Օլեգ Գովորուն
Օլեգ Գովորուն | |
![]() | |
Կուսակցություն՝ | Միասնական Ռուսաստան |
---|---|
Կրթություն՝ | Մոսկվայի անտառի պետական համալսարան |
Մասնագիտություն՝ | քաղաքական գործիչ |
Ծննդյան օր | հունվարի 15, 1969 (55 տարեկան) |
Ծննդավայր | Բրատսկ, Իրկուտսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ |
Քաղաքացիություն | ![]() ![]() |
Պարգևներ | |
Օլեգ Գովորուն (ռուս.՝ Олег Маркович Говорун, հունվարի 15, 1969, Բրատսկ, Իրկուտսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս քաղաքական և պետակա գործիչ։
ՌԴ նախագահի մերձսահմանային համագործակցության վարչության պետ (2013-2019 թվականներին)։ Ռուսաստանի Դաշնության տարածաշրջանային զարգացման նախարար (2012 թվականից)։ Կենտրոնական դաշնային շրջանում Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի լիազոր ներկայացուցիչ (2011-2012 թվականներին)։ ԴՈՄ.ՌՖ ընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալ։ Քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության հիմնադրամի գլխավոր տնօրեն (2019 թվականի օգոստոսից մինչև 2020 թվականի մայիսը)։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1976-1986 թվականներին սովորել է Մոսկվայի մարզի Պուշկինո քաղաքի թիվ 9 դպրոցում։
1987-1989 թվականներին ժամկետային ծառայություն է անցել ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։
1993 թվականին ավարտել է Մոսկվայի անտառատեխնիկական ինստիտուտը՝ «քիմիկոս-տեխնոլոգ» մասնագիտությամբ։
Աշխատել է Ալֆա-բանկի պետական իշխանության մարմինների հետ, եղել է կապերի վարչության պետի տեղակալ։
2000-2004 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի գլխավոր տարածքային կառավարման պետի առաջին տեղակալ։
2004-2006 թվականներին՝ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի ներքին քաղաքականության վարչության պետի տեղակալ։
2006 թվականի մարտի 20-ից՝ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի ներքին քաղաքականության վարչության պետ[1]։ 2008 թվականի մայիսի 19-ին կրկին նշանակվել է Եղել է նախագահի աշխատակազմի ղեկավար Դմիտրի Մեդվեդևի կառավարության ժամանակ[2]։
2008 թվականի նոյեմբերին ընդգրկվել է Միասնական Ռուսաստան կուսակցության բարձրագույն խորհրդում։
2011 թվականի սեպտեմբերի 6-ին նշանակվել է Կենտրոնական դաշնային օկրուգում՝ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի լիազոր ներկայացուցիչ[3][4]։
2011 թվականի սեպտեմբերի 14-ից՝ Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի անդամ[5]։
2012 թվականի մայիսի 21-ին զբաղեցրել է Մեդվեդևի կառավարությունում, տարածաշրջանային զարգացման նախարարի պաշտոնը։
2012 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի հրամանագրով՝ Գովորունին, կրթության և գիտության նախարար Դմիտրի Լիվանովին և աշխատանքի և սոցիալական պաշտպանության նախարար Մաքսիմ Տոպիլինին նկատողություն էր հայտարարվել[6]։ Մեկ տարի անց՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Վլադիմիր Պուտինը կարգապահական տույժը հանեց Լիվանովից և Տոպիլինից, Գովորունն ավելի վաղ ազատվել էր աշխատանքից և աշխատանքի էր անցել նախագահի վարչակազմում[7][8][9]։
2012 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ռուսաստանի նախագահի հրամանագրով պաշտոնանկ է արվել տարածաշրջանային զարգացման նախարարի պաշտոնից։ Forbes-ի տվյալներով՝ Գովորունն ինքը պաշտոնաթողության մասին խնդրել է այն բանից հետո, երբ իրեն նկատողություն էր հայտարարվել Սիբիրի և Հեռավոր Արևելքի զարգացման արագացման վերաբերյալ առաջարկությունների նախապատրաստման ձախողման համար։ Գովորունի հեռանալու մեկ այլ պատճառ էլ ԶԼՄ-ներն անվանել են կոնֆլիկտը շինարարության և բնակարանային և կոմունալ ծառայություններների դաշնային գործակալության ղեկավար Վլադիմիր Կոգանի հետ, որը ծագել է գերատեսչությունների միջև բյուջետային ներդրումային ֆոնդերի վերաբաշխման պատճառով[10]։
2013 թվականի հոկտեմբերի 11-ին նշանակվել է ՌԴ նախագահի ԱՊՀ պետությունների, Աբխազիայի Հանրապետության և Հարավային Օսիայի Հանրապետության հետ սոցիալ-տնտեսական համագործակցության վարչության պետ, որի աշխատանքը ղեկավարում էր Պուտինի օգնական Վլադիսլավ Սուրկովը[11]։ 2012 թվականի դրույթի համաձայն՝ կառավարման հիմնական խնդիրը եղել է իշխանության մարմինների համակարգումը՝ ԱՊՀ մասնակից պետությունների, Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի հետ համագործակցությունն ապահովելու համար։ Սակայն գործնականում, ինչպես նշվում էր ԶԼՄ-ներում, վարչությունը զբաղվել է բացառապես Աբխազիայով և Հարավային Օսիայով, իսկ այն բանից հետո, երբ վարչությունը սկսել է ղեկավարել Վլադիսլավ Սուրկովը, նա ընդլայնել է նրա գործառույթներն Ուկրաինայի հետ մշտական աշխատանքով, իսկ ավելի ուշ՝ չճանաչված ԴԺՀ-ի և ԼԺՀ-ի հետ[12]։
2018 թվականի ապրիլի 6-ին ներառվել է ԱՄՆ-ի պատժամիջոցային «Կրեմլյան ցուցակում», որոնց թվում են Ռուսաստանից 17 պաշտոնյաներ և 7 գործարարներ, որոնք մոտ են եղել Վ. Պուտինին[13][14][15][16]։
2018 թվականի հոկտեմբերի 2-ին նախագահ Պուտինը ԱՊՀ-ի, Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի հետ սոցիալ-տնտեսական համագործակցության վարչությունը վերածել է սահմանային համագործակցության վարչության՝ նրան թողնելով պետ՝ Օլեգ Գովորունին։ Վարչակազմի վերաբերյալ նոր կանոնակարգում նշվում է, որ այն պետք է իրականացնի «Ռուսաստանի Դաշնության միջպետական պայմանագրեր կնքելու առաջարկությունների նախապատրաստում Աբխազիայի Հանրապետության, Հարավային Օսեթիայի Հանրապետության և Ուկրաինայի, ինչպես նաև Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի անունից այլ հարևան պետությունների հետ»[12]։ Ազատվել է պաշտոնից 2019 թվականի ապրիլի 17-ին[17][18]։
2019 թվականի մայիսի 27-ին նշանակվել է Դոմ.ՌՖ-ի գլխավոր տնօրենի տեղակալ[19]։
2019 թվականի օգոստոսի 28-ին[20] ՌԴ վարչապետ Դ. Մեդվեդևի հրամանով նշանակվել է «Բաժնեմասային շինարարության մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության հիմնադրամի» հասարակաիրավական ընկերության գլխավոր տնօրեն։
Մրցանակններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշան (2003 թվականի դեկտեմբերի 29)՝ Չեչնիայի Հանրապետությունում պետական-իրավական ինստիտուտների կայացման գործում ունեցած վաստակի համար[21]։
- Բարեկամության շքանշան (2008 թվական)։
- Պատվո շքանշան (2009 թվական)։
- Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի շնորհակալությունը (2006 թվականի սեպտեմբերի 2) Չեչնիայի Հանրապետության խորհրդարանի ընտրությունների նախապատրաստման և անցկացման գործում ունեցած վաստակի համար[22]։
Դասային աստիճան
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Ռուսաստանի Դաշնության 1-ին դասի պետական խորհրդական (2006 թվականի հոկտեմբերի 9)[23]։
Սեփականություն և եկամուտներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Պաշտոնական տվյալների համաձայն՝ 2014 թվականի համար Գովորունի եկամուտը կազմել է 114,01 մլն ռուբլի։ Նրան կնոջ հետ միասին ունեն 4 հողամաս՝ 8,6 հազար մ² ընդհանուր մակերեսով, բնակելի տուն, երկու բնակարան, ձյունագնաց, Mersedes-Benz SL350 և GL350 ավտոմեքենաներ, ինչպես նաև Volvo X60[24]:
Ռուսաստանի Դաշնության Պետական պաշտոններ զբաղեցնող անձանց եկամուտների, ծախսերի, գույքի և գույքային բնույթի պարտավորությունների մասին տեղեկություններ պարունակող հայտարարագրում զետեղված տվյալների համաձայն՝ 2018 թվականի ընթացքում Օլեգ Գովորունը վաստակել է 6 566 347 ռուբլի։ Նրա կնոջ եկամուտը նույն ժամանակահատվածում կազմել է 341 574 ռուբլի[25]։
Ընտանիք
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Առաջին կինը՝ Տատյանա Վոլոժինսկայան, գործարար է, գլխավորել է Նովոսիբիրսկի մարզի Ռուսաստանի լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության նախընտրական ցուցակը։
Ունի երեք որդի և դուստր։
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ «Указ Президента Российской Федерации от 20 марта 2006 года № 230 «О начальнике Управления Президента Российской Федерации по внутренней политике»». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ ապրիլի 16-ին. Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 23-ին.
- ↑ «Указ Президента Российской Федерации от 19 мая 2008 года № 807 «О начальнике Управления Президента Российской Федерации по внутренней политике»». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ ապրիլի 16-ին. Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 23-ին.
- ↑ Указ Президента Российской Федерации от 06.09.2011 г. № 1163 «О полномочном представителе Президента Российской Федерации в Центральном федеральном округе»
- ↑ Указ Президента Российской Федерации от 21.05.2012 г. № 656 «О Министре регионального развития Российской Федерации»
- ↑ Внесены изменения в состав Совета Безопасности
- ↑ Указ Президента Российской Федерации от 19.09.2012 г. № 1304 «Об объявлении дисциплинарного взыскания Министру образования и науки Российской Федерации, Министру регионального развития Российской Федерации, Министру труда и социальной защиты Российской Федерации»
- ↑ Путин отменил выговоры главам Минтруда и Минобрнауки // Forbes.ru
- ↑ Указ Президента Российской Федерации от 30.09.2013 г. № 754 «О снятии дисциплинарного взыскания с Министра образования и науки Российской Федерации, Министра труда и социальной защиты Российской Федерации»
- ↑ Указ Президента Российской Федерации от 17.10.2012 г. № 1411 «О Говоруне О. М.»
- ↑ «В. Путин уволил главу Минрегиона Олега Говоруна :: Политика :: Top.rbc.ru». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 18-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 17-ին.
- ↑ «В. Путин забрал себе экс-министра О. Говоруна // Top.rbc.ru». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հոկտեմբերի 14-ին. Վերցված է 2013 թ․ հոկտեմբերի 11-ին.
- ↑ 12,0 12,1 Управление с приграничными возможностями. Владислава Суркова освободили от кураторства СНГ // Газета «Коммерсантъ» № 180 от 03.10.2018
- ↑ «Ukraine-/Russia-related Designations and Identification Update; Syria Designations; Kingpin Act Designations; Issuance of Ukraine-/Russia-related General Licenses 12 and 13; Publication of New FAQs and Updated FAQ» (անգլերեն). www.treasury.gov. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 9-ին.
- ↑ «США расширили санкционный список в отношении России». РИА Новости. 2018 թ․ ապրիլի 6. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 6-ին.
- ↑ Наказание за «скверные поступки». «Кремлёвский список» превратился из «телефонного справочника» в реальный инструмент воздействия на российскую финансовую элиту
- ↑ Дерипаска, Шамалов, Вексельберг и др. Санкционные списки
- ↑ Указ Президента РФ № 177 от 17.04.2019
- ↑ Олег Говорун ушёл из администрации президента // Коммерсантъ, 19.04.2019
- ↑ Экс-глава управления администрации президента Говорун стал замдиректора ДОМ.РФ
- ↑ «Официальный интернет-портал правовой информации». publication.pravo.gov.ru. Վերցված է 2019 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
- ↑ «Указ Президента Российской Федерации от 29 декабря 2003 года № 1533 «О награждении государственными наградами Российской Федерации работников Администрации Президента Российской Федерации»». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ մարտի 2-ին. Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 23-ին.
- ↑ Распоряжение Президента Российской Федерации от 2 сентября 2006 года № 409-рп «О поощрении» Արխիվացված 2012-07-10 archive.today Արխիվացված 2012-07-10 archive.today
- ↑ Указ Президента Российской Федерации от 9 октября 2006 года № 1104 «О присвоении классных чинов государственной гражданской службы Российской Федерации федеральным государственным гражданским служащим Администрации Президента Российской Федерации»(չաշխատող հղում)
- ↑ «Сведения о доходах, расходах, об имуществе и обязательствах имущественного характера лиц, замещающих государственные должности РФ и должности федеральной государственной службы в Администрации Президента РФ, а также их супругов и несовершеннолетних детей за период с 1 января по 31 декабря 2014 г.». Президент России. Վերցված է 2015 թ․ հուլիսի 17-ին.
- ↑ «Сведения о доходах основных должностных лиц Администрации Президента» (ռուսերեն). Президент России. Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 13-ին.
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Կենսագրություն «Բրատսկի Անուններ» կայքում
- Կենսագրությունը ԻՏԱՐ-ՏԱՍՍ-ի կայքում
- Կենսագրությունը «ՄոսՍովետ» Տեղեկատվական գործակալության կայքում
![]() | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Օլեգ Գովորուն» հոդվածին։ |
|