Sally Gunnell
Sally Gunnell | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Bizitza | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Jaiotza | Chigwell (en) ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Herrialdea | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Hezkuntza | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Heziketa | West Hatch High School (en) ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Hizkuntzak | ingelesa | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Jarduerak | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Jarduerak | atleta eta telebista aurkezlea | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pisua | 58 kilogramo | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Altuera | 167 zentimetro | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Jasotako sariak | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
sallygunnell.com | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() ![]() ![]() ![]() |
Sally Jane Janet Gunnell (Chigwell, Essex, Erresuma Batua, 1966ko uztailaren 29a) britainiar atleta da, espezialista 400 metroko hesi-lasterketan. Proba horretako txapeldun olinpikoa izan zen, mundu osoan eta Europan, eta munduko errekorra ere lortu zuen.[1][2][3][4][5][6][7][8]
Kirol ibilbidea
aldatuLehen etapa
aldatuAtletismoan hasi zen Essex Ladies klubean, eta hasieran batez ere luzera-jauzian aritzen zen. 1980an junior txapeldun nazionala izan zen proba horretan.
Ondoren, zorte ona izan zuen proba konbinatuetan (pentatloia eta heptatloia), eta hesi-probekin uztartu zituen. Schwechaten 1983ko Europako Junior Txapelketetan bi probetan parte hartu zuen, 13. postua heptatloian eta erdifinalista 100 metroko hesietan.
Ospea
aldatuAuckland-eko 1990eko Commonwealtheko Jokoetan emanaldi nabarmena izan zuen, 400 metroko hesietan eta 4 x 400 metro erreleboetan urrea irabaziz, eta 100 metroko hesietan zilarra. 400 m hesietan txapeldun olinpikoa izan zen, Debra Flintoff-King australiarrari irabazita.
Hala ere, urte horretan bertan kanporatu zuten Stuttgarteko aire zabaleko Europako Txapelketako sailkapen-serieetan, eta 1987ko Erromako Munduko Txapelketetan finalaurrekoetara baino ez zen heldu. Horren ondorioz, berriro planteatu zuen bere karrera, eta 1988tik aurrera, batez ere 400 metroetako hesiak izan zituen ardatz, non gauza nabarmenak egiteko aukera gehiago ikusten zuen.
Proba horretan egindako aurrerapena oso ona izan zen. Seulgo 1988ko Udako Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen, finalista izan zen eta 5. postua lortu zuen 54,03ko denboraz, ordura arte bere marka pertsonal onena.
1989an, pista estaliko 400 metro lauetako Europako txapelduna izan zen Hagan, eta urte berean 6.a izan zen Budapesteko pista estaliko mundialetan proba berean, nahiz eta proba lauetan espezialista izan ez.
Handik bi astera, Commonwealtheko txapeldun-tituluak baliozkotu zituen Victoria hirian (Kanada), 400 metro hesi eta errelebotan, 4 × 400 metro.
Hala ere, Spliteko aire zabaleko Europako txapelketetan, urte berean, 6. postua baino ez zuen lortu. 400 metro hesietan, nahiz eta erreleboetan brontzezko domina irabazi zuen 4 × 400 metro, non britainiarrek ekialdeko alemanen eta sobietarren atzetik amaitu zuten.
Munduko elitean behin betiko ospetsu egin zen 1991n, Tokioko aire zabaleko Munduko Txapelketetan zilarrezko domina lortu zuenean, 53,16rekin (bere marka pertsonal onena), eta Tatyana Ledovskaya sobietarrak baino ez zuen aurretik izan 53,11rekin. Gunnell urteko munduko rankingeko lehena izan zen.
Txapeldun olinpikoa eta munduko errekorra
aldatuBere kirol-ibilbidearen arrakastarik handiena 1992ko Bartzelonako Udako Olinpiar Joakoetako urrezko domina izan zen, 53,23rekin irabazi baitzuen, urte hartako munduko markarik onena. Zilarrezko domina Sandra Farmer-Patrick estatubatuarrarentzat (53,69) eta brontzezkoa Janeene Vickers herrikidearentzat (54,31) izan zen.
Gainera, Gunnellek beste domina olinpiko bat irabazi zuen 4 × 400 metroko errelebu-proban, non Britainia Handia 3.a izan zen. Talde Bateratuaren eta Ameriketako Estatu Batuen ondoren. Britainiar laukotea ordena horretan osatu zuten proba: Phylis Smith, Sandra Douglas Morgan, Jennifer Stoute eta Gunnell bera.
Stuttgarteko Munduko Txapelketetan (1993), munduko espezialistarik onena zela erakutsi zuen berriro, eta urrezko domina irabazteaz gain, munduko errekor berria ezarri zuen, 52,74. Zilarra berriro ere Sandra Farmer-Patrick estatubatuarrarentzat izan zen, 52,79 egin baitzuen, 1986tik Marina Stepanova sobietarrak zuen munduko errekorra hobetu zuen.
1992ko Bartzelonako Udako Olinpiar Jokoetan bezala, erreleboetan brontzezko beste domina bat irabazi zuen 4 × 400 m, ordukoan Ameriketako Estatu Batuen eta Errusiaren atzetik. Britainiarrak orduko proba horretan Linda Keough, Phylis Smith, Tracy Goddard eta Sally Gunnell ziren.
