rajto
Esperanto
[redakti]Substantivo
[redakti] rajt + o ( eo , SB )
Kazo | Ununombro | Plurnombro |
---|---|---|
Nominativo | rajto | rajtoj |
Akuzativo | rajton | rajtojn |
![]() | Deveno |
![]() | Signifoj |
- (juro) aro da ebloj agi kaj protektoj kontraŭ certaj malbonaĵoj, kiun persono aŭ organizaĵo aŭ besto povas ĝui, garantiita per leĝo, interkonsento, tradicio aŭ simile
![]() | Tradukoj |
![]() | Vortfaradoj kaj vortgrupigadoj |
![]() | Referencoj kaj literaturo |