sergevez
Bilêvkirin
[biguhêre]Rengdêr
[biguhêre]sergevez
- Kesa/ê ku baweriya xwe bi xwe tîne û ji ber kiryarên xwe şanaz e.[1]
- Hevmane: bixwebawer, jixwerazî, bêminet
- Zarokên xwe yên kurîn li pişta beranên çîlqerqaş, sergevez, qerase dikirin, bi derîvekirina gomê re heviyên xwe avis dikirin. — (Mihemed Şarman, Pirça Winda, Avesta, 2016, çapa 2em, r. 71, ISBN 978-605-5585-41-9)
- Ji bo em bibînin bê kes(qereqter)ên berz ên Xeyam ê ji Nîşabûrê, ango şa'irê rûbaî'yan bi gavên sergevez hêdî hêdî ber bi me ve tên, bes e ku em çend rûpelên vê romanê bixwînin. — (Sadiq Hidayet, Bûmê Kor, Na Yayınları, 2014, r. 9, ISBN 9786056392658)
- Ji kelehên bevkanî,
heyfa xwe hildidin pîresêrên sergevez
dîl diketin pêxember û hewariyên hetikî — (Ramazan Kavak, Êşa Genim, Na Yayınları, 2014, r. 11, ISBN 9786059017541)
Jê
[biguhêre]- (lêker) sergevez bûn
- (navdêr) sergevezbûn
- (rengdêr) sergevezbûyî
- (lêker) sergevez kirin
- (navdêr) sergevezkirin
- (rengdêr) sergevezkirî
Etîmolojî
[biguhêre]Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.
Werger
[biguhêre]Çavkanî
[biguhêre]- ↑ Ferhenga Destî, Kurdî - Kurdî, Umîd Demîrhan, Sewad, 2007., r. 357.