Budynek PZU w Poznaniu
![]() | |
Widok z placu C. Ratajskiego | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Adres |
pl. Cyryla Ratajskiego 8 |
Styl architektoniczny | |
Architekt | |
Kondygnacje |
4 |
Rozpoczęcie budowy |
1896 |
Ukończenie budowy |
1897 |
Ważniejsze przebudowy |
1945 |
Pierwszy właściciel |
Provinzial-Feuersocietät |
Kolejni właściciele | |
Położenie na mapie Poznania ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |
![]() |
Budynek PZU w Poznaniu – zabytkowy, neorenesansowy gmach PZU, zlokalizowany w centrum Poznania przy placu Cyryla Ratajskiego 8 (dawniej Plac Królewski, potem Nowomiejski).
Obiekt, dominujący panoramę placu Cyryla Ratajskiego, jest bardzo charakterystycznym składnikiem architektury tej części centrum miasta. Wieńczy zbiegające się na placu ulice Młyńską i 23 Lutego. Gmach wzniesiono w latach 1896–1897 w miejscu rekwizytorni teatralnej, na potrzeby Towarzystwa Ubezpieczeń Ogniowych (Provinzial-Feuersocietät), według prawdopodobnego projektu Paula Hirschberga. Autor zagospodarował parcelę za pomocą dwóch skrzydeł, zwieńczonych okazałą elewacją od strony placu, zwieńczoną spadzistym dachem z sygnaturką. Zastosował instrumentarium ornamentacyjne dojrzałego renesansu północnego, co było charakterystyczne dla wielu ważnych gmachów Poznania z tamtego okresu (np. Collegium Minus czy szkoła przy ul. Berwińskiego).
Elewacja wykonana jest z czerwonej cegły z dużą ilością detalu kamieniarskiego. Okazała jest klatka schodowa z kolumnami i balustradami. Na piętrze znajduje się dawna sala posiedzeń zarządu. Według Marcina Libickiego, architekt znakomicie wywiązał się z niezwykle trudnego zadania, jakim było wprowadzenie okazałej fasady w bardzo wąską przestrzeń między dwiema zbiegającymi się ulicami.
Od 1952 w budynku funkcjonują biura PZU. Obiekt częściowo przebudowano po 1945 r.
Budynkowi PZU towarzyszy w większości zabudowa socrealistyczna na wysokim poziomie artystycznym. W pobliżu znajdują inne ważne realizacje architektoniczne tej części centrum, m.in. gmach PTPN, dawna kamienica Posener Bauhütte, czy Dom Towarowy Okrąglak.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolska [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8.
- Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 252, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366 .
- Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s. 44, ISBN 83-89525-07-0.
- Marcin Libicki, Poznań – przewodnik, Piotr Libicki (ilustr.), Poznań: Wydawnictwo Gazeta Handlowa, 1997, s. 225, ISBN 83-902028-4-0, OCLC 69302402 .