gesammelt auf einer reise um die Erde. Zweite abhandlung. Säugethiere. Mit sechs Steindrucktafeln und einer Kupfertafel. „Nova Acta Physico-medica Academiae Caesareae Leopoldino-Carolinae Naturae Curiosorum”. 16 (8), s. 608; ryc. xlvi, 1833. (niem.).
- ↑ G.E. Dobson. Description of four new species of Malayan bats, from the collection of Dr. Stoliczka. „The Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 40 (3), s. 262, 1871. (ang.).
- ↑ G.E. Dobson. Brief descriptions of five new species of rhinolophine bats. „The Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 41 (2), s. 338, 1872. (ang.).
- ↑ Andersen 1905 ↓, s. 497.
- ↑ Andersen 1905 ↓, s. 498.
- ↑ Andersen 1905 ↓, s. 499.
- ↑ Andersen 1905 ↓, s. 502.
- ↑ K.Ch. Andersen. Chiropteran notes. „Annali del Museo civico di storia naturale di Genova”. Serie 3.a. 3, s. 8, 1907. (ang.).
- ↑ O. Thomas. On mammals from Manus Island Admiralty Group, and Ruk Island, Bismarck Archipelago. „The Annals and Magazine of Natural History”. Eight series. 13 (76), s. 437, 1914. (ang.).
- ↑ a b K.C. Andersen. Diagnoses of new bats of the families Rhinolophidae and Megadermatidae. „The Annals and Magazine of Natural History”. Ninth series. 2 (10), s. 381, 1918. (ang.).
- ↑ E.H. Taylor. Philippine land mammals. „Monographs of the Bureau of Science”. 30, s. 246, 1934. (ang.).
- ↑ Troughton 1937 ↓, s. 275.
- ↑ Troughton 1937 ↓, s. 276.
- ↑ F.N. Chasen. A handlist of Malaysian mammals. „Bulletin of the Raffles Museum”. 15, s. 43, 1940. (ang.).
- ↑ E.M.O. Laurie & J.E. Hill: List of land mammals of New Guinea, Celebes and adjacent islands 1758–1952. London: British Museum (Natural History), 1954, s. 58. (ang.).
- ↑ C.J. Phillips. A new subspecies of horseshoe bat (Hipposideros diadema) from the Solomon Islands. „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 80, s. 35, 1967. (ang.).
- ↑ M.A. Lawrence. Catalog of Recent mammal types in the American Museum of Natural History. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 217, s. 33, 1993. (ang.).
- ↑ J. Aguilar & D.L. Waldien , Hipposideros diadema, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2021, wersja 2021-3 [dostęp 2022-06-19] (ang.).
- ↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 93. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b c D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Hipposideros diadema. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2022-06-19].
- ↑ a b c d C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 124. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 327, 1904. (ang.).
- ↑ diadema, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-06-19] (ang.).
- ↑ A. Monadjem, P. Soisook, V.D. Thong & T. Kingston: Family Hipposideridae (Old World Leaf-nosed Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 241. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).
Bibliografia
edytuj- K.Ch. Andersen. On Hipposiderus diadema and its closest allies. „The Annals and Magazine of Natural History”. Seventh series. 16 (95), s. 497–507, 1905. (ang.).
- E.L.G. Troughton. Six new bats (Microchiroptera) from the Australasian region. „Australian Zoologist”. 8, s. 274–281, 1937. (ang.).