Aleksander Szczygło
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
27 października 1963 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
10 kwietnia 2010 |
Szef Kancelarii Prezydenta RP | |
Okres |
od 2 sierpnia 2006 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik |
Robert Draba (p.o.) |
Następca |
Robert Draba (p.o.) |
Minister obrony narodowej | |
Okres |
od 7 lutego 2007 |
Przynależność polityczna |
Prawo i Sprawiedliwość |
Poprzednik | |
Następca | |
Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego | |
Okres |
od 15 stycznia 2009 |
Przynależność polityczna |
Prawo i Sprawiedliwość |
Poprzednik | |
Następca |
Zbigniew Nowek (p.o.) |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Aleksander Marek Szczygło (ur. 27 października 1963 w Jezioranach, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski polityk i urzędnik.
W latach 2001–2006 i 2007–2009 poseł na Sejm IV, V i VI kadencji, poseł do Parlamentu Europejskiego V kadencji, w latach 2005–2006 sekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej, w latach 2006–2007 szef Kancelarii Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, w 2007 minister obrony narodowej w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, w latach 2009–2010 szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Rodzina i wykształcenie
[edytuj | edytuj kod]Syn Stanisława i Stefanii Szczygłów. Miał pięcioro rodzeństwa[1]. Wraz z rodziną mieszkał w Czerwonce w gminie Biskupiec[2]. W latach 1978–1983 uczęszczał do Technikum Kolejowego w Olsztynie[3]. W 1990 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. W 1996 ukończył roczny kurs dla pracowników administracji publicznej z Europy Środkowej i Wschodniej organizowany przez Georgetown University (zajęcia odbywały się na University of Wisconsin) oraz odbył praktykę w Kongresie Stanów Zjednoczonych.
Działalność zawodowa i polityczna
[edytuj | edytuj kod]W latach 1990–1991 pracował jako asystent senatora Lecha Kaczyńskiego w Biurze Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego w Gdańsku. Jednocześnie pracował jako specjalista w biurze prawnym Komisji Krajowej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. W latach 1991–1992 pracował jako specjalista ds. legislacyjnych w kierowanym przez Lecha Kaczyńskiego Biurze Bezpieczeństwa Narodowego, a po powołaniu Lecha Kaczyńskiego na stanowisko prezesa Najwyższej Izby Kontroli w 1992 został dyrektorem gabinetu prezesa NIK, w urzędzie tym był zatrudniony do 1995.
W 1997 był doradcą głównego inspektora w Głównym Inspektoracie Pracy. W latach 1997–2000 pracował jako dyrektor Departamentu Informacji i Kształcenia Europejskiego w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej. W 2001 był doradcą prezesa zarządu Powszechnej Kasy Oszczędności Banku Polskiego.
W 2001 został wybrany do Sejmu z listy Prawa i Sprawiedliwości. Od maja do lipca 2004 był eurodeputowanym V kadencji w ramach delegacji krajowej[4]. W wyborach w tymże roku bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego. W wyborach w 2005 ponownie uzyskał mandat poselski.
23 grudnia 2005 został powołany na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. Przestał pełnić tę funkcję 2 sierpnia 2006. Tego samego dnia objął urząd szefa Kancelarii Prezydenta RP, rezygnując z zasiadania w parlamencie.
7 lutego 2007 został powołany na stanowisko ministra obrony narodowej w miejsce Radosława Sikorskiego, który podał się do dymisji. 14 marca tego samego roku otrzymał nominację w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego. 7 września został odwołany z Rady Ministrów i jednocześnie powołany na sekretarza stanu i kierownika w Ministerstwie Obrony Narodowej, 10 września prezydent RP Lech Kaczyński ponownie wręczył mu nominację na ministra obrony narodowej.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu olsztyńskim 29 592 głosy. 15 stycznia 2009 został mianowany szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego, tracąc z upływem tego dnia mandat poselski.
Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[5]. 21 kwietnia został pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[6].
