Уолтэр Хоўарс
Уолтэр Нормен Хоўарс | |
---|---|
англ.: Sir Walter Norman Haworth | |
![]() | |
Дата нараджэння | 19 сакавіка 1883[1][2][…] |
Месца нараджэння | |
Дата смерці | 19 сакавіка 1950[1][2][…] (67 гадоў) |
Месца смерці | |
Грамадзянства | |
Род дзейнасці | хімік |
Навуковая сфера | хімія |
Месца працы | |
Навуковая ступень | доктар навук |
Альма-матар | |
Навуковы кіраўнік | Уільям Генры Перкін[d] і Ота Валах |
Член у | |
Узнагароды |
![]() член Лонданскага каралеўскага таварыства[d] (5 кастрычніка 1928) Каралеўскі медаль[d] (1942) ![]() медаль Дэві[d] (1934) 1851 Research Fellowship[d] (1910) Longstaff Prize[d] (1933) Бэйкераўская лекцыя[d] (1944) |
Подпіс |
![]() |
![]() |
Уолтэр Хоўарс (19 сакавіка 1883, Чорлу — 19 сакавіка 1950, Бірмінгем) — англійскі хімік-арганік і біяхімік, член Лонданскага каралеўскага таварыства (1928).
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Скончыў Гётынгенскі ўніверсітэт (доктар філасофіі, 1910), у 1911 годзе доктар навук Манчэстэрскага ўніверсітэта. З 1912 г. прафесар універсітэта Сент-Андрус, з 1920 года — Армстранг-каледжа ў Ньюкасле, у 1925—1948 гадах — Бірмінгемскага ўніверсітэта.
Асноўныя працы
[правіць | правіць зыходнік]Асноўныя працы па хіміі вугляводаў. Вызначыў будову і вывучыў уласцівасці многіх цукроў (мальтозы, лактозы, крухмалу, цэлюлозы і інш.) Удасканаліў наменклатуру цукроў. Адным з першых (1933) ажыццявіў сінтэз аскарбінавай кіслаты (вітамін С). Аўтар тэрміна канфармацыя. У гады Другой сусветнай вайны ўдзельнічаў у распрацоўках, звязаных з прымяненнем атамнай энергіі.
Нобелеўская прэмія
[правіць | правіць зыходнік]Падчас працы ў Бірмінгемскім універсітэце атрымаў Нобелеўскую прэмію па хіміі (1937, сумесна з П. Карэрам).
Зноскі
- ↑ а б Sir Norman Haworth // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ а б Walter Norman Haworth // Brockhaus Enzyklopädie
- ↑ Norman Haworth Facts — Nobel Foundation. Праверана 5 лютага 2021.
- ↑ а б в г д е Norman Haworth Biographical — Nobel Foundation. Праверана 5 лютага 2021.