Мікалай V
Мікалай V | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
лац.: Nicolaus PP. V | |||||||
![]() | |||||||
![]() | |||||||
| |||||||
|
|||||||
Папярэднік | Яўген IV | ||||||
Пераемнік | Калікст III | ||||||
|
|||||||
Дыяцэзія | Балонская дыяцэзія[d] | ||||||
Папярэднік | Ludovico Trevisan[d] | ||||||
Пераемнік | Jean de Podio[d] | ||||||
|
|||||||
Папярэднік | Antonio Panciera[d] | ||||||
Пераемнік | Filippo Calandrini[d] | ||||||
|
|||||||
Адукацыя | |||||||
Дзейнасць | бібліятэкар, каталіцкі святар, каталіцкі біскуп | ||||||
Месца працы | |||||||
Нараджэнне |
мерк. 15 лістапада 1397[1][2] |
||||||
Смерць |
24 сакавіка 1455[1] (57 гадоў) |
||||||
Пахаванне | |||||||
Прыняцце свяшчэннага сану | 1422 | ||||||
Кардынал з | 1446 | ||||||
![]() |
Мікалай V (лац.: Nicolaus PP. V, свецкае імя: Тамаза Парэнтучэлі, італ.: Tommaso Parentucelli; 15 лістапада 1397 — 24 сакавіка 1455) — Папа Рымскі з 6 сакавіка 1447 года па 24 сакавіка 1455 г. Мікалай V увайшоў у гісторыю як «першы Папа-гуманіст»), які ўмацаваў за Рымам права называцца сталіцай хрысціянства.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Тамаза Парэнтучэлі — будучы Пантыфік Мікалай V — вывучаў грэчаскую мову ў Фларэнцыі і калекцыянаваў манускрыпты, засвоіў рэнесансную культуру і ўспрыняў гуманістычны спосаб думак. У 1444 годзе стаў біскупам Балоньі. На Ферара-Фларэнтыйскім саборы ён праводзіў дыскусіі з прадстаўнікамі Армянскай Царквы, коптамі, якавітамі з мэтай пераадолець дактрынальныя адрозненні з Каталіцкім Касцёлам. У цэлым, ён быў удалым перамоўшчыкам і касцёльным дыпламатам.
Пасля таго, як у 1447 г. Мікалай V быў абраны Папам, ён абвясціў 1450 год юбілейным. З гэтай нагоды ў Рым з’ехалася каля 100 тысяч пілігрымаў. Базылікі не закрываліся нават на ноч і пастаянна былі напоўненыя пілігрымамі. Кананізацыя Бернардзіна Сіенскага стала першай у гісторыі Касцёла, якая адбылася падчас юбілейнага года.
Папа не лічыў мастацтва пустым, на яго думку, яно таксама сведчыла пра Божую хвалу. Мікалай V не адрозніваўся ні сквапнасцю, ні непатызмам, чым асабліва выдзяляўся сярод многіх Пантыфікаў гэтага перыяду. У прыватнасці, ён лічыў, што для непісьменных простых людзей, якім цяжка было зразумець усю глыбіню хрысціянскага веравучэння, было неабходна прадэманстраваць веліч Касцёла, стварыць вобраз, які б умацоўваў іх асабістую веру. На яго думку, калі аўтарытэт Касцёла як Божага Валадарства на зямлі знаходзіў адлюстраванне ў велічных будынках і ўзнёслых помніках, што неслі на сабе адбітак прыгажосці самога Творцы, гэта спрыяла ўмацаванню веры і яе перадачы з пакалення ў пакаленне. Менавіта Мікалай V сфармуляваў ідэі наконт архітэктурнага выгляду Рыма, якія пасля рэалізавалі яго наступнікі.
На пачатку пантыфікату Мікалая V праблема схізмы была яшчэ не вырашана канчаткова: існаваў антыпапа Фелікс V, які працягваў пагражаць Рыму. Менавіта Мікалай V канчаткова пераадолеў падзел і аднавіў мір у Папскай дзяржаве, а таксама прымірыўся з рымскай арыстакратыя.
У 1452 і 1455 гадах ён выдаў булы, якія адкрывалі магчымасць для партугальскіх каланізатараў на спрэчных тэрыторыях Афрыкі ператвараць людзей у нявольнікаў. Гэтыя дакументы ў той час спрыялі далейшаму гандлю людзьмі[3].
Зноскі
- ↑ а б autori vari Enciclopedia dei Papi — 2000. Праверана 11 лютага 2015.
- ↑ BeWeB Праверана 4 жніўня 2020.
- ↑ catholic.by
BAV: ADV12148327, ADV12359133 · BNC: a10475874 · BNE: XX1048131 · BNF: 124434672 · CiNii: DA11778930 · GND: 118734911 · ICCU: BCTV000087 · ISNI: 000000012149188X · LCCN: n85301589 · NKC: jn20030728002 · NLP: a0000001061993, a0000001181924 · NSK: 000127168 · NTA: 07084335X · NUKAT: n98085395 · LIBRIS: 302221 · SUDOC: 033582262 · VIAF: 120732037 · ULAN: 500216046 |