Εκλογές στη Φινλανδία
Στη Φινλανδία γίνονται εκλογές για Πρόεδρο και για Κοινοβούλιο. Το πολίτευμα είναι η κοινοβουλευτική δημοκρατία, με αυξημένο θεσμικό ρόλο του προέδρου της δημοκρατίας. Ο αρχηγός του κράτους (Πρόεδρος της Δημοκρατίας) εκλέγεται κάθε εξαετία με καθολική ψηφοφορία. Στην περίπτωση που την απόλυτη πλειοψηφία δε συγκεντρώσει κανένας από τους υποψηφίους, ο ανώτατος άρχοντας αναδεικνύεται έμμεσα από σώμα εκλεκτόρων, οι οποίοι όμως ορίζονται ύστερα από καθολική ψηφοφορία. Την εκτελεστική εξουσία ασκεί η κυβέρνηση και τη νομοθετική το κοινοβούλιο (εντουσκούντα), του οποίου τα μέλη εκλέγονται για τετραετή θητεία.
Προεδρικές εκλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρόσφατες (2018)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]2012
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στις 22 Ιανουαρίου, η συμμετοχή ήταν 72,8%.[1] Στο γύρο αυτό προηγήθηκε ο Σάουλι Νιινίστο με ποσοστό 37,0% των ψήφων έναντι 18,8% για τον Πέκα Χααβίστο. Στο δεύτερο γύρο στις 5 Φεβρουαρίου ο Νιινίστο εξελέγη πρόεδρος.[2]
Υποψήφιος | Κόμμα στο οποίο πρόσκειται | Ψήφοι 1ου γύρου | % | Ψήφοι 2ου γύρου | % |
---|---|---|---|---|---|
Σάουλι Νιινίστο | Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού | 1.131.254 | 36,96 | 1.802.328 | 62,59 |
Πέκα Χααβίστο | Πράσινη Ένωση | 574.275 | 18,76 | 1.077.425 | 37,41 |
Πάαβο Βαΐρινεν | Κόμμα του Κέντρου | 536.555 | 17,53 | ||
Τίμο Σόινι | Αληθινοί Φινλανδοί | 287.571 | 9,40 | ||
Πάαβο Λίπονεν | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 205.111 | 6,70 | ||
Πάαβο Αρχινμάκι | Αριστερή Συμμαχία | 167.663 | 5,48 | ||
Εύα Μπιοντέτ | Σουηδικό Κόμμα του Λαού | 82.598 | 2,70 | ||
Σάρι Εσάγια | Χριστιανοδημοκράτες | 75.744 | 2,47 | ||
Σύνολο έγκυρα | 3.060.771 | 100,0 | 2.879.753 | 100,0 | |
Άκυρα | 9.658 | 0,3 | 25.133 | 0,9 | |
Σύνολο (συμμετοχή 69,74% και 65,98%) | 3.070.429 | 2.904.886 | |||
Πηγή: Υπουργείο Δικαιοσύνης – Πρώτος γύρος, Δεύτερος γύρος |
2006
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η πρόεδρος Τάρια Χάλονεν επανεξελέγη στον β΄ γύρο των εκλογών, που διεξήχθη στις 29 Ιανουαρίου 2006, με ποσοστό γύρω στο 52%.
Υποψήφιος | Κόμμα στο οποίο πρόσκειται | Ψήφοι 1ου γύρου | % | Ψήφοι 2ου γύρου | % |
---|---|---|---|---|---|
Τάρια Χάλονεν | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 1.397.030 | 46,3 | 1.630.833 | 51,8 |
Σάουλι Νιινίστο | ]Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού | 725.866 | 24,1 | 1.517.947 | 48,2 |
Μάτι Βάνχανεν | Κόμμα του Κέντρου | 561.990 | 18,6 | ||
Χάιντι Χαούταλα | Πράσινη Ένωση | 105.248 | 3,5 | ||
Τίμο Σόινι | Αληθινοί Φινλανδοί | 103.492 | 3,4 | ||
Μπγιάρνε Κάλις | Χριστιανοδημοκράτες | 61.483 | 2,0 | ||
Χένρικ Λαξ | Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα | 48.703 | 1,6 | ||
Άρτο Λάχτι | Ανεξάρτητος | 12.989 | 0,4 | ||
Πηγή: πρώτος γύρος: Υπουργείο Δικαιοσύνης, τελικός γύρος: [1] (στα φινλανδικά) |
Βουλευτικές εκλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρόσφατες (2023)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στη Φινλανδία διεξήχθησαν στις 2 Απριλίου 2023.
2011
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εκλογές για το Κοινοβούλιο της Φινλανδίας (Eduskunta) διενεργήθηκαν στις 17 Απριλίου 2011 και είχαν ως αποτέλεσμα την ενίσχυση των Αληθινών Φινλανδών (λαϊκιστικό κόμμα), το οποίο κέρδισε τις εκλογές μαζί με τρία μεγάλα κόμματα. Το Κόμμα του Εθνικού Συνασπισμού (NCP) τερμάτισε στις εκλογές επίσης ως το μεγαλύτερο κόμμα για πρώτη φορά στην ιστορία του.[3] Η συμμετοχή αυξήθηκε στο 70,5% έναντι 67,9% που είχαν ψηφίσει στις προηγούμενες εκλογές το 2007. Ο κυβερνών συνασπισμός με επικεφαλής το Κόμμα του Κέντρου απώλεσε την πλειοψηφία του κατά 2 έδρες, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει από την πρωθυπουργία η Μάρι Κιβίνιεμι. Ο τότε υπουργός οικονομικών Γίρκι Κατάινεν σχημάτισε νέα κυβέρνηση.
Οι διαβουλεύσεις του Κατάινεν με τα υπόλοιπα κόμματα με σκοπό τον σχηματισμό κυβέρνησης κορυφώθηκαν στις 17 Ιουνίου 2011, με την συμφωνία για σχηματισμό εξακομματικού συνασπισμού, με επικεφαλής τον Κατάινεν και αποτελούμενο από 19 υπουργούς. Το NCP και το SDP αποφασίστηκε να έχουν 6 υπουργούς, η Αριστερή Συμμαχία, οι Πράσινοι και το SPP 2 και οι Χριστιανοδημοκράτες έναν υπουργό.[4]
Το νέο Κοινοβούλιο εξέλεξε τον Κατάινεν στην πρωθυπουργία στις 22 Ιουνίου.[5] Η νέα κυβέρνηση συνασπισμού, συναποτελούμενη από 6 κόμματα (Εθνική Συμμαχία, Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, Πράσινοι, Χριστιανοδημοκράτες, Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα και Αριστερή Συμμαχία), έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης με 118 υπέρ, 72 κατά και 9 απόντες.[6] Η ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης έγινε επίσης στις 22 Ιουνίου 2011.[7]
Κόμματα | Ψήφοι | Ποσοστό | Έδρες |
---|---|---|---|
Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού | 599.138 | 20,4 | 44 |
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Φινλανδίας | 561.558 | 19,1 | 42 |
Αληθινοί Φινλανδοί | 560.075 | 19,1 | 39 |
Κόμμα του Κέντρου | 463.266 | 15,8 | 35 |
Αριστερή Συμμαχία | 239.039 | 8,1 | 14 |
Πράσινος Σύνδεσμος | 213.172 | 7,3 | 10 |
Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα | 125.785 | 4,3 | 9 |
Χριστιανοί Δημοκράτες | 118.453 | 4,0 | 6 |
εκλογική περιφέρεια Όλαντ[9] | 8.546 | 0,3 | 1 |
Η Κυβέρνηση | 1.401.361 | 48,2 | 99 |
Η Αντιπολίτευση | 1.479.125 | 51,8 | 101 |
Σύνολα | 2.889.032 | 98,5 | 200 |
Κοινοβούλιο της Φινλανδίας, 17 Απριλίου 2011[8]
Κόμματα | Ψήφοι | Ποσοστό | Έδρες |
---|---|---|---|
Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού | 599.138 | 20,4 | 44 |
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Φινλανδίας | 561.558 | 19,1 | 42 |
Αληθινοί Φινλανδοί | 560.075 | 19,1 | 39 |
Κόμμα του Κέντρου | 463.266 | 15,8 | 35 |
Αριστερή Συμμαχία | 239.039 | 8,1 | 14 |
Πράσινος Σύνδεσμος | 213.172 | 7,3 | 10 |
Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα | 125.785 | 4,3 | 9 |
Χριστιανοί Δημοκράτες | 118.453 | 4,0 | 6 |
εκλογική περιφέρεια Όλαντ[9] | 8.546 | 0,3 | 1 |
Η Κυβέρνηση | 1.401.361 | 48,2 | 99 |
Η Αντιπολίτευση | 1.479.125 | 51,8 | 101 |
Σύνολα | 2.889.032 | 98,5 | 200 |
2015
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις βουλευτικές εκλογές στις 19 Απριλίου 2015 το Κεντρώο Κόμμα της Αντιπολίτευσης αναδείχθηκε πρώτο κόμμα και νέος πρωθυπουργός θα γίνει ο ηγέτης του, Γιούχα Σιπίλα.[10] Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αλεξάντερ Στουμπ αναγνώρισε την ήττα του και συνεχάρη το νικητή των εκλογών.[11]
2019
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις Φινλανδικές βουλευτικές εκλογές της 14ης Απριλίου 2019, κέρδισε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα που συγκέντρωσε το 17,73% των ψήφων και πήρε τις 40 από τις 200 έδρες του Κοινοβουλίου. Ο αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Άντι Ρίνε σχημάτισε μια κυβέρνηση συνεργασίας με το Κόμμα Κέντρου, την Πράσινη Ένωση, την Αριστερή Συμμαχία και το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Ehdokkaiden äänet». 192.49.229.35. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2012.
- ↑ «Election Dates». Elections. υπουργείο Δικαιοσύνης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2011.
- ↑ «Katainen villitsi kokoomusväen». Helsingin Sanomat (στα Φινλανδικά). Sanoma News. 17 Απριλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2011.
- ↑ «Uuden hallituksen salkkujako» (στα φινλανδικά). Helsingin Sanomat. 2011-06-17. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-07-23. https://web.archive.org/web/20110723150125/http://www.hs.fi/politiikka/artikkeli/Uuden+hallituksen+salkkujako/1135266990432. Ανακτήθηκε στις 2011-07-08.
- ↑ «Uusi hallitus nimitettiin» (στα φινλανδικά). Helsingin Sanomat. Suomen Tietotoimisto (Sanoma News). 2011-06-22. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-06-25. https://web.archive.org/web/20110625033131/http://www.hs.fi/politiikka/artikkeli/Jyrki+Katainen+valittiin+p%C3%A4%C3%A4ministeriksi/1135267087665. Ανακτήθηκε στις 2011-07-08.
- ↑ «Νέος πρωθυπουργός της Φινλανδίας ο Γίρκι Κατάινεν». Σκάι. 23 Ιουνίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2014.
- ↑ «Φινλανδία: πήρε ψήφο εμπιστοσύνης ο Κατάινεν». Ελευθεροτυπία. 23 Ιουνίου 2011.
- ↑ 8,0 8,1 2011 Αρχειοθετήθηκε 2011-04-20 στο Wayback Machine.-Εκλογικά αποτελέσματα, Υπουργείο Δικαιοσύνης της Φινλανδίας.
- ↑ 9,0 9,1 Election list 2011 Åländsk samling, εξελέγη βουλευτίς η Elisabeth Nauclér.
- ↑ «Ο Γιούχα Σιπίλα νικητής των φινλανδικών εκλογών». Η Εφημερίδα των Συντακτών. 20 Απριλίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2015.
- ↑ «Φινλανδία-Εκλογές: Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Στουμπ αναγνώρισε την ήττα του». express.gr. 19 Απριλίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2015.