Edith Evans
![]() ![]() | |
Biografía | |
---|---|
Nacemento | 8 de febreiro de 1888 ![]() Londres, Reino Unido ![]() |
Morte | 14 de outubro de 1976 ![]() Cranbrook, Reino Unido (pt) ![]() ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda (–1927) Reino Unido ![]() |
Actividade | |
Ocupación | actriz de teatro , actriz de cinema , actriz ![]() |
Período de actividade | 1915 ![]() ![]() |
Partido político | California Republican Party (en) ![]() ![]() |
Lingua | Lingua inglesa ![]() |
Obra | |
Arquivos en |
|
Premios
| |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Edith Mary Evans, DBE, nada en Londres o 8 de febreiro de 1888 e finada na mesma cidade o 14 de outubro de 1976, foi unha actriz británica cunha longa e distinguida carreira na escena do seu país. Polas súas interpretacións en cinema recibiu tres candidaturas ao Oscar e gañou un BAFTA e un Globo de Ouro.
Foi particularmente efectiva interpretando altivas damas dea aristocracia, como se aprecia en dous dos seus papeis máis famosos: Lady Bracknell en The Importance of Being Earnest, tanto en teatro como no filme de 1952, e Miss Western no filme de 1963 Tom Jones. En contraste, interpretou unha vella muller caída na pobreza no filme de 1967 The Whisperers.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Edith Evans naceu en Londres, filla de Edward Evans, empregado público e a súa dona, Carolina Ellen Foster. Estudou na escola St. Michael da Igrexa de Inglaterra en Pimlico, antes de ser aprendiza de modista aos quince anos de idade, en 1903.
A súa primeira interpretación teatral foi en Streatham en outubro de 1910 coa personaxe de Viola en Noite de reis. En 1912 descubriuna o producor William Poel, co que realizou a súa primeira aparición profesional en agosto interpretando a personaxe de Gautami nun clásico hindú do século XVI, Sakuntala. Recibiu moita atención coa súa interpretación de Crésida en Troilo e Crésida, presentada en Londres e logo en Stratford-upon-Avon.
Durante a súa longa carreira de máis de 60 anos de actuación interpretou uns 150 papeis, incluíndo varias obras de Shakespeare, William Congreve, Ibsen, Wycherley, Wilde, e autores contemporáneos como Shaw, Enid Bagnold, Christopher Fry e Coward.
Filmografía
[editar | editar a fonte]- 1952 The Importance of Being Earnest
- 1958 Mirando cara a atrás con ira
- 1959 Historia dunha monxa
- 1963 Tom Jones
- 1964 The Chalk Garden
- 1967 The Whisperers
- 1967 Fitzwilly
- 1969 The Madwoman of Chaillot
- 1969 Crooks and Coronets
- 1970 Scrooge
- 1973 A Doll's House
- 1974 QB VII (TV)
- 1976 The Slipper and the Rose
- 1977 Nasty Habits
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Agate, James (1925). The Contemporary Theatre, 1924. Londres: Chapman & Hall. OCLC 7980480.
- Agate, James; Tim Beaumont (1976). Beaumont, ed. The Selective Ego. Londres: Harrap. ISBN 0245528490.
- Bennett, Arnold (1933). The Journal of Arnold Bennett. Nova York: Literary Guild. OCLC 363005.
- Coward, Noël (1979). Plays: Volume One: The Mid-twenties. Londres: Methuen. ISBN 0413460509.
- Croall, Jonathan (2011). John Gielgud – Matinee Idol to Movie Star. Londres: Methuen. ISBN 1408131064.
- Gaye, Freda (ed) (1967). Who's Who in the Theatre (fourteenth ed.). Londres: Sir Isaac Pitman and Sons. OCLC 5997224.
- Gibbons, Brian (2011). ""He shifteth his speech": accents and dialects in plays by Shakespeare and his contemporaries". En Christa Jansohn, Lena Cowen Orlin and Stanley Wells (eds). Shakespeare Without Boundaries. Newark, NJ: University of Delaware Press. ISBN 0874130956.
- Gielgud, John; John Miller; John Powell (1979). An Actor and His Time. London: Sidgwick and Jackson. ISBN 0283985739.
- Hart-Davis, Rupert; George Lyttelton (1987) [1983 and 1984]. Lyttelton/Hart-Davis Letters Vol 5 (1960 letters) and Vol 6 (1961–62 letters). Londres: John Murray. ISBN 0719543819.
- Holroyd, Michael (1997). Bernard Shaw. Londres: Chatto and Windus. ISBN 0701162791.
- Osborne, Charles (1986). Giving It Away. Londres: Secker & Warburg. ISBN 0436354012.