Jan Łazowski
Pełne imię i nazwisko |
Jan Stanisław Łazowski |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
17 listopada 1889 |
Data i miejsce śmierci |
25 sierpnia 1941 |
Zawód, zajęcie |
prawnik |
Odznaczenia | |
![]() |
Jan Stanisław Łazowski (ur. 17 listopada 1889 w Warszawie, zm. 25 sierpnia 1941 w Auschwitz[1]) – polski prawnik, specjalista prawa ubezpieczeń.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Od 1909 studiował na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, tam w 1916 otrzymał stopień doktora praw. Po studiach pracował w dziale ubezpieczeń cesarsko-królewskiego austriackiego wojskowego funduszu wdów i sierot w Krakowie, w Ubezpieczeniach Wzajemnych Budowli od Ognia oraz Polskiej Dyrekcji Ubezpieczeń w Lublinie[1]. Był działaczem Polska Partia Socjalistyczna – Lewica, za swoją działalność został w 1919 aresztowany na trzy miesiące, następnie zerwał z aktywną działalnością[1]. Po zwolnieniu został pracownikiem Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych w Warszawie, w latach 1923–1926 był zastępcą naczelnika wydziału w Departamencie Ubezpieczeń Wzajemnych w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej[1]. W latach 1926–1928 był wiceprezesem Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych, w latach 1928–1932 dyrektorem Państwowego Urzędu Kontroli Ubezpieczeń i komisarzem rządowym w Powszechnym Zakładzie Ubezpieczeń Wzajemnych. W 1932 został przeniesiony w stan spoczynku[1].
Od połowy lat 20. pracował w Wyższej Szkole Handlowej (przekształconej w 1933 w Szkołę Główną Handlową) w Warszawie oraz w Szkole Nauk Politycznych w Warszawie[1]. W 1934 opublikował pracę Wstęp do nauki o ubezpieczeniach, w 1936 otrzymał na SGH stopień docenta[1]. Pod koniec lat. 30. zaangażował się w działalność PPS[1].
Po wybuchu II wojny światowej został wiceprzewodniczącym Robotniczego Komitetu Pomocy Społecznej. W maju 1940 został aresztowany przez gestapo, przebywał początkowo w więzieniu na Pawiaku, w sierpniu 1940 został wywieziony do Auschwitz-Birkenau, gdzie zmarł 25 sierpnia 1941[1].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (8 listopada 1930)[2]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i Paweł Tanewski: Ubezpieczeniowiec. [w:] Gazeta SGH. Pismo Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie [on-line]. administracja.sgh.waw.pl, 2018. s. 58-59. [dostęp 2019-07-04]. (pol.).
- ↑ M.P. z 1930 r. nr 260, poz. 351 „za zasługi na polu organizacji kontroli Ubezpieczeń i polityki ubezpieczeniowej”.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Dzieła Jana Łazowskiego w bibliotece Polona
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego
- Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej – Lewica (1906–1918)
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)
- Ofiary KL Auschwitz
- Polscy przedstawiciele nauk prawnych
- Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska)
- Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka)
- Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej
- Wykładowcy Szkoły Głównej Handlowej
- Wykładowcy Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie
- Urodzeni w 1889
- Zmarli w 1941