musa
![]() |
Occitan
Etimologia
- (Nom 1) Antonomasia del latin Musa, venent del grèc ancian Μοῦσα, Moûsa, del latin mos, moris «mors», «çò que se cal far».
- (Nom 2) Del latin musus
Prononciacion
/ˈmyzo̞/ França (Bearn) : escotar « musa »
Sillabas
mu|sa
Nom comun 1
musa femenin
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
musa | musas |
[ˈmyzo̞] | [ˈmyzo̞s] |
- Gèni artistic, inspiracion.
- Las bèlas letras, e subretot la poesia.
- (per extension) Persona o sentiment qu'inspira un poèta.
Parents
Traduccions
Nom comun 2
musa femenin
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
musa | musas |
[ˈmyzo̞] | [ˈmyzo̞s] |
- Retard, espèra bufèca
Parents
Forma de vèrb
musa
- Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de musar
- Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de musar
Catalan
Etimologia
- Antonomasia del latin Musa, venent del grèc ancian Μοῦσα, Moûsa, del latin mos, moris «mors», «çò que se cal far».
Prononciacion
Espanha (Barcelona) : escotar « musa »
Prononciacion
oriental /ˈmuzə/ , occidental /ˈmuza/
Sillabas
mu|sa
Nom comun
musa femenin
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
musa | muses |
Forma de vèrb
musa
- Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de musar
- Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de musar
Espanhòl
Etimologia
- Antonomasia del latin Musa, venent del grèc ancian Μοῦσα, Moûsa, del latin mos, moris «mors», «çò que se cal far».
Prononciacion
/ˈmusa/
Sillabas
mu|sa
Nom comun
musa femenin
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
musa | musas |
Forma de vèrb
musa
- Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de musar
- Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de musar
Italian
Etimologia
- Antonomasia del latin Musa, venent del grèc ancian Μοῦσα, Moûsa, del latin mos, moris «mors», «çò que se cal far».
Prononciacion
/ˈmuza/
Sillabas
mu|sa
Nom comun
musa femenin
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
musa | muse |
Portugués
Etimologia
- Antonomasia del latin Musa, venent del grèc ancian Μοῦσα, Moûsa, del latin mos, moris «mors», «çò que se cal far».
Prononciacion
/ˈmuzɐ/
Sillabas
mu|sa
Nom comun
musa femenin
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
musa | musas |
Categorias :
- occitan
- Mots en occitan eissits d’un mot en latin
- Mots en occitan eissits d’un mot en grèc ancian
- Noms comuns en occitan
- Vèrbes conjugats en occitan
- catalan
- Mots en catalan eissits d’un mot en latin
- Mots en catalan eissits d’un mot en grèc ancian
- Noms comuns en catalan
- Vèrbes conjugats en catalan
- espanhòl
- Mots en espanhòl eissits d’un mot en latin
- Mots en espanhòl eissits d’un mot en grèc ancian
- Noms comuns en espanhòl
- Vèrbes conjugats en espanhòl
- italian
- Mots en italian eissits d’un mot en latin
- Mots en italian eissits d’un mot en grèc ancian
- Noms comuns en italian
- portugués
- Mots en portugués eissits d’un mot en latin
- Mots en portugués eissits d’un mot en grèc ancian
- Noms comuns en portugués