Johan Bojer
norsk forfatter
Johan Bojer (6. mars 1872–3. juli 1959) var ein norsk forfattar fødd på Orkedalsøren (i dag Orkanger i Orkland kommune.) Johan Kristoffer fekk ved fødsla etternamnet Hansen. Mora heitte Johanna Elgåen, frå Røros (1848-1884), medan handelsfullmektig Hans Bojer (Bøier) frå Kristiania (1822-1894) påtok seg farskapet. Mora var tenestejente i Trondheim, og foreldra budde ikkje i lag. Johan vart sett bort, og voks opp som fosterson hjå Mor Randi, Randi og Elias Fætten i Stadsbygd i Rissa kommune.
Johan Bojer | |
![]() | |
Statsborgarskap | Noreg |
Fødd | 6. mars 1872 Orkanger |
Død | |
Yrke | skodespelforfattar, skribent |
Johan Bojer på Commons |
Han debuterte som forfattar i 1893. Frå 1895 til 1915 budde han i Paris.
I 1899 gifte han seg med Ellen Lange (1873-1932), syster til Christian Lous Lange.
Nokre verk
endre- 1896 Et folketog
- 1899 Den evige Krig
- 1900 Moder Lea
- 1902 En pilgrimsgang
- 1903 Troens magt
- 1904 Brutus (skodespel)
- 1913 Fangen som sang
- 1916 Den store hunger
- 1916 Sigurd Braa (skodespel)
- 1921 Den siste viking
- 1924 Vor egen stamme
- 1927 Det nye tempel
- 1928 Fangen som sang
- 1929 Folk ved sjøen
- 1934 Huset og havet
- 1938 Kongens karer
- 1942 Læregutt
- 1946 Svenn
- 1949 Skyld