Jerzy Eysymontt
Data i miejsce urodzenia |
26 czerwca 1937 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
23 września 2005 |
Minister-kierownik Centralnego Urzędu Planowania | |
Okres |
od 12 stycznia 1991 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Przewodniczący Partii Republikanie | |
Okres |
od 1996 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Odznaczenia | |
![]() |
Jerzy Eysymontt (ur. 26 czerwca 1937 w Łucku, zm. 23 września 2005 w Warszawie) – polski polityk, ekonomista, minister-kierownik Centralnego Urzędu Planowania w rządach Jana Krzysztofa Bieleckiego i Jana Olszewskiego, wiceminister gospodarki w rządzie Jerzego Buzka, poseł na Sejm I i II kadencji.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1962 ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim. Doktoryzował się, a w 1980 uzyskał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk ekonomicznych. W latach 1966–1976 pracował jako analityk systemu i główny projektant w Centrum Informatycznym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. Był pracownikiem naukowym Instytutu Koniunktur i Cen Handlu Zagranicznego[1] oraz adiunktem na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego.
W 1981 został doradcą ekonomicznym Komisji Krajowej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego współpracował ze strukturami podziemnymi związku, był m.in. doradcą Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej, działał w latach 1987–1988 w Porozumieniu Partii i Organizacji Niepodległościowych (PPiON), publikował też w konspiracyjnej prasie.
W 1990 znalazł się wśród założycieli Porozumienia Centrum. Od stycznia 1991 do lipca 1992 był ministrem-kierownikiem Centralnego Urzędu Planowania w dwóch kolejnych rządach. W 1991 został po raz pierwszy wybrany posłem na Sejm I kadencji z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum. W trakcie kadencji poparł powołanie rządu Hanny Suchockiej, odszedł z PC i przystąpił do Polskiego Programu Liberalnego. W 1993 po raz drugi uzyskał mandat poselski z listy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform. Po rozpadzie BBWR działał w Partii Republikanie (był m.in. jej przewodniczącym od 1996).
W 1997 bez powodzenia ubiegał się o mandat posła na Sejm w okręgu warszawskim z pierwszego miejsca listy Unii Prawicy Rzeczypospolitej[2]. W latach 1997–2001 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki. W 1998 przystąpił do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. Od 2004 wchodził w skład władz krajowych Partii Centrum.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 225, rząd 5, grób 31)[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dr hab. Jerzy Eysymontt, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-02-13] .
- ↑ Wybory 1997. pkw.gov.pl. [dostęp 2019-09-24].
- ↑ M.P. z 2005 r. nr 75, poz. 1048
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: JÓZEF EYSYMONTT, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-02-13] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Strona sejmowa posła II kadencji. [dostęp 2017-05-19].
- Odszedł Jerzy Eysymontt. wprost.pl, 25 września 2005. [dostęp 2017-05-19].
- Absolwenci Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie i współpracownicy Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność”
- Ludzie urodzeni w Łucku
- Ministrowie-kierownicy Centralnego Urzędu Planowania
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Politycy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform
- Politycy Partii Centrum
- Politycy Partii Republikanie
- Politycy Porozumienia Centrum
- Politycy Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego
- Posłowie na Sejm III Rzeczypospolitej Polskiej
- Wiceministrowie gospodarki III Rzeczypospolitej
- Wykładowcy Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego
- Urodzeni w 1937
- Zmarli w 2005
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993)
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1993–1997)