Herbert Achternbusch
![]() Achternbusch na 33. MFF w Monachium (2015) | |
Prawdziwe imię i nazwisko |
Herbert Schild |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
23 listopada 1938 |
Data i miejsce śmierci |
10 stycznia 2022 |
Zawód | |
Współmałżonek |
Gerda Achternbusch (1962-1989) |
Lata aktywności |
1971–2002 |
Herbert Achternbusch, właśc. Herbert Schild (ur. 23 listopada 1938 w Monachium[1], zm. 10 stycznia 2022 tamże[2]) – niemiecki pisarz, aktor, reżyser i scenarzysta filmowy.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 23 listopada 1938 w Monachium, jako nieślubne dziecko. Był wychowywany przez babcię w Deggendorf w Lesie Bawarskim. W 1960 został adoptowany przez ojca, od tamtej pory nosi nazwisko Achternbusch[1]. W 1962 ożenił się z Gerdą, z którą ma czworo dzieci: Rut (ur. 1963), Andreasa (ur. 1964), Ritę (ur. 1966) i Judit (ur. 1968)[3].
Achternbush jest autorem opowiadań Die Alexanderschlacht (1971) i Die blaue Blume (1987) oraz powieści Der Tag wird kommen (1973)[4]. Karierę filmową rozpoczął na początku lat 70., kręcąc pierwsze filmy. W tym okresie nawiązał kontakty z Wernerem Herzogiem (napisał dla niego scenariusz do filmu Szklane serce), Volkerem Schlöndorffem i Margarethe von Trotta[5].
Film Duch (1982), którego Achternbusch był producentem, scenarzystą oraz w którym zagrał główną rolę, wywołał skandal w RFN. Duch opowiada o losach figury Jezusa Chrystusa, która wstała z krzyża w bawarskim klasztorze i za namową przeoryszy (Oberin) została kelnerem (Ober)[6]. Po emisji filmu Achternbusch został posądzony o obrazoburstwo, a petycję w sprawie konfiskaty jego filmu, ze względu na obrazę uczuć religijnych, podpisało 2000 osób[7]. W wyniku protestów społecznych minister spraw wewnętrznych Friedrich Zimmermann odmówił wypłacenia ostatniej transzy dofinansowania filmu, które wcześniej zostało Achternbuschowi przyznane. Reżyser nie zgodził się z tą decyzją i wytoczył proces Republice Federalnej Niemiec, który wygrał w 1992[8]. Ze względu na kontrowersyjną treść filmu, jego rozpowszechnianie na terenie Austrii zostało zakazane[9].
Skandal spowodowany premierą filmu Duch wpłynął na zmianę polityki filmowej w RFN. Władze rzadziej decydowały się finansować krytyczne i autorskie projekty, kładąc nacisk na produkcję większej liczby filmów rozrywkowych[10]. Zmiany te wraz ze śmiercią Rainera Wernera Fassbindera w 1982 bywają interpretowane jako koniec nowego kina niemieckiego[11].
Filmy Achternbuscha były prezentowane na MFF w Berlinie: Der Neger Erwin (1981) startował w konkursie głównym na 31. MFF w Berlinie, Duch (1982) – na 33. MFF w Berlinie[12], Wohin? (1988) na 38. MFF w Berlinie[13], a Hades (1995) na 45. MFF w Berlinie[14].
Za twórczość Achternbuschowi przyznano nagrody: w 1977 otrzymał Petrarca-Preis (odmówił jej przyjęcia, paląc nagrodę – czek na 20 000 DM)[15], w 1986 i 1994 – Mülheimer Dramatikerpreis, a w 2010 – Kasseler Literaturpreis[16].
Herbert Achternbusch zmarł w styczniu 2022[2].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]- 1971 Das Kind ist tot
- 1972 6. Dezember 1971
- 1974 Das Andechser Gefühl
- 1976 Die Atlantikschwimmer
- 1976 Szklane serce (Herz aus Glas) (scenariusz)
- 1977 Servus Bayern
- 1977 Bierkampf
- 1978 Der junge Mönch
- 1980 Der Neger Erwin
- 1980 Der Komantsche
- 1981 Das letzte Loch
- 1982 Der Depp
- 1982 Mistrzyni olimpijska (Die Olympiasiegerin)
- 1982 Duch (Das Gespenst)
- 1984 Wanderkrebs
- 1984 Rita Ritter
- 1985 Blaue Blumen
- 1986 Uzdrówcie Hitlera (Heilt Hitler)
- 1987 Punch Drunk
- 1988 Wohin?
- 1989 Mix Wix
- 1991 I Know The Way To The Hofbrauhaus
- 1993 Ich bin da, ich bin da
- 1994 Ab nach Tibet
- 1995 Hades
- 1997 Picasso in München
- 1998 Neue Freiheit – keine Jobs
- 2002 Das Klatschen der einen Hand
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Herbert Achternbusch. Literaturportal Bayern. [dostęp 2019-10-28]. (niem.).
- ↑ a b Herbert Achternbusch ist tot [online], sueddeutsche.de, 13 stycznia 2022 [dostęp 2022-01-13] .
- ↑ Herbert Achternbusch: Biography. IMDb. [dostęp 2019-10-28]. (ang.).
- ↑ Achternbusch Herbert, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2019-10-23] .
- ↑ Hans-Michael Bock, Tim Bergfelder: The Concise Cinegraph: Encyclopaedia of German Cinema. 2009, s. 2. [dostęp 2019-10-28]. (ang.).
- ↑ Das Gespenst. filmportal.de. [dostęp 2019-11-08]. (niem.).
- ↑ Peter Malone: Screen Jesus: Portrayals of Christ in Television and Film. 2012, s. 247–248. [dostęp 2019-11-08]. (ang.).
- ↑ Filmszene Bayern: Herbert Achternbusch. [zarchiwizowane z tego adresu]. (niem.).
- ↑ Reinhold Zwick: German Jesus Movies. W: Richard Walsh: T&T Clark Companion to the Bible and Film. [dostęp 2019-11-08]. (ang.).
- ↑ Sabine Hake: German National Cinema. 2012, s. 179. [dostęp 2019-11-08]. (ang.).
- ↑ Robert Reimer, Carol Reimer: The A to Z of German Cinema. s. xxxvii. [dostęp 2019-11-08]. (ang.).
- ↑ Programme 1983. Berlinale. [dostęp 2019-10-23]. (ang.).
- ↑ Programme 1988. Berlinale. [dostęp 2019-10-23]. (ang.).
- ↑ Programme 1995. Berlinale. [dostęp 2019-10-23]. (ang.).
- ↑ Herbert Achternbusch. Literaturportal Bayern. [dostęp 2019-11-08]. (niem.).
- ↑ Herbert Achternbusch. filmportal.de. [dostęp 2019-10-28]. (niem.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Herbert Achternbusch w bazie IMDb (ang.)
- Herbert Achternbusch w bazie Filmweb
- ISNI: 0000000122757002
- VIAF: 2465354
- ULAN: 500348506
- LCCN: n80025988
- GND: 118500422
- NDL: 01054996
- BnF: 118880515
- SUDOC: 02667713X
- SBN: CFIV030785
- NLA: 35000754
- NKC: jn20000600068
- BNE: XX1729708
- NTA: 068403836
- BIBSYS: 90173817
- CiNii: DA01792061
- Open Library: OL194596A
- PLWABN: 9810670027605606
- NUKAT: n01109957
- J9U: 987007603899605171
- PTBNP: 145243
- LNB: 000009203
- CONOR: 9997411
- LIH: LNB:V*159050;=BG