Chińska Biblioteka Narodowa
Gmach Chińskiej Biblioteki Narodowej | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Data założenia | |
Wielkość zbiorów |
ponad 24 miliony woluminów[1] |
Położenie na mapie Chin ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Chińska Biblioteka Narodowa (chiń. upr. 中国国家图书馆; chiń. trad. 中國國家圖書館; pinyin Zhōngguó Guójiā Túshūguǎn) – chińska biblioteka narodowa, znajdująca się w Pekinie. Jest największą biblioteką w Azji[2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Utworzona przez rząd cesarski jako biblioteka stołeczna w 1909 roku, formalnie ogólnodostępna od upadku monarchii w 1912 roku. W 1916 roku otrzymała status biblioteki narodowej i od tego czasu przysyłany jest do niej egzemplarz obowiązkowy każdej wydanej w Chinach publikacji[2]. W 1928 roku zmieniono jej nazwę na Narodowa Biblioteka Pekińska, zaś po utworzeniu ChRL w 1949 roku na Biblioteka Pekińska. Obecną nazwę nosi od 1998 roku[1]. W tym samym roku biblioteka przeniosła się do nowo wybudowanego kompleksu 13 budynków w pobliżu parku Zizhuyuan[3].
Ze względu na niewystarczającą powierzchnię starej czytelni ChBN, w latach 2004–2008 kosztem 1,2 bilionów renminbi wzniesiono nowy gmach[4]. Zajmujący 80 000 m² budynek zaprojektowany został w kształcie książki, w jego wnętrzu znajduje się 2900 stanowisk siedzących, 460 komputerów dla czytelników oraz bezprzewodowy Internet. Dzięki powstaniu nowego budynku łączna powierzchnia kompleksu Chińskiej Biblioteki Narodowej wzrosła do 250 000 m², co czyni ją trzecią co do wielkości biblioteką świata[5].
Zbiory
[edytuj | edytuj kod]Do najcenniejszych zbiorów Chińskiej Biblioteki Narodowej należą kości wróżebne z inskrypcjami pochodzące z okresu dynastii Shang, buddyjskie manuskrypty z Dunhuangu, księgi z czasów dynastii Song i Yuan, woluminy Encyklopedii Yongle i Siku Quanshu. W bibliotece znajdują się książki w ponad 80 obcych językach i 20 językach chińskich mniejszości narodowych, a także 2000 tytułów prasowych wydanych w Chinach po 1949 roku oraz 10 000 tytułów prasy zagranicznej[3]. W 2008 roku zbiory biblioteki liczyły łącznie 26 310 000 jednostek[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b The National Library of China in Brief. nlc.gov.cn. [dostęp 2012-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-23)]. (ang.).
- ↑ a b The National Library of China (NLC) Advancing Towards the Twenty-first Century. nla.gov.au. [dostęp 2012-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-05)]. (ang.).
- ↑ a b Beijing Library. china.org.cn. [dostęp 2012-01-12]. (ang.).
- ↑ Chińska Biblioteka Narodowa Trzecią Największą Biblioteką na Świecie. polish.cri.cn. [dostęp 2012-01-12]. (pol.).
- ↑ China national library expands to be world's third most spacious. news.xinhuanet.com. [dostęp 2012-01-12]. (ang.).
- ↑ Broad and Extensive Collections. nlc.gov.cn. [dostęp 2012-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-24)]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona internetowa Chińskiej Biblioteki Narodowej. nlc.gov.cn. [zarchiwizowane z tego adresu (1998-12-06)].
- ISNI: 0000000121524522
- VIAF: 126033716, 145641755
- LCCN: no2001051712
- GND: 10005426-2
- NDL: 00792082
- BnF: 14012773j
- SUDOC: 112791085
- NLA: 36591857, 36591856, 36607031
- NKC: ko2004253102, kn20041025001
- BNE: XX5426062
- CiNii: DA13241837
- PLWABN: 9810622230305606
- NUKAT: n2005034853
- J9U: 987007461676905171
- LNB: 000152599
- LIH: LNB:V*301353;=BB
- RISM: institutions/51005194
- WorldCat: lccn-no2001051712