Jewgienij Czazow
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
10 czerwca 1929 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
12 listopada 2021 |
profesor nauk medycznych | |
Specjalność: kardiologia | |
Alma Mater |
Kijowski Instytut Medyczny |
Instytucja |
4 Główny Zarząd przy Ministerstwie Ochrony Zdrowia ZSRR |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Jewgienij Iwanowicz Czazow (ros. Евге́ний Ива́нович Ча́зов, ur. 10 czerwca 1929 w Niżnym Nowogrodzie, zm. 12 listopada 2021 w Moskwie[1]) – radziecki kardiolog, doktor nauk medycznych, profesor, akademik Akademii Nauk ZSRR, minister ochrony zdrowia ZSRR (1987-1990), Bohater Pracy Socjalistycznej (1978).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1953 ukończył Kijowski Instytut Medyczny, później studiował terapię szpitalną u kardiologa A. Miasnikowa w 1 Instytucie Medycznym w Moskwie, gdzie 1956 został kandydatem nauk medycznych, później był pracownikiem naukowym w Instytucie Terapii Akademii Nauk Medycznych ZSRR. W 1963 został doktorem nauk medycznych, w 1965 profesorem, w latach 1965–1967 był dyrektorem Instytutu Terapii Akademii Nauk Medycznych ZSRR, przemianowanego 1967 na Instytut Kardiologii, a 1976 na Instytut Kardiologii Klinicznej im. Miasnikowa, 1967-1986 był szefem 4 Głównego Zarządu przy Ministerstwie Ochrony Zdrowia ZSRR. Podczas pracy stosował leczenie trombolityczne; od 1960 zaczął stosować leki trombolityczne w leczeniu zawałów. Wniósł poważny wkład w rozwój nauki medycznej w ZSRR. W latach 1968–1986 zastępca ministra, a od 17 lutego 1987 do 20 marca 1990 minister ochrony zdrowia ZSRR. Jako główny terapeuta był osobistym lekarzem przywódców ZSRR: Leonida Breżniewa, Jurija Andropowa, Konstantina Czernienki, Michaiła Gorbaczowa, prezydenta Rosji Borysa Jelcyna, i przywódców innych państw. W Księdze Rekordów Guinnessa figuruje jego nazwisko jako lekarza, który leczył 19 przywódców 16 państw. W 1971 został akademikiem Akademii Nauk Medycznych ZSRR, a w 1979 akademikiem Akademii Nauk ZSRR (od 1991 RAN). W 1974 wybrany deputowanym Rady Najwyższej ZSRR (do 1989). Autor ponad 500 prac naukowych, w tym 15 monografii, z dziedziny problemów kardiologii klinicznej. W latach 1981–1982 zastępca członka, a 1982–1990 członek KC KPZR. Honorowy obywatel Niżnego Nowogrodu (26 kwietnia 2009) i Biszkeku. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[2].
Odznaczenia i nagrody
[edytuj | edytuj kod]- Złoty Medal „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej (27 czerwca 1978)
- Order Lenina (czterokrotnie - 1969, 1976, 1978 i 1981)
- Order „Za zasługi dla Ojczyzny” I klasy (10 czerwca 2009)
- Order „Za zasługi dla Ojczyzny” II klasy (12 czerwca 2004)
- Order „Za zasługi dla Ojczyzny” III klasy (25 października 2014)
- Nagroda Leninowska (1982)
- Nagroda Państwowa ZSRR (trzykrotnie - 1969, 1976 i 1991)
- Nagroda Państwowa Federacji Rosyjskiej (2003)
- Nagroda Rady Ministrów ZSRR
- Złoty Medal im. Łomonosowa Rosyjskiej Akademii Nauk (2003)
- Order Palm Akademickich (Francja)
- i inne
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=10165 (ros.)
- http://www.biograph.ru/index.php?id=190:chazov&Itemid=29&option=com_content&view=article (ros.)
- http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&000/Src/0000/43004721 (ros.)
- Bohaterowie Pracy Socjalistycznej
- Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR IX kadencji
- Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR X kadencji
- Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR XI kadencji
- Laureaci Nagrody Leninowskiej
- Laureaci Nagrody Państwowej Federacji Rosyjskiej
- Laureaci Nagrody Państwowej ZSRR
- Radzieccy ministrowie
- Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy
- Odznaczeni Orderem Lenina
- Odznaczeni Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny”
- Politycy KPZR
- Rosyjscy lekarze
- Urodzeni w 1929
- Zmarli w 2021
- Odznaczeni Orderem Palm Akademickich
- Ludzie urodzeni w Niżnym Nowogrodzie
- Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie