Браніслаў Даніловіч
Браніслаў Даніловіч | |
---|---|
![]() | |
Дата нараджэння | 20 лістапада 1908 |
Месца нараджэння | |
Дата смерці | 29 верасня 2003 (94 гады) |
Месца смерці | |
Месца пахавання | |
Альма-матар | |
Часць | 1-ы Беларускі штурмавы ўзвод |
Браніслаў Даніловіч (20 лістапада 1908 — 29 верасня 2003) — беларускі вайсковы і грамадскі дзеяч. Храніст 1-га Беларускага штурмавога ўзводу. Сябра Галоўнай Управы БАЗА, Задзіночання беларуска-амерыканскіх ветэранаў, сябра рэдкалегіі і фундатар газеты «Беларус».[1]
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзіўся 20 лістапада 1908 г. на Ашмяншчыне у Віленскай губерні Расійскай імперыі. У 1930-я гады вучыўся ў Барунаўскай настаўніцкай семінарыі, створанай польскімі ўладамі на замест зачыненай беларускай. У гады навучання далучыўся да беларускага руху, быў сябрам Беларускай сялянска-работніцкай грамады. З асветы быў настаўнікам, па веравызнанні — рыма-каталік. Выехаў шукаць працы ў Латвію у сувязі з цяжкім эканамічным становішчам у Польскай Рэспубліцы. У Латвіі пазнаёміўся з вядомым прыхільнікам беларускага руху баронам Энгельгардам.
У 1941 г. разам з Энгельгардам пераехаў у Германію. Працаваў перакладчыкам у групе беларускіх дзеячаў, якія працавалі з нямецкімі ўладамі пры вызваленні беларускіх жаўнераў Войска Польскага з лагераў для ваеннапалонных. У тым жа годзе далучыўся да 1-га Беларускага штурмавога ўзводу, дзе стаў храністам. Напісаў вядомую ў беларускім руху жаўнерскую песню «Гэта йдзе Першы зьвяз наш штурмовы», зваротка якой гучала так:
![]() |
Гэта йдзе Першы зьвяз наш штурмовы, |
![]() |
У нямецка-савецкую вайну 1-ы Штурмавы ўзвод быў дэсантаваны ў БССР. Пасля заняцця нямецкім войскам тэрыторыі Беларусі жаўнеры 1-ы Штурмавога ўзводу, яшчэ да з’яўлення БЦР, стваралі першую цывільную адміністрацыю. Браніслаў Даніловіч быў прызначаны ў цывільныя ўлады на Смаленшчыне, дзе працаваў да 1943 г.
Эвакуяваны ў Германію. Пад канец 1940-х гадоў выехаў у ЗША. На эміграцыі актыўна ўдзельнічаў у беларускім руху. Удзельнічаў у аднаўленьні Рады БНР, пры арганізацыі Беларуска-Амерыканскага Задзіночання і ў Задзіночанні беларуска-амерыканскіх ветэранаў. Быў сябрам Галоўнай Управы БАЗА, а таксама спрычыніўся да арганізацыі аддзелу БАЗА ў Нью-Джэрсі. Быў сябрам рэдкалегіі газеты «Беларус» і адным з сталых фундатараў. Ад пачатку эміграцыі і да апошніх дзён належаў да вернікаў Беларускай Аўтакефальнай Праваслаўнай Царквы. Быў звязаны з парафіяй Жыровіцкай Божай Маці ў Хайленд-Парку.
Апошнія 6 гадоў жыцця моцна хварэў. Памёр 29 верасня 2003 г. у Нью-Брансуіку (Нью-Джэрсі). Пахаваны на Беларускіх могілках у Іст-Брансуіку, ЗША. Пасля кароткай надмагільнай малітвы на пахаванню прагучаў жалобны гімн «Спі пад курганам герояў», на пахаванні сярод іншых прысутнічалі Антон Шукелойць, Янка Запруднік, Янка Азарка і жонка памерлага.
Ушанаванне памяці
[правіць | правіць зыходнік]- Старшыня БАЗА Антон Шукелойць у развітальным слове над магілай памерлага адзначыў яго даўгагадовае і самаахвярнае служэнне беларускай нацыянальнай справе.
Цікавыя факты
[правіць | правіць зыходнік]- Паводле сведчання айца Аляксандра Надсана, менавіта Браніслаў Даніловіч перадаў дзённік загадаў 1-га Беларускага штурмавога ўзводу у Беларускую бібліятэку і музей імя Францішка Скарыны.
Зноскі
- ↑ Браніслаў ДАНІЛОВІЧ (20.ХІ.1908-29.ІХ.2003) . Архівавана з першакрыніцы 31.08.2019.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Нарадзіліся 20 лістапада
- Нарадзіліся ў 1908 годзе
- Нарадзіліся ў Ашмянскім павеце (Расійская імперыя)
- Памерлі 29 верасня
- Памерлі ў 2003 годзе
- Памерлі ў акрузе Мідлсекс (Нью-Джэрсі)
- Пахаваныя на Беларускіх могілках у Іст-Брансуіку
- Асобы
- Члены 1-га Беларускага штурмавога ўзводу
- Члены БСРГ
- Постаці беларускай эміграцыі
- Беларусы ў ЗША