Гальба
Сервій Сульпіцый Гальба | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
SERVIUS SULPICIUS GALBA | |||||||
![]() | |||||||
| |||||||
|
|||||||
Папярэднік | Клаўдзій Цэзар Аўгуст Нерон | ||||||
Пераемнік | Марк Сальвій Атон | ||||||
|
|||||||
Нараджэнне |
24 снежня 3 да н.э. |
||||||
Смерць |
15 студзеня 69 (70 гадоў) |
||||||
Месца пахавання | |||||||
Род | Sulpicii Galbae[d] і Livii Ocellae[d] | ||||||
Бацька | Gaius Sulpicius Galba[d] | ||||||
Маці | Mummia Achaica[d] або Livia Ocellina[d] | ||||||
Жонка | Aemilia Lepida[d] | ||||||
Дзеці | невядома, невядома і Lucius Calpurnius Piso Frugi Licinianus[d] | ||||||
Веравызнанне | старажытнарымская рэлігія | ||||||
Званне | легат | ||||||
![]() |
Сервій Сульпіцый Гальба (лац.: Servius Sulpicius Galba, 24 снежня 3 да н.э. — 15 студзеня 69) — старажытнарымскі імператар (з 6 чэрвеня 68 па 15 студзеня 69).
Сервій Сульпіцый паходзіў са шляхетнага і багатага патрыцыянскага роду. Ён стаў апошнім рымскім імператарам, які належаў да старой рэспубліканскай арыстакратыі. Пры Юліях-Клаўдзіях ён зрабіў кар’еру вайскоўца і палітыка. Пры Тыберыі Гальба быў легатам-прапрэтарам Аквітаніі (31—32 гады) і консулам (у 33 годзе), пры Калігуле — легатам Верхняй Германіі (39—41 гады), пры Клаўдзіі ўдзельнічаў у заваёве Брытаніі (43 год) і кіраваў правінцыяй Афрыка (45-47 гады). Пасля гэтага ён доўгі час быў на спакоі, пакуль у 60 ці 61 годзе імператар Нерон не прызначыў яго намеснікам Тараконскай Іспаніі.
У 68 годзе Гай Юлій Віндэкс падняў мяцеж у Лугдунскай Галіі і прапанаваў Гальбе саюз і імператарскую ўладу. Сервій Сульпіцый пасля некаторых ваганняў пагадзіўся. Віндэкс неўзабаве загінуў, але некалькі іншых намеснікаў таксама паўсталі супраць Нерона. У выніку сенат афіцыйна прызнаў Гальбу імператарам, а Нерону прыйшлося пакончыць з сабой. Праз некалькі месяцаў Сервій Сульпіцый уступіў у Рым, але да гэтага часу ён ужо пачаў станавіцца непапулярным у вачах насельніцтва сталіцы, прэтарыянскай гвардыі і салдат правінцыйных войскаў. Чыннікам таму сталі рэпрэсіі супраць асобных вядомых саноўнікаў і военачальнікаў, незадаволенасць салдат скупасцю імператара, агульнае паслабленне пазіцый цэнтральнай улады. У Ніжняй Германіі падняў мяцеж намеснік Аўл Вітэлій, падтрыманы побач заходніх правінцый. Нарэшце, бяздзетны Гальба абраў няўдалага кандыдата на ўсынаўленне — Луцыя Кальпурнія Пізона Фругі Ліцыніяна , маладога чалавека, які валодаў толькі шляхетнасцю, але не ўплывам. Адзін з яго набліжаных, Марк Сальвій Атон, арганізаваў мяцеж прэтарыянцаў і захапіў уладу. Сервій Сульпіцый быў забіты на Рымскім форуме пасля ўсяго сямі месяцаў кіравання.
Зноскі
BAV: ADV11343325 · BNC: a10795820 · BNE: XX1435294 · BNF: 14893746x · GND: 118716166 · ISNI: 0000000107982658 · LCCN: n50015482 · NKC: jn20000700580 · NLA: 53004816 · NLP: a0000001181910 · NTA: 071511326 · NUKAT: n2013190833 · LIBRIS: 187868 · SUDOC: 050608185 · VIAF: 27034761, 318144647673597600502 · ULAN: 500355698 |