Larry Mullen Jr.
Larry Mullen Jr., właśc. Lawrence Joseph Mullen Jr. (ur. 31 października 1961 w Artane, dzielnicy Dublina[1]) – irlandzki perkusista. Członek zespołu U2.
![]() | |
Imię i nazwisko |
Lawrence Joseph Mullen |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
31 października 1961 |
Instrumenty |
perkusja, chórki |
Gatunki | |
Zawód |
perkusista, wokalista pomocniczy |
Aktywność |
od 1976 |
Zespoły | |
U2 | |
Odznaczenia | |
![]() | |
Strona internetowa |
W 2007 roku muzyk został sklasyfikowany na 21. miejscu listy 50 najlepszych perkusistów rockowych według Stylus Magazine[2].
Młodość
edytujOboje rodzice – Larry Senior oraz Maureen – byli katolikami. Larry miał też starszą siostrę Cecylię. Edukację rozpoczął w szkole nieopodal domu, po czym przeniósł się do Scoil Colmcille w centrum Dublina. W wieku dziewięciu lat zaczął grać na perkusji pod okiem Joe Bonniego, jednego z najlepszych muzyków w kraju. Każdą wolną chwilę poświęcał na doskonalenie techniki.
W marcu 1975, dzięki protekcji ojca, zaczął grać w orkiestrze Związku Zawodowego Pracowników Poczty. Grał także w orkiestrze chłopięcej Artane Boys Band[3]. Po zakończeniu nauki w Dublinie przeniósł się do Mount Temple Comprehensive School, gdzie w 1976 wywiesił na tablicy ogłoszeń karteczkę, na której napisał, że poszukuje ludzi do zespołu (pomysł wywieszenia karteczki podsunął mu jego ojciec[4]), w wyniku czego powstała grupa U2.
Solo
edytujPoza pracą w U2, Larry brał udział w sesjach nagraniowych takich artystów jak B.B. King, Daniel Lanois czy Maria McKee. W 1996 wraz z Adamem Claytonem wydał nową wersję głównego motywu muzycznego do filmu Mission: Impossible.
Życie prywatne
edytujWraz ze wzrostem popularności zespołu, Larry przyjął dodatkowo do swojego nazwiska Junior, ponieważ nie chciał, aby mylono go ze swoim ojcem. Mieszka w Howth, jest to półwysep i dzielnica Dublina, w Irlandii oraz posiada apartament w Nowym Jorku. Jest znany ze swej słabości do szybkiej jazdy motocyklami, zwłaszcza tych marki Harley-Davidson oraz do muzyki Elvisa Presleya, o czym wspomina w filmie dokumentalnym Rattle and Hum. Wykupił prawa do drukowania logo firmy Harley-Davidson. Nie jest żonaty, ale od ponad 30 lat pozostaje w związku z Ann Acheson. Mają 3 dzieci: Aaron Elvis (ur. październik 1995), Ava (ur. 1998) i Ezra (ur. 2001).
Perkusja
edytujŹródło[5].
- Yamaha PHX Series w wykończeniu Silver Sparkle
- 24" bęben basowy
- 2x 16" floor tom
- 14" tom tom
- werbel: Ludwig Black Beauty
- Talerze Paiste Signature Series
- 16" Power Crash
- 17" Power Crash
- 18" Power Crash
- 18" Full Crash
- 22" Power Ride
- 14" Heavy Hi-Hats
- Yamaha Birch Custom Absolute Noveau
- 24"x16" bęben basowy
- 14"x10" tom tom
- 16"x14" floor tom
- 16"x16" floor tom
- 18"x16" floor tom
- Werbel: Brady Sheoak Block
- Hardware
- Tamburyny, cowbelle i inne instrumenty perkusyjne Latin Percussion
- Statywy Yamaha
- Naciągi Remo
- Pałeczki Pro-Mark 5A Signature
Przypisy
edytuj- ↑ James P. Byrne, Philip Coleman, Jason King: Ireland and the Americas: culture, politics, and history : a multidisciplinary encyclopedia, Tom 3. ABC-CLIO, 2008, s. 895. ISBN 978-1-85109-614-5.
- ↑ Stylus Magazine's 50 Greatest Rock Drummers. www.stylusmagazine.com. [dostęp 2010-06-15]. (ang.).
- ↑ Bono, Surrender. 40 piosenek, jedna opowieść, Paweł Lipszyc (tłum.), Wydawnictwo Agora, 2022, s. 179, ISBN 978-83-268-4061-6 .
- ↑ Neil McCormick: U2 o U2. Poznań: In Rock, 2009, s. 27. ISBN 978-83-60157-51-0.
- ↑ Larry Mullen Jr. Gear overview. [dostęp 2010-05-22]. (ang.).