Eduardo Di Capua
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Gatunki | |
Zawód | |
Aktywność |
1884 – 1916 |
Współpracownicy | |
Alfredo Mazzucchi, Giovanni Capurro |
Eduardo Di Capua (ur. 12 maja 1865 w Neapolu, Włochy, zm. 3 października 1917 tamże) – włoski kompozytor i współkompozytor pieśni neapolitańskich, w tym „’O sole mio” (1898; wspólnie z Alfredo Mazzucchim).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wczesne lata
[edytuj | edytuj kod]Pierwszym, który wprowadził Eduardo Di Capuę w świat muzyki, był jego ojciec Giovanni, ceniony skrzypek, występujący w różnych miejscach w Neapolu oraz za granicą. Był też kompozytorem. W Neapolu współpracował z Salvatore Di Giacomo pisząc w 1893 roku muzykę do piosenki „Carcioffolà” i z Giambattistą De Curtisem (piosenka „E giesummine ‘e Spagna” (z tego samego roku)[1]. To ojciec wysłał młodego Eduardo do różnych szkół, w tym do renomowanego Conservatorio di San Pietro a Majella w Neapolu, do którego uczęszczał jednak tylko miesięcy. W 1884 napisał swoją pierwszą piosenkę, „Lo campaniello de la parrocchia”[2].
Sukces artystyczny
[edytuj | edytuj kod]W 1898 Giovanni Capurro, tuż przed wyjazdem Di Capui na wycieczkę w Rosji, napisał mu strofy „’O sole mio”; Di Capua podczas pobytu w Odessie, w hotelu nad Morzem Czarnym napisał muzykę do utworu, który stał się, po jego powrocie, absolutnym arcydziełem włoskiej piosenki[1]. Zyskał popularność na całym świecie: jego tekst przetłumaczono na języki: francuski, angielski, niemiecki, a nawet na szwedzki, melodię z kolei przerabiano na modłę tanga lub walca, stworzono też jej wersje instrumentalne (między innymi na fortepian, mandolinę, gitarę i orkiestrę. Do sławy utworu przyczynił się również fakt włączenia go do repertuaru znanych wykonawców, przede wszystkim Enrico Caruso[2].
Di Capua był zapalonym graczem, grającym bez powodzenia przez całe życie na loterii. Wskutek tego nie był w stanie zapewnić godnych warunków życia rodzinie, żonie Concettinie Coppoli i trojgu dzieciom[1].
Di Capua współpracował z najwybitniejszymi tekściarzami swoich czasów, między innymi Salvatore Di Giacomo („Carcioffolà”), Ferdinando Russo („Serenatella nera”) i Ernesto Murolo („Pusilleco”, „Pusì”), jednak autorem, z którym współpraca okazała się najbardziej owocna, był Vincenzo Russo, kowal z zawodu; to z nim Di Capua stworzył jedne ze swoich najpiękniejszych i najbardziej znanych piosenek: „'A serenata de rrose”, „Maria Marì”, „I' te vurria vasà”, „Torna maggio”, „Canzona bella”[2].
Choć Di Capua w późniejszych latach nadal pisał piosenki, jego kariera zakończyła się nieciekawie; pod koniec życia został dyrygentem lokalnej orkiestry i pianistą kinowym. Zmuszony do sprzedaży kilku kosztowności, by zapłacić za pobyt w szpitalu zmarł w biedzie, a wdowa po nim zmuszona była przez wiele lat żyć ze skromnej emerytury[1].
W 2004 roku pośmiertna reputacja Di Capui została nieco nadszarpnięta, gdy sędzia w Turynie orzekł, że Alfredo Mazzocchi ma prawo być wymieniony jako współautor „’O sole mio” i 18 innych piosenek Di Capui. Do tego czasu Mazzucchi było traktowany jako transkryber lub asystent, który siedział przy fortepianie, pomagając Di Capui w zapisywaniu muzyki. Według orzeczenia sędziego wkład Mazzucchiego do procesu twórczego był "nie do odróżnienia " od wkładu Di Capui, więc w nowych edycjach partytur musi on być wymieniany jako współautor znajdujących się w nich utworów[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Leonardo.it: Eduardo Di Capua: Celebre compositore-autore della canzone napoletana. cronologia.leonardo.it. [dostęp 2015-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-08)]. (wł.).
- ↑ a b c Daniela Rota: DI CAPUA, Eduardo. www.treccani.it. [dostęp 2015-12-05]. (wł.).
- ↑ James Reel w: Barnesandnoble.com: Eduardo di Capua,. www.webcitation.org. [dostęp 2015-12-05]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Eduardo Di Capua – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
- Eduardo Di Capua w bazie IMDb (ang.)
- Eduardo Di Capua – nuty w bibliotece Polona
- ISNI: 0000000109295712
- VIAF: 102337974
- LCCN: n81139132
- GND: 132594315
- NDL: 00902707
- BnF: 138932630
- SUDOC: 16059040X
- SBN: LO1V138936
- NLA: 48864263
- NKC: xx0020133
- BNE: XX1051954
- NTA: 326792252
- BIBSYS: 2020169
- CiNii: DA10748490
- PLWABN: 9810637909905606
- NUKAT: n2005089590
- J9U: 987007283530905171
- PTBNP: 1507492
- LNB: 000042970
- BNA: 000022887
- CONOR: 18921571
- KRNLK: KAC2018N4003
- RISM: people/30010905