Odznaczenia i upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]- Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – 2010, pośmiertnie[7]
- Odznaka pamiątkowa Ministerstwa Obrony Narodowej – 2007, ex officio
- Krzyż Komandorski Orderu Zasługi – 2009, Węgry[8]
- Order „Za zasługi” II klasy – 2010, Ukraina[9]
- Upamiętnienie
Tablice poświęcone Aleksandrowi Szczygle odsłonięto w 2010 na cmentarzu w Węgoju koło Jezioran[10] na grobie jego rodziców[11], w 2012 w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Olsztynie[12], a w 2013 na budynku Zespołu Szkół Samochodowych im. por. Adolfa Marii Bocheńskiego w Olsztynie (w przeszłości działającego jako Technikum Kolejowe, które ukończył Aleksander Szczygło)[13] oraz w Ełku (na budynku, gdzie w przeszłości Aleksander Szczygło otworzył swoje pierwsze biuro poselskie)[14][15].
W 2012 imię Aleksandra Szczygły otrzymała Sala Kominkowa w Ministerstwie Obrony Narodowej[16].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Aleksander Szczygło (27.10.1963 – 10.04.2010). gazeta.pl, 7 kwietnia 2011. [dostęp 2013-10-25].
- ↑ Aleksander Szczygło w domu nazywany był Markiem. wyborcza.pl, 12 kwietnia 2010. [dostęp 2013-10-25].
- ↑ Tablica ku czci ministra. wm.pl, 25 października 2013. [dostęp 2013-10-25].
- ↑ Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2021-06-12].
- ↑ Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. mswia.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 2013-10-25].
- ↑ Uroczystości pogrzebowe szefa BBN Aleksandra Szczygły. interia.pl, 21 kwietnia 2010. [dostęp 2013-10-25].
- ↑ M.P. z 2010 r. nr 40, poz. 587
- ↑ 44/2009. (III. 28.) KE határozata, kitüntetés adományozásáról. kozlonyok.hu, 28 marca 2009. [dostęp 2012-04-12]. (węg.).
- ↑ Ukraiński Order Zasługi dla szefa BBN. bbn.gov.pl. [dostęp 2011-02-20].
- ↑ Tablica ku czci Aleksandra Szczygło. ro.com.pl, 30 maja 2010. [dostęp 2013-10-25].
- ↑ Węgój: Trzeci pogrzeb Aleksandra Szczygły. se.pl, 30 maja 2010. [dostęp 2013-10-25].
- ↑ Aleksander Szczygło ma w Olsztynie tablicę pamiątkową. onet.pl, 15 kwietnia 2012. [dostęp 2013-10-25].
- ↑ Od dziś tablica upamiętnia związki Aleksandra Szczygło z Olsztynem. olsztyn24.com, 25 października 2013. [dostęp 2013-10-25].
- ↑ Odsłonili tablicę ku czci Aleksandra Szczygły. elk.wm.pl, 9 grudnia 2013. [dostęp 2013-12-18].
- ↑ W Ełku upamiętniono Aleksandra Szczygłę. pis.org.pl, 15 grudnia 2013. [dostęp 2013-12-18].
- ↑ Sala imienia Aleksandra Szczygły. wp.mil.pl, 11 kwietnia 2012. [dostęp 2013-10-25].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Strona sejmowa posła VI kadencji. [dostęp 2013-10-25].
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego
- Ludzie związani z bankowością w Polsce
- Ministrowie obrony III Rzeczypospolitej
- Ministrowie w Kancelarii Prezydenta RP
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Polacy odznaczeni Orderem Zasługi (Węgry)
- Polacy odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina)
- Ofiary katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku
- Politycy Prawa i Sprawiedliwości
- Polscy posłowie do Parlamentu Europejskiego
- Polscy prawnicy
- Posłowie z okręgu Olsztyn
- Pracownicy Najwyższej Izby Kontroli
- Szefowie Biura Bezpieczeństwa Narodowego
- Szefowie Kancelarii Prezydenta RP (III Rzeczpospolita)
- Wiceministrowie obrony narodowej III Rzeczypospolitej
- Pochowani w Kwaterze Smoleńskiej Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie
- Ludzie urodzeni w Jezioranach
- Urodzeni w 1963
- Zmarli w 2010
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji