Patrick Modiano
![]() | ||
---|---|---|
![]() | ||
Modiano in 2014
| ||
Geboorteland | ![]() | |
Geboorteplaats | Boulogne-Billancourt | |
Nationaliteit | ![]() | |
Nobelprijs | Literatuur | |
Jaar | 2014 | |
Voorganger(s) | Alice Munro | |
Opvolger(s) | Svetlana Aleksijevitsj |
Jean Patrick Modiano (Boulogne-Billancourt, 30 juli 1945) is een Franse schrijver en de winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur 2014. Eerder werd Modiano reeds gelauwerd met onder meer de Grand Prix du Roman van de Académie française (1972) en de prestigieuze Prix Goncourt (1978).
Modiano is de zoon van Louisa Colpijn, een Belgische actrice, en Albert Modiano, een uit het Egyptische Alexandrië afkomstige Joods-Italiaanse man, die elkaar in 1942 in bezet Parijs ontmoetten. Modiano had een vrij eenzame jeugd: zijn ouders waren veel afwezig, zijn broertje stierf op jonge leeftijd en hij zat jaren op strenge katholieke kostscholen. Hij bracht een groot deel van zijn tijd door met het lezen van boeken van schrijvers zoals Louis-Ferdinand Céline, Gustave Flaubert en Marcel Proust (met die laatste wordt hij vaak vergeleken). Op een van zijn scholen kreeg hij les van Raymond Queneau, die hem onder zijn hoede nam en later introduceerde in de literaire wereld door hem mee te nemen naar een feest van Éditions Gallimard, Modiano’s toekomstige uitgeverij.
Herinneringen aan en de zoektocht naar het eigen verleden staan centraal in Modiano's werk. Dat werk kenmerkt zich door een gedempte, melancholieke toon die langzamerhand zijn handelsmerk is geworden. Ook de Duitse bezetting van Parijs keert regelmatig terug in zijn romans. In de dankrede die hij uitsprak toen hij de Nobelprijs voor de Literatuur ontving zegt hij hier zelf over dat hij zijn bestaan te danken heeft aan het bezette Parijs, en dat die plaats daarom altijd een soort oerbron voor hem is geweest, die hem is blijven achtervolgen.[1]
Prijzen
[bewerken | brontekst bewerken]- 1968 - Prix Roger Nimier en de Prix Fénéon voor La Place de l'Étoile
- 1972 - Grand Prix du roman de l'Académie française voor Les Boulevards de ceinture
- 1978 - Prix Goncourt voor Rue des boutiques obscures
- 1984 - Prix littéraire Prince-Pierre-de-Monaco voor zijn gehele oeuvre
- 2000 - Grand prix de littérature Paul-Morand voor zijn gehele oeuvre
- 2010 - Prix mondial de la Fondation Simone et Cino del Duca voor zijn gehele oeuvre
- 2014 - Nobelprijs voor de Literatuur. De jury roemde Modiano voor de herinneringskunst waarmee hij de meest ongrijpbare menselijke lotsbestemmingen heeft weten op te roepen.[1][2]
Bibliografie
[bewerken | brontekst bewerken]- 1968: La Place de l'Étoile (vertaald door Edu Borger als De plaats van de ster)
- 1969: La ronde de nuit (vertaald door Edu Borger als Nachtronde)
- 1972: Les boulevards de ceinture (vertaald door Edu Borger als De ringboulevards)
- 1974: Lacombe Lucien (in samenwerking met Louis Malle)
- 1975: Villa Triste (vertaald door Edu Borger als Villa Triste)
- 1976: Emmanuel Berl, Interrogatoire, suivi de Il fait beau, allons au cimetiere (vertaald onder de titel Verhoor, gevolgd door Mooi weer vandaag, op naar het kerkhof)
- 1977: Livret de famille (vertaald door Edu Borger als Trouwboekje)
- 1978: Rue des boutiques obscures (vertaald door Edu Borger als De straat van de donkere winkels)
- 1981: Memory Lane (vertaald als Memory Lane door het Instituut voor Vertaalkunde onder leiding van Marianne Kaas)
- 1981: Une jeunesse (vertaald door Edu Borger als Een jeugd)
- 1982: De si braves garçons (vertaald door Edu Borger als Aardige jongens)
- 1983: Poupée Blonde de Pierre-Michel Wals
- 1984: Quartier perdu (vertaald door Edu Borger als Verloren wijk)
- 1986: Dimanches d'août (vertaald door Edu Borger als Zondagen in augustus)
- 1986: Une aventure de Choura
- 1987: Une fiancée pour Choura
- 1988: Remise de peine (vertaald door Edu Borger als Verdaagd verdriet)
- 1988: Catherine Certitude (vertaald door Marijke Arijs als De kleine ballerina)
- 1989: Vestiaire de l'enfance (vertaald door Paul Gellings als Kleedkamer in kindertijd)
- 1990: Paris tendresse (met foto's van Brassaï)
- 1990: Voyage de noces
- 1991: Fleurs de ruine (vertaald door Paul Gellings als Bloemen en puin)
- 1992: Un cirque passe (vertaald door Edu Borger als Het circus komt voorbij)
- 1993: Chien de printemps (vertaald door Edu Borger als Hondenlente)
- 1995: Du plus loin de l'oubli (vertaald door Edu Borger als Uit verre vergetelheid)
- 1997: Dora Bruder (vertaald door Maarten Elzinga als Dora Bruder)
- 1999: Des inconnues (vertaald door Maarten Elzinga als Onbekende vrouwen)
- 2002: La petite bijou (vertaald door Maarten Elzinga als Kleine Bijou)
- 2003: Accident nocturne (vertaald Maarten Elzinga als Nachtelijk ongeval)
- 2005: Un pedigree (vertaald door J. Bernlef als Een stamboek)
- 2007: Dans le café de la jeunesse perdue (vertaald door Maarten Elzinga als In het café van de verloren jeugd)
- 2010: L'horizon (vertaald door Maarten Elzinga als De horizon)
- 2012: L'Herbe des Nuits (vertaald door Maarten Elzinga als Het gras van de nacht)
- 2014: Pour que tu ne te perdes pas dans le quartier (vertaald door Maarten Elzinga als Om niet te verdwalen)
- 2017: Souvenirs dormants (vertaald door Maarten Elzinga als Slapende herinneringen)
- 2019: Encre sympathique (vertaald door Maarten Elzinga als Onzichtbare inkt)
- 2021: Chevreuse (vertaald door Marthe Elzinga als Chevreuse)
- 2023: La danseuse (vertaald door Paul Gellings als De danseres)
Korte verhalen
[bewerken | brontekst bewerken]- 2018: Blue Aloha. Korte verhalen. Vertaald door Maarten Elzinga. Bevat een biografische schets door zijn echtgenote Dominique Zehrfuss en een uitgebreid nawoord van Dirk Leyman. Bevat onder andere Je suis un jeune homme seul uit 1966. Uitgeverij Vleugels, Bleiswijk, 2018. ISBN 978 90 78627 61 6
Filmografie
[bewerken | brontekst bewerken]- 1974: Lacombe Lucien van Louis Malle
- 1983: Une jeunesse van Moshé Mizrahi
- 1995: Le Parfum d'Yvonne van Patrice Leconte
- 1997: Genealogies d'un crime van Raoul Ruiz als Bob
- 1995: Le Fils de Gascogne van Pascal Aubier
- 2001: Te quiero van Manuel Poirier
- 2003: Bon Voyage van Jean-Paul Rappeneau
- 2006: Charell van Mikhael Hers
- 2009: Des gens qui passent van Alain Nahum
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- (fr) Le réseau Modiano
- Virtual International Authority File (VIAF): 7394541
- Auteurspagina op de site van uitgeverij Querido