Αέτιος ο Αντιοχεύς
Ο Αέτιος από την Αντιόχεια της Συρίας υπήρξε φιλόσοφος περιπατητικός (δηλαδή οπαδός των θεωριών του Αριστοτέλη δοξογράφος και επίσης αστρονόμος, μετεωρολόγος και φυσικός του 1ου[2] ή 2ου αιώνα μ.Χ.[3]
Αέτιος ο Αντιοχεύς | |
---|---|
Γενικές πληροφορίες | |
Γέννηση | 1ος αιώνας ή 2ος αιώνας |
Θάνατος | 1ος αιώνας ή 2ος αιώνας |
Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Μητρική γλώσσα | αρχαία ελληνικά |
Ομιλούμενες γλώσσες | αρχαία ελληνικά |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | δοξογράφος αστρονόμος φιλόσοφος |
Περίοδος ακμής | 1ος αιώνας[1] - 2ος αιώνας[1] |
Προπαντός υπήρξε αξιόλογος διότι ασχολήθηκε με τη συστηματική καταγραφή φιλοσοφικών και επιστημονικών θεωριών των προγενεστέρων του. Το σπουδαιότερο των συγγραμμάτων του έφερε το τίτλο «Περί των αρεσκόντων τοις φιλοσόφοις φυσικών δογμάτων ξυναγωγή» ή άλλως «Συναγωγή περί αρεσκόντων» τμήματα του οποίου βρέθηκαν εγκατεσπαρμένα σε διάφορους μεταγενέστερούς του (Στοβαίος, Νεμέσιος κλπ). τα οποία κατάφερε και συνέλεξε ο Ντιλς που συναρμολόγησε και αποκατέστησε το μέχρι σήμερα απολεσθέν πρωτότυπο[4][5]. Το πλέον αξιόλογο που ήλθε στο φως μετά από αυτή τη προσπάθεια αποκατάστασης του έργου του Αέτιου είναι η από αυτόν διασωθείσα πληροφορία ότι ο Αναξίμανδρος υπήρξε ο μακρινός πρόδρομος της δαρβίνειας θεωρίας περί της εξελίξεως των πρωτογόνων οργανισμών και της γενέσεως των ειδών.
Γενικά όμως ο ίδιος ασχολήθηκε με την ιστορία των φυσικών επιστημών έχοντας ως πρότυπο ανάλογο σύγγραμμα του Θεόφραστου καθώς και εκείνες τις φυσικές φιλοσοφίες των Θαλή, Πυθαγόρα και Ποσειδωνίου. Το έργο του κρίθηκε πολύτιμη πηγή διότι περιέχει αποσπάσματα έργων που έχουν χαθεί.
Τον Αέτιο τον φιλόσοφο αναφέρουν οι Στοβαίος, Ψευδοπλούταρχος, Πλίνιος, Θεοδώρητος και Πορφύριος.
Σημειώσεις παραπομπές
Επεξεργασία- ↑ 1,0 1,1 1,2 Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. zcu2014808300. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2022.
- ↑ Dorothea Frede, André Laks, Traditions of Theology, Brill, 2002, p. 15.
- ↑ W. K. C. Guthrie, A History of Greek Philosophy, Volume I: The Earlier Presocratics and the Pythagoreans, Cambridge University Press, 1962, p. xiv.
- ↑ Astronomical and Astrophysical Transactions, Vol. 25, No. 4, August 2006, 357–358.
- ↑ Τζον Μπάρνετ, Early Greek Philosophy: Section B: Note on the Sources Αρχειοθετήθηκε 2009-02-16 στο Wayback Machine..
Πηγές
Επεξεργασία- Θεοδώρητος, Ελληνικών παθήσεων θεραπεία II 95, IV-31, V-16.
- Πορφύριος, Ιστορία της Φιλοσοφίας
- Στοβαίος, Εκλογαί (Μυριόβιβλος Φωτίου) Wachsmuth-Leipzig 1884.
- Ψευδοπλούταρχος, Περί των αρεσκόντων φιλοσόφοις φυσικοίς δογμάτων –Επιτομή I-3, 17.
- Gercke, Paulys R.E. τόμ. 1-1, σ. 703 Έκδοση Metzler- Stuttgart 1894.
- Gigon O, Lexicon der alten Welt σ. 58 Έκδοση Artemis, Zurich - Stuttgart 1965.
- Κ. Γεωγρακόπουλος, Έλληνες Θετικοί, Έκδοση Γεωργιάδη σ.31 1995.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επεξεργασία- John Burnet's Early Greek Philosophy: Section B: Note on the Sources
- «Doxography of Ancient Philosophy», entry by Jaap Mansfeld in the Stanford Encyclopedia of Philosophy
- Complete text of the Placita: Greek and French, English and French