Monarquía de Xullo
Este artigo precisa de máis fontes ou referencias que aparezan nunha publicación acreditada que poidan verificar o seu contido, como libros ou outras publicacións especializadas no tema. Por favor, axude mellorando este artigo. (Desde febreiro de 2016.) |
Proclamada o 9 de xullo de 1830 despois das chamadas Tres Gloriosas Trois Glorieuses, a Monarquía de Xullo 1830 - 1848 sucedeu en Francia á Segunda Restauración. A rama menor dos Borbóns a dinastía de Orleáns accede ao trono a mans de Lois Filipe I como rei dos franceses. O seu reinado comeza co problema da Revolución de 1830 e se atopara con outros varios que acaban por instaurar a Segunda República. A Monarquía de Xullo, marca á fin da monarquía en Francia.
Royaume de France (fr) ![]() | |||||
Himno | La Parisienne (en) ![]() ![]() | ||||
---|---|---|---|---|---|
Localización | |||||
| |||||
Capital | París ![]() | ||||
Poboación | |||||
Poboación | 34.689.000 (1840) ![]() | ||||
Lingua oficial | lingua francesa ![]() | ||||
Relixión | catolicismo ![]() | ||||
Datos históricos | |||||
Precedido por | |||||
Creación | 1830 ![]() | ||||
Disolución | 24 de febreiro de 1848 ![]() | ||||
Sucedido por | Segunda República Francesa ![]() | ||||
Organización política | |||||
Forma de goberno | monarquía constitucional ![]() | ||||
Órgano lexislativo | Chamber of Deputies (en) ![]() ![]() | ||||
Moeda | franco francés ![]() | ||||
A crise da monarquía
editarEn 1846, as colleitas son moi malas. O aumento do prezo do trigo, base da alimentación, provoca a escaseza. O poder adquisitivo baixa. O consumo interior non progresa, provocando unha crise industrial de superprodución. Inmediatamente os patróns se adaptan recorrendo ao despedimento. Inmediatamente, se asiste a unha retirada masiva dos aforros populares, o sistema bancario está en crise. As quebras multiplícanse, os cursos da Bolsa caen. O Estado reacciona importando trigo ruso, o que volve a balanza comercial negativa. Os grandes traballos paran. As manifestacións sucédense. En 1847 prodúcense os motins de Buzançais. En Roubaix, un 60% dos obreiros están en paro. Os asuntos de corrupción (asunto Teste-Cubières) e os escándalos (asunto Choiseul-Praslin) manchan o réxime. As asociacións que se encuadran e as reunións públicas prohibidas a partir de 1835 bloquean á oposición. Para pasar esta lei, os opositores seguen os enterros civís dalgúns deles, que se transforman en manifestacións públicas. As celebracións familiares e os banquetes serven tamén de pretexto ás reunións. A campaña dos banquetes, ao final do réxime, desenvólvese en todas as grandes cidades de Francia. Lois Filipe endurece o seu discurso e prohibe o banquete de peche o 14 de xaneiro de 1848. O banquete, aprazado ao 22 de febreiro, provoca a Revolución de 1848.
A caída do réxime
editarTras unha axitación, o rei substitúe ao ministro François Guizot por Adolphe Thiers que propón a represión. Recibido con hostilidade pola tropa colocada ao Carrusel, diante do palacio das Tullerías, o rei abdica en favor do seu neto Filipe e confía a rexencia a súa nora, Hélène de Mecklembourg-Schwerin, pero en van. A Segunda República foi proclamada o 24 de febreiro de 1848 fronte a columna da Bastilla.