George Junius Stinney
![]() George Junius Stinney na zdjęciu policyjnym | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przyczyna śmierci |
George Junius Stinney (ur. 21 października 1929, zm. 16 czerwca 1944[1][2]) – najmłodszy skazany na śmierć w USA i na całym kontynencie amerykańskim w XX wieku (najmłodszym w historii tej części świata był James Arcene). Gdy wykonywano wyrok, miał czternaście lat, siedem miesięcy i 29 dni. Stinney był czarnoskórym synem ubogiego pracownika tartaku[3]. W 2014 roku sąd uznał, że Stinney został stracony niesłusznie oraz nie miał zapewnionych podstawowych praw gwarantowanych przez konstytucję[4].
Oskarżenie i proces
[edytuj | edytuj kod]Stinneya oskarżono o zgwałcenie i zabicie dwóch białych dziewczynek: jedenastoletniej Betty June Binnicker i ośmioletniej Mary Emmy Thames[5].
By uchronić się przed linczem, jego rodzina emigrowała do stanów północnych[2]. Proces rozpoczął się 24 kwietnia 1944 w hrabstwie Clarendon[2]. Adwokatem został Charles Plowden[2]. Swój plan działań oparł nie na faktycznej obronie klienta, ale na poddaniu go badaniom psychiatrycznym[4]. Ława przysięgłych składająca się wyłącznie z białych mężczyzn[4] po zaledwie dwóch godzinach i 55 minutach wydała wyrok skazujący[2]. Sędzia Phillip Stoll uzasadnił wyrok śmierci tym, że Stinney był bardzo zdemoralizowaną jednostką. Adwokat nie poinformował klienta o możliwości odwołania się i nie próbował komentować werdyktu[6]. W wywiadzie powiedział, że nie było sensu, bo rodzina nie miała na to pieniędzy[2][4].
Proces odbywał się pod wielką presją społeczną. Mimo to, gubernator Południowej Karoliny Olin D. Johnston, otrzymał setki listów domagających się ułaskawienia[2]. Argumentowano m.in. przykładem szesnastoletniego, białego chłopca skazanego na łagodny wyrok za gwałt i morderstwo w tym samym stanie. Wysunięto nawet opinię, że tylko dla Hitlera jest możliwa egzekucja dziecka[2]. Johnston odwiedził skazanego – chłopiec miał mu powiedzieć, że czasem nie wie, co robi[2]. Gubernator poinformował Stinneya, że nie skorzysta z prawa łaski (działo się to w roku wyborów, a taki akt mógłby zaszkodzić kandydatowi), i tak też uczynił.
Przebieg egzekucji
[edytuj | edytuj kod]Wyrok wykonano w Central Correction Institute w Columbia w Karolinie Południowej, używając krzesła elektrycznego. W egzekucji brało udział czterdziestu świadków, w tym ojcowie zabitych dziewcząt. Stinney szedł na egzekucję, ściskając w ręku Biblię[2]. Ze względu na drobną budowę ciała, strażnicy mieli problemy z zapięciem pasów. Świadkowie uznali egzekucję za makabryczną, bo po pierwszym włączeniu prądu opadła zbyt duża maska mająca oszczędzić im widoku przerażonej twarzy[2].
Kontrowersje
[edytuj | edytuj kod]Dzieci zginęły od uderzenia ciężką belką w pobliżu torów kolejowych. Wątpliwe jest, czy chłopiec ważący zaledwie czterdzieści kilogramów i o wzroście 1,55 m był zdolny ją unieść, a co dopiero zadawać ciosy[2]. Sekcja zwłok wykazała co najmniej sześć uderzeń u Mary i siedem u Betty. Jedynym dowodem w procesie były zeznania George'a (prawdopodobnie wymuszone torturami)[4]. Stinney zeznał, że 24 marca dziewczynki spytały go, gdzie mogą zerwać kwiaty, zaczęły go bić, przez co młodsza spadła do rowu, drugą natomiast uderzył w obronie własnej.
Historia ta jest dosyć mało znana, ponieważ mniej więcej w tym samym czasie gazety rozpisywały się o inwazji na Normandię i interesowano się raczej losem amerykańskich żołnierzy[7]. Ponowna dyskusja rozgorzała po premierze filmu The End Of Silence[2].
O pośmiertne ułaskawienie aktywnie walczyła siostra George'a, Catherine Robinson[8].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ ON THE WRONG SIDE OF HISTORY Children and the Death Penalty in the USA. Amnesty International, 1998-10-01. [dostęp 2016-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-08-23)]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m Stinney: Executed at age 14. venus.soci.niu.edu, 1997-09-06. [dostęp 2016-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-04-02)]. (ang.).
- ↑ Why Would They Kill Me for Something I Didn’t Do?. 2019-01-23. [dostęp 2021-06-02]. (ang.).
- ↑ a b c d e Kara śmierci w USA. Dzieci, którym Ameryka nie dała drugiej szansy. Rzeczpospolita, 2020-01-11. [dostęp 2021-06-05]. (pol.).
- ↑ CHILD KILLING. Crime Library. [dostęp 2016-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-12)]. (ang.).
- ↑ George Stinney. geocities.com. [dostęp 2016-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-28)]. (ang.).
- ↑ CHILD KILLING – page 2. Crime Library. [dostęp 2016-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-05-10)]. (ang.).
- ↑ George Stinney's Sister Says He Was Innocent. Sky News, 2014-12-18. [dostęp 2016-03-26]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zdjęcie krzesła elektrycznego stanu Karolina Południowa. users.bestweb.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-16)].