Lucyna Tych
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
7 marca 2019 |
Miejsce spoczynku | |
Zawód, zajęcie |
historyczka, reżyserka teatralna i telewizyjna |
Lucyna Tych (lub Lucyna Tychowa), z domu Berman (ur. 14 grudnia 1929[1] lub 15 stycznia 1930 w Warszawie[2], zm. 7 marca 2019 tamże[3]) – polska historyczka, reżyserka teatralna i telewizyjna.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Córka Jakuba Bermana i Gustawy z domu Grynberg (1900–1978)[4]. Dzieciństwo spędziła w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej wraz z rodzicami znalazła się w Związku Radzieckim. Po zakończeniu wojny wróciła do Polski, gdzie w latach 1945–1947 uczęszczała do Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie, w którym uzyskała maturę[5][6]. W 1947 rozpoczęła studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę magisterską napisaną pod kierunkiem Witolda Kuli obroniła w 1952[2]. Następnie studiowała estetykę w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych (doktoratu poświęconego Zofii Nałkowskiej nie ukończyła)[7]. W 1963 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną z dyplomem reżysera[8]
Pracowała jako reżyserka teatralna i telewizyjna w Teatrze Młodej Warszawy, Teatrze Telewizji Polskiej oraz w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie, Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie i Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim. W 1968 na fali kampanii antysemickiej została usunięta z pracy. W sezonie 1971/1972 pracowała w Teatrze Śląskim w Katowicach. Następnie pracowała w Teatrze Nowym w Warszawie (do 1982 – była tam kierownikiem literackim).
Jej mężem był Feliks Tych (1929–2015), historyk, w latach 1995–2006 dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego[9]. Ich synem jest Włodzimierz (Wlodek) Tych , pracownik naukowy Lancaster University.
Pochowana 19 marca 2019 na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie[3].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Śmiało podnieśmy sztandar nasz w górę: wiersze i pieśni rewolucyjne, wyboru dokonali Lucyna Tych, Ryszard Koniczek, Warszawa: Iskry 1958 (redakcja).
- Nasza walka trwa nie od dziś: montaż sceniczny na dwudziestą rocznicę powstania Polskiej Partii Robotniczej, oprac. Lucyna Tychowa, Warszawa: Iskry 1962.
- 50-lecie Wielkiego Października: materiały repertuarowe w wyborze Leona Pasternaka propozycje programowe Olga Koszutska, Maria Tychowa, Warszawa: Wydawnictwo Związkowe Centralnej Rady Związków Zawodowych 1967 [błędne imię].
- Tak, jestem córką Jakuba Bermana, Kraków: Universitas 2016, ISBN 978-83-242-3013-6 (współautor Andrzej Romanowski).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Lucyna Tychowa, Andrzej Romanowski: Tak, jestem córką Jakuba Bermana. Kraków: Universitas, 2016, s. 26. ISBN 978-83-242-3013-6.
- ↑ a b Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk: Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000. Kraków: Wyd. Arkadiusz Wingert, 2010, s. 121. ISBN 978-83-60682-27-2.
- ↑ a b Lucyna Berman-Tych. Nekrolog. nekrologi.wyborcza.pl, 16 marca 2019. [dostęp 2019-03-16].
- ↑ Anna Sobór-Świderska: Jakub Berman. Biografia komunisty. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2009, s. 29–30. ISBN 978-83-7629-090-4.
- ↑ Lucyna Tychowa, Andrzej Romanowski: Tak, jestem córką Jakuba Bermana. Kraków: Universitas, 2016, s. 109–111. ISBN 978-83-242-3013-6.
- ↑ Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1947. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2021-08-16].
- ↑ L. Tychowa, A. Romanowski, „Tak, jestem córką Jakuba Bermana”. histmag.org. [dostęp 2017-11-18].
- ↑ Lucyna Tychowa, Andrzej Romanowski: Tak, jestem córką Jakuba Bermana. Kraków: Universitas, 2016, s. 182–183. ISBN 978-83-242-3013-6.
- ↑ Anna Sobór-Świderska: Jakub Berman. Biografia komunisty. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2009, s. 492. ISBN 978-83-7629-090-4.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Anna Sobór-Świderska: Jakub Berman. Biografia komunisty. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2009, s. 29–30, 492. ISBN 978-83-7629-090-4.
- Lucyna Tychowa, Andrzej Romanowski: Tak, jestem córką Jakuba Bermana. Kraków: Universitas, 2016. ISBN 978-83-242-3013-6.
- Upadek dygnitarza: prof. Andrzej Romanowski rozmawia z Lucyną Tychową, córką Jakuba Bermana, „Przegląd” 27 VI–3 VII 2016, nr 26, s. 42–44.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Lucyna Tychowa, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-08-17] .
- Lucyna Tychowa w katalogu Biblioteki Narodowej. katalogi.bn.org.pl. [dostęp 2021-08-16].
- Lucyna Tych. Świadek historii.. teatrnn.pl. [dostęp 2021-08-16].
- Tak, jestem córką Jakuba Bermana. Z Lucyną Tychową rozmawia Andrzej Romanowski. krakow.wyborcza.pl. [dostęp 2021-08-16].
- Absolwenci i uczniowie szkoły imienia Tadeusza Reytana w Warszawie
- Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego
- Osoby pozbawione pracy w ramach represji politycznych w Polsce Ludowej
- Polscy historycy
- Polscy reżyserzy teatralni
- Polscy Żydzi
- Pochowani na cmentarzu żydowskim na Woli w Warszawie
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Urodzeni w 1930
- Zmarli w 2019