Jacques Becker
Biografía | |
---|---|
Nacemento | (fr) Jacques Louis Thomas Becker ![]() 15 de setembro de 1906 ![]() 1.º arrondissement de Paris (Francia) ![]() |
Morte | 21 de febreiro de 1960 ![]() 16º distrito de París (Francia) ![]() |
Causa da morte | Hemocromatose ![]() |
Lugar de sepultura | Cemiterio de Montparnasse, 22 ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Francia ![]() |
Actividade | |
Lugar de traballo | Francia ![]() |
Ocupación | guionista , actor de cinema , actor , director de cinema , realizador ![]() |
Período de actividade | 1931 ![]() ![]() |
Lingua | Lingua francesa ![]() |
Obra | |
Obras destacables
| |
Familia![]() | |
Cónxuxe | Françoise Fabian (1958–1960), morte do cónxuxe |
Fillos | Jean Becker (pt) ![]() ![]() |
Premios
| |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Jacques Becker foi un director de cine francés, nado o 15 de setembro de 1906 en París e finado o 21 de febreiro de 1960 en París, é o pai do tamén director Jean Becker.
Biografía
[editar | editar a fonte]O pai de Jacques Becker era administrador da sociedade Fulmen e súa nai, de orixe inglesa, levaba unha casa de costura en París. A familia pasaba regularmente as vacacións en Marlotte sur Loing, e frecuentaba a Paul Cézanne, o fillo do pintor. Nunha destas viaxes coñeceu a Jean Renoir, que viñera visitar os Cézanne, anos máis tarde, en 1931, será o seu asistente. En 1939 comeza a rodar a que sería a súa primeira longametraxe, L'Or du Cristobal, pero ten que interromper a rodaxe por falta de fondos, mobilizado pola guerra, os produtores confían a Jean Stelli o remate da filmación. Na fronte, os alemáns collen prisioneiro a Becker, pero nunha visita da Cruz Vermella consegue a repatriación. Volve a París e roda finalmente a súa primeira longametraxe, Dernier Atout 1942.
Durante a ocupación, Becker, realiza tres filmes de factura moi diversa pero cun estilo baseado nunha cámara extremadamente móbil: Dernier Atout 1942, Goupi-Mains rouges 1943 et Falbalas 1945.
Despois da segunda guerra mundial realiza comedias —Antoine et Antoinette (1947), palme d'or au festival de Cannes, Rendez-vous de juillet (1949), prix Louis Delluc, Edouard et Caroline (1951) e Rue de l'estrapade (1953)— que o distinguen como o cineasta francés por excelencia. O seu gusto pola observación da sociedade despois da liberación, o seu talento na dirección dos actores e o equilibro entre a psicoloxía dos diálogos e a minucia da súa posta en escena caracterizan estes filmes.
Con Casque d'or (1951) ou Simone Signoret realiza unha crónica rigorosa e poética do baixofondo parisiense de 1900. Asina o prototipo do filme negro francés, Touchez pas au grisbi (1954). Despois Ali Baba et les quarante voleurs (1954), unha farsa pensada para Fernandel, e unha adaptación de Maurice Leblanc, Les Aventures d'Arsène Lupin (1957), con Robert Lamoureux e Montparnasse 19 (1958), un melodrama con Gérard Philipe; morre xusto despois de rematar Le Trou (1960).
Filmografía
[editar | editar a fonte]- 1935 : Tête de turc, mediametraxe
- 1935 : Le commissaire est bon enfant, le gendarme est sans pitié, mediametraxe
- 1939 : L'Or du Cristobal , filme rematado por Jean Stelli
- 1942 : Dernier Atout
- 1943 : Goupi Mains Rouges
- 1943 : Falbalas
- 1947 : Antoine et Antoinette
- 1949 : Rendez-vous de juillet
- 1950 : Édouard et Caroline
- 1952 : Casque d'or
- 1953 : Touchez pas au grisbi
- 1953 : Rue de l'Estrapade
- 1954 : Ali Baba et les quarante voleurs
- 1957 : Les Aventures d'Arsène Lupin
- 1958 : Montparnasse 19
- 1960 : Le Trou
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Valérie Vignaux, Jacques Becker ou l'exercice de la liberté, Liexa, Céfal, 2000.