Koticzak
Callorhinus[a] | |||
J.E. Gray, 1859[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – koticzak niedźwiedziowaty (C. ursinus) | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Infrarząd | |||
Nadrodzina | |||
Rodzina | |||
Rodzaj |
koticzak | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Arctocephalus ursinus J.E. Gray, 1859 (= Phoca ursina Linnaeus, 1758) | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
|
Koticzak[7] (Callorhinus) – rodzaj ssaków z rodziny uchatkowatych (Otariidae).
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj obejmuje jeden żyjący współcześnie gatunek występujący u wybrzeży północnego Pacyfiku[8][9][10].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała samic 150 cm, samców 210 cm; masa ciała samic 40–60 kg, samców 180–270 kg; długość ciała noworodków 60–65 cm przy masie 5,4–6 kg[9][11].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj zdefiniował w 1859 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule poświęconym uchatkom z wybrzeża Kalifornii opublikowanym na łamach Proceedings of the Zoological Society of London[2]. Na gatunek typowy Gray wyznaczył (oznaczenie monotypowe) koticzaka niedźwiedziowatego (C. ursinus).
Etymologia
[edytuj | edytuj kod]- Otoes: gr. ωτωεις ōtōeis ‘uszaty’, od ους ous, ωτος ōtos ‘ucho’[12]. Gatunek typowy: Fischer wymienił dwa gatunki – Phoca ursina Linnaeus, 1758 i Phoca jubata von Schreber, 1776 – z których typem nomenklatorycznym jest Phoca ursina Linnaeus, 1758
- Callorhinus (Callirhinus, Callorhynchus): gr. καλλος kallos ‘piękno’, od καλος kalos ‘piękny’; ῥις rhis, ῥινος rhinos ‘nos, pysk’[13].
- Callotaria: gr. καλλος kallos ‘piękno’, od καλος kalos ‘piękny’; rodzaj Otaria Péron, 1816 (uchatka)[13].
Podział systematyczny
[edytuj | edytuj kod]Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek[14][11][8][7]:
- Callorhinus ursinus (Linnaeus, 1758) – koticzak niedźwiedziowaty
Opisano również gatunek wymarły w plejstocenie[15]:
- Callorhinus gilmorei Berta & Deméré, 1986[16]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nazwa zachowana, umieszczona na „Oficjalnej Liście Nazw Rodzajowych w Zoologii”, na mocy uprawnień ICZN[1].
- ↑ Nazwa zniesiona dla „Zasady Pierwszeństwa” ale nie dla „Zasady Homonimii”, na mocy uprawnień ICZN[1].
- ↑ a b Niepoprawna późniejsza pisownia Callorhinus J.E. Gray, 1859.
- ↑ Nowa nazwa dla Callorhinus J.E. Gray, 1859 ponieważ Palmer uważał, że jest młodszym homonimem Callirhinus Blanchard, 1851 (Caleoptera).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Anonim. Opinion 1962. Arctocephalus F. Cuvier, 1826 and Callorhinus Gray, 1859 (Mammalia, Pinnipedia): conserved by the designation of Phoca pusilla Schreber, 1775 as the type species of Arctocephalus; and Otaria Peron, 1816 and Eumetopias Gill, 1866: conserved by the designation of Phoca leonina Molina, 1782 as the type species of Otaria. „The Bulletin of zoological nomenclature”. 57 (3), s. 193–195, 2000. (ang.).
- ↑ a b J.E. Gray. On the Sea-Lions, or Lobos marinos of the Spaniards, on the Coast of California. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 27, s. 359, 1859. (ang.).
- ↑ J. Fischer von Waldheim. Adversarioriun Zoologiorum Fasciculus primus. 2. de Systemate Mammalium. „Mémoires de la Société impériale des naturalistes de Moscou”. 5, s. 373, 1817. (łac.).
- ↑ T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 11, s. 69, 1874. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. A new generic name for the Bering Sea fur-seal. „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 1, s. 156, 1892. (ang.).
- ↑ C. Grevé. Die geographische Verbreitung der Pinnipedia. „Nova acta Academiae Caesareae Leopoldino-Carolinae Germanicae Naturae Curiosorum”. 66, s. 322, 1896. (niem.).
- ↑ a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 152-153. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 438. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- ↑ a b M. Webber: Family Otariidae (Eared Seals). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 4: Sea Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2014, s. 89. ISBN 978-84-96553-93-4. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Callorhinus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-05-19]. (ang.).
- ↑ a b Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 673. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 488.
- ↑ a b Palmer 1904 ↓, s. 153.
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-12-18]. (ang.).
- ↑ †Callorhinus gilmorei Berta and Deméré 1986 (fur seal). Fossilworks: The Paleobiology Database. [dostęp 2021-05-20]. (ang.).
- ↑ A. Berta & T.A. Deméré. Callorhinus gilmorei n. sp., (Carnivora: Otariidae) from the San Diego Formation (Blancan) and its implications for otariid phylogeny. „Transactions of the San Diego Society of Natural History”. 21, s. 112, 1986.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904. (ang.).