bijstellen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]bijstellen
- (transitive) to adjust, to adapt, to amend
- Hij moest de hoogte van de stoel bijstellen.
- He had to adjust the height of the chair.
- We moeten onze strategie bijstellen op basis van de nieuwe informatie.
- We need to adapt our strategy based on the new information.
- De wetenschapper moest zijn hypothese bijstellen na het experiment.
- The scientist had to amend his hypothesis after the experiment.
Inflection
[edit]Conjugation of bijstellen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | bijstellen | |||
past singular | stelde bij | |||
past participle | bijgesteld | |||
infinitive | bijstellen | |||
gerund | bijstellen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | stel bij | stelde bij | bijstel | bijstelde |
2nd person sing. (jij) | stelt bij, stel bij2 | stelde bij | bijstelt | bijstelde |
2nd person sing. (u) | stelt bij | stelde bij | bijstelt | bijstelde |
2nd person sing. (gij) | stelt bij | stelde bij | bijstelt | bijstelde |
3rd person singular | stelt bij | stelde bij | bijstelt | bijstelde |
plural | stellen bij | stelden bij | bijstellen | bijstelden |
subjunctive sing.1 | stelle bij | stelde bij | bijstelle | bijstelde |
subjunctive plur.1 | stellen bij | stelden bij | bijstellen | bijstelden |
imperative sing. | stel bij | |||
imperative plur.1 | stelt bij | |||
participles | bijstellend | bijgesteld | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |