Herb Ustki
Herb Ustki – jeden z symboli miasta Ustka w postaci herbu[1].
![]() | |
Typ herbu |
---|
Wygląd i symbolika
edytujHerb przedstawia w błękitnym polu tarczy żaglowiec trójmasztowy srebrny (z rozwiniętymi żaglami i o złotych pennantach na szczytach masztów), na falach o srebrnych grzywach. Poniżej, u podstawy tarczy, syrena ukoronowana złotą koroną, o złotych włosach i złotym (rybim) ogonie, z lewą ręką na biodrze, prawą – ujmująca dłonią rybę srebrną (łososia)[2].
Herb symbolizuje trzy podstawowe źródła utrzymania mieszkańców nadmorskiej miejscowości:
- port (statek),
- kąpielisko (syrena zanurzona w wodzie)
- rybołówstwo (łosoś w ręku syreny).
Historia
edytujHerb został stworzony w 1922 roku przez miejscowego artystę, malarza Wilhelma Granzowa[3].
Herb Ustki znajduje się na tarczy „Umierającego Wojownika” – rzeźby upamiętniającej 76 ustczan poległych w I wojnie światowej. Po wojnie legendę do herbu wymyślił kaszubski pisarz Franciszek Fenikowski.
W 2006 roku „odświeżono” herb miejski.
Legenda
edytujNajbiedniejsza ustecka wdowa miała na imię Marusza Skoczkowa. Jej syn Gwido wypłynął na morze na okręcie żaglowym kupca Prospera, aby zarobić na utrzymanie matki i swoje. Długo nie wracał i biedna wdowa wypatrzyła oczy spoglądając w morską dal. Właściciel szkunera odmówił biednej wdowie wsparcia, ale ulitowała się nad nią Bryzga Rosowa. Codziennie przynosiła opuszczonej kobiecie łososia, a któregoś dnia rzekła: „Bryzgi Rosowej posłuchaj rady: jutro nim z morza brzask wstanie blady, przetrzyj źrenice rybią wątrobą. Mija niedola, szczęście przed tobą”.
Kiedy Marusza wykonała polecenie tajemniczej mieszkanki fal, cudownie odzyskała wzrok, a z morskiego brzegu dostrzegła powracający szkuner „Wieloryb”, na pokładzie którego znajdował się jej syn Gwido.
Przypisy
edytuj- ↑ Uchwała nr XLVII/382/2006 Rady Miejskiej w Ustce z dnia 31 sierpnia 2006 r. w sprawie Statutu Miasta Ustka. Biuletyn Informacji Publicznej. [dostęp 2021-02-10].
- ↑ Załącznik nr 2 do Statutu Miasta Ustka. Biuletyn Informacji Publicznej. [dostęp 2021-02-10].
- ↑ Na podstawie ekspozycji w Muzeum w Ustce.