1994ko Helsinkiko Aire Zabaleko Europako Txapelketetan, lortu gabe zuen titulu bakarra lortu zuen: urrezko domina irabazi zuen 53,33rekin eta abantaila eskandalagarria atera zien gainerako lehiakideei; izan ere, zilarra Silvia Rieger alemaniarrak eraman zuen, 54,68rekin, Gunnelletik ia segundo eta erdira.
Horrela, Gunnell munduko rankingaren buru izan zen hirugarren urtez jarraian, eta titulu olinpikoek, mundukoak, europarrak eta Commonwealthekoak aldi berean zuten historiako lehen atleta bihurtu zen.
Amaiera
aldatuHainbat urtetan 400 metro hesi menderatu ondoren, Gunnellen erregealdia amaitu egin zen. 1995ean, pistetatik urrun egon zen, orpazurdako (akilesen tendoi) arazo fisikoengatik, eta ezin izan zuen Goteborgen munduko titulua defendatu.
1996an itzuli zen lehiaketara, Atlantako Joko Olinpikoei begira. Nazioko txapelduna izan zen, eta Jokoetan parte hartu zuen, baina berriro ere bere arazo fisikoengatik aldendu zen eta finalerdietan alde egin behar izan zuen.
Azken lehiaketa 1997ko Atenasko Munduko Txapelketak izan ziren. Han ere arazoak izan zituen eta finalerako ere ez zen sailkatu.
Bestelako lanak
aldatuAtletismotik erretiratu ondoren, hainbat jarduera egin ditu. Kirol programa bat aurkeztu du BBCn, eta fitnessari, osasunari eta elikadurari buruzko lau liburu idatzi ditu.
Jonathan Bigg atleta ohiarekin ezkonduta dago eta hiru umeren ama da: Finley, Luca eta Marley.
Sariak eta aintzatespenak
aldatu- 1998an, Britainiar Inperioko Ordenarekin nabarmendu zen, bere herrialdeko kondekorazio handienetako batekin.
Emaitzak
aldatuLehiaketak
aldatuUrtea | Lehiaketa | Lekua | Postua | Marka |
---|---|---|---|---|
1986 | Commonwealth-en jokoak | Edinburgo | 1.a 100 m-ko hesia | 13,29 |
1988 | Pista estaliko Europako Txapelketa | Budapest | 4.a 400 m lauetan | 51,77 |
1988 | Joko Olinpikoak | Seul | 5.a 400 m hesitan | 54,03 |
1989 | Pista estaliko Europako Txapelketa | Pagoa | 1.a 400 m lauetan | 52,04 |
1989 | Pista estaliko Munduko Txapelketa | Budapest | 6.a 400 m lauetan | 52,60 |
1989 | Munduko Kopa | Bartzelona | 3.a 400 m hesitan | 55,25 |
1990 | Pista estaliko Europako Txapelketa | Glasgowa | 4.a 400 m lauetan | 53,38 |
1990 | Commonwealth-en jokoak | Auckland | 2.a hesia, 100 m-tan. 1.a 400 m-ko hesia 1.a 4 × 400 m |
13,12
55,38 3:28,08 |
1990 | Europako Txapelketa | Splita | 6.a 400 m-ko hesia
3.a 4 × 400 m |
55,45
3:24,78 |
1991 | Munduko Txapelketa | Tokio | 2.a 400 m hesitan | 53,16 € |
1992 | Joko Olinpikoak | Bartzelona | 1.a 400 m-ko hesia
3.a 4 × 400 m |
53,23
3:24,23 |
1993 | Munduko Txapelketa | Stuttgart | 1.a 400 m-ko hesia
3.a 4 × 400 m |
52,74
3:23,41 |
1994 | Commonwealth-en jokoak | Garaipena | 1.a 400 m-ko hesia
1.a 4 × 400 m |
54,51
3:27,06 |
1994 | Europako Txapelketa | Helsinki | 1.a 400 m hesitan | 53,33 |
1994 | Munduko Kopa | Londres | 1.a 400 m-ko hesia
1.a 4 × 400 m |
54,80
3:27,36 |
Marka pertsonalak
aldatuErreferentziak
aldatu- ↑ «Official Site of Olympic Champion Sally Gunnell» www.sallygunnell.com (Noiz kontsultatua: 2024-01-04).
- ↑ «BBC undermined me so I quit, says Gunnell» Mail Online (Noiz kontsultatua: 2024-01-04).
- ↑ (Ingelesez) Hartston, William. (2017-08-19). «What happened to retired athlete Steve Ovett? - The Saturday Briefing» Express.co.uk (Noiz kontsultatua: 2024-01-04).
- ↑ «Sally's Biography | Sally Gunnell» www.sallygunnell.com (Noiz kontsultatua: 2024-01-04).
- ↑ (Ingelesez) May, Pete. (2011-04-01). «Sally Gunnell: My family values» The Guardian ISSN 0261-3077. (Noiz kontsultatua: 2024-01-04).
- ↑ «Sally Gunnell» Bing (Noiz kontsultatua: 2024-01-04).
- ↑ (Ingelesez) Wilson, Jeremy. (2023-08-21). «Sally Gunnell interview: ‘It astounded me, how good I was'» The Telegraph ISSN 0307-1235. (Noiz kontsultatua: 2024-01-04).
- ↑ «Sally's Biography | Sally Gunnell» www.sallygunnell.com (Noiz kontsultatua: 2024-01-04).