kwijtraken
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]kwijtraken
- To lose, to cause (something) to cease to be in one's possession or capability.
Inflection
[edit]Conjugation of kwijtraken (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | kwijtraken | |||
past singular | raakte kwijt | |||
past participle | kwijtgeraakt | |||
infinitive | kwijtraken | |||
gerund | kwijtraken n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | raak kwijt | raakte kwijt | kwijtraak | kwijtraakte |
2nd person sing. (jij) | raakt kwijt, raak kwijt2 | raakte kwijt | kwijtraakt | kwijtraakte |
2nd person sing. (u) | raakt kwijt | raakte kwijt | kwijtraakt | kwijtraakte |
2nd person sing. (gij) | raakt kwijt | raakte kwijt | kwijtraakt | kwijtraakte |
3rd person singular | raakt kwijt | raakte kwijt | kwijtraakt | kwijtraakte |
plural | raken kwijt | raakten kwijt | kwijtraken | kwijtraakten |
subjunctive sing.1 | rake kwijt | raakte kwijt | kwijtrake | kwijtraakte |
subjunctive plur.1 | raken kwijt | raakten kwijt | kwijtraken | kwijtraakten |
imperative sing. | raak kwijt | |||
imperative plur.1 | raakt kwijt | |||
participles | kwijtrakend | kwijtgeraakt | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |