Gelukkig zag ik op een andere dag madeliefjes die wel echt stonden te stralen met hun gele hartjes omhoog naar de zon. Kijk hoe mooi... en dat op een begraafplaats.
Madeliefjes worden roze door anthocyaan, een rode kleurstof in de plant. Hoe roze ze zijn, hangt af van de grond en hoeveel zonlicht ze krijgen.
Madeliefjes zijn wel de gewoonste van alle wilde bloemen. Ze worden vertrapt onder onze voeten, we gaan er overheen met de grasmaaier en toch komen ze weer te voorschijn met fier opgerichte kopjes. Ze openen zich voor het licht en bespikkelen onze gazons als late sneeuwvlokken. Maar omdat ze zo gewoon zijn worden ze zelden gewaardeerd.
Wat ben ik vaak geholpen en gezegend door zulke gewone mensen. Mensen waar nooit een boek over wordt geschreven, ze komen niet voor de radio en niet voor de televisie. Maar ze zijn onmisbaar voor onze samenleving. Denk daar maar aan op het moment dat u zich net zo gewoon voelt als een madeliefje.
Jezus zei: "Worden niet twee mussen verkocht voor een duit? En niet één daarvan zal er aarde vallen zonder uw Vader. En de haren van je hoofd zijn ook allemaal geteld. Weest dan niet bevreesd: jullie gaan vele mussen te boven."
Hemelse Vader, dank U wel dat wij als Uw geliefde kinderen altijd door U gezien worden, ook al gaan andere mensen aan ons voorbij
Wacht... de bloemen die ik vandaag zag waren ook mooi! De gele dovenetel, katjes aan de berk, bloemkruikjes van de bosbes, roze bloem van prachtframboos, een paardenbloem, de zuurbes, look-zonder-look langs het pad en de eerste pinksterbloem. Je moet er soms naar zoeken, of er die voor bukken maar wat is het leuk om al die bloemen weer te zien.
Voor altijd in mijn hart
Take me to the verdant meadow and delightful pasture—where each blade of grass bears the touch of God, nurturing its growth; and every minuscule daisy gazes upward with its tiny eye, whispering, "God resides within me, coursing through my sap, and unfurling my petite petals." C.H. Spurgeon