Wang Guowei
![]() | |||||||||||
Nazwisko chińskie | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||
Wang Guowei (ur. 3 grudnia 1877 w Haining w prow. Zhejiang, zm. 2 czerwca 1927 w Pekinie[1]) – chiński naukowiec, specjalizujący się w filozofii, historii i archeologii. Zajmował się również krytyką literacką i pisaniem poezji[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Dwukrotnie, w 1893 i 1897 roku, oblał egzaminy urzędnicze, w związku z czym pracował jako prywatny nauczyciel. W 1898 roku przeprowadził się do Szanghaju, gdzie pracował w lokalnej gazecie, a w 1901 roku wyjechał na studia do Tokio. Z powodu problemów zdrowotnych po pół roku musiał przerwać edukację i wrócić do kraju, samodzielnie kontynuował jednak naukę[2]. Po wybuchu w 1911 roku rewolucji Xinhai wyemigrował do Japonii, skąd powrócił do Chin po pięciu latach[1]. Od 1925 roku wykładał na pekińskim Uniwersytecie Tsinghua[1]. W trzy lata po wypędzeniu cesarza Puyi z Zakazanego Miasta popełnił samobójstwo w ogrodzie pałacowym Yiheyuan, aby okazać swoją lojalność wobec obalonych Qingów[3].
W młodości interesował się filozofią, zwłaszcza Kanta i Schopenhauera, jednak po 30 roku życia porzucił te zainteresowania. Miał bardzo krytyczny stosunek do współczesnych sobie filozofów (m.in. Spencera i Wundta), uważając ich jedynie za historyków filozofii lub co najwyżej drugorzędnych synkretyków[4].
Za największe osiągnięcie Wanga uważa się przeprowadzoną w duchu schopenhauerowskim krytyczną analizę jednej z klasycznych powieści chińskich, Honglou Meng[5] (红楼梦评论 Honglou Meng pinglun, 1904). Zajmował się również badaniami nad tradycyjną chińską operą (zwłaszcza z okresu Yuan) oraz materiałami paleograficznymi z epok Shang i Zhou[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Wang Guowei, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2011-05-26] (ang.).
- ↑ Zhongying Cheng, Nicholas Bunnin: Contemporary Chinese philosophy. Malden, Massachusetts: Wiley-Blackwell, 2002, s. 37. ISBN 978-0-631-21725-1.
- ↑ Dewei Wang: The monster that is history: history, violence, and fictional writing in twentieth-century China. Berkeley: University of California Press, 2004, s. 225. ISBN 978-0-520-23873-2.
- ↑ Feng Youlan: Krótka historia filozofii chińskiej. Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 368-369. ISBN 83-01-13421-6.
- ↑ Louise P. Edwards: Men and women in Qing China: gender in the Red Chamber Dream. Honolulu: University of Hawaii Press, 2001, s. 25. ISBN 978-0-8248-2468-6.
- ↑ Edward L. Shaughnessy: Sources of Western Zhou history: inscribed bronze vessels. Berkeley: University of California Press, 1991, s. 14. ISBN 978-0-520-07028-8.
- ISNI: 0000000368646521, 0000000121464910, 0000000368646513
- VIAF: 107026736
- LCCN: n81023244
- GND: 118817345
- NDL: 00622083
- LIBRIS: 42gjln2n0c4hsrt
- BnF: 13518698s
- SUDOC: 02817898X
- NLA: 36603859
- NKC: jn20000701931
- NTA: 142016748
- BIBSYS: 97007513
- CALIS: n2004169740
- CiNii: DA03552932
- Open Library: OL1363847A
- PLWABN: 9811243252805606
- J9U: 987007269503205171
- KRNLK: KAC200201831