Me’ir Szitrit
![]() | |
Data urodzenia | |
---|---|
Minister spraw wewnętrznych w rządzie Ehuda Olmerta | |
Okres |
od 4 lipca 2007 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Minister budownictwa i mieszkalnictwa w rządzie Ehuda Olmerta | |
Okres |
od 4 maja 2006 |
Przynależność polityczna | |
Następca |
Me’ir Szitrit (hebr. מאיר שטרית, ang. Meir Sheetrit ur. 1948) – izraelski polityk, członek Knesetu, minister w rządach Ehuda Olmerta.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Maroku, ale jego rodzina wyemigrowała w 1957 roku do Izraela. Rozpoczął swoją polityczną karierę w 1974 roku, kiedy został wybrany burmistrzem miasta Jawne. Zajmował te stanowisko do 1987 roku. Po raz pierwszy wszedł do Knesetu z ramienia partii Likud w 1981 roku i zasiadał w nim do 1988 roku oraz od 1992. W 1988 roku został wybrany na stanowisko skarbnika Agencji Żydowskiej i sprawował swoje funkcje do 1992 roku.
W 1996 roku Szitrit został przewodniczącym frakcji parlamentarnej Likudu w Knesecie, a w 1999 roku został powołany przez premiera Binjamina Netanjahu na stanowisko ministra finansów. W 2001 roku został ministrem sprawiedliwości, do 2004 był ministrem transportu, a do 2006 ministrem edukacji, kultury i sportu.
Wraz z utworzeniem przez Ariela Szarona nowej partii, Kadimy, opuścił Likud i wstąpił do tego ugrupowania. Dostał się do siedemnastego Kneesetu z listy tej partii. Po wyborach w 2006 roku został ministrem budownictwa i konstrukcji w rządzie Ehuda Olmerta. Był szefem tego resortu do lipca 2007 roku, kiedy został ministrem spraw wewnętrznych. Od 23 sierpnia do 29 listopada 2006 pełnił również obowiązki ministra sprawiedliwości po rezygnacji z tej funkcji Chajjima Ramona (oskarżonego o molestowanie seksualne). Zastąpiła go na tym stanowisku wicepremier Cippi Liwni (która jednocześnie sprawowała funkcję ministra spraw zagranicznych).
30 lipca 2008 roku premier Olmert zakomunikował, że nie będzie się ubiegał o kolejną kadencję na stanowisku przewodniczącego partii[1]. Swoje kandydatury w wewnątrzpartyjnych wyborach, zgłosili za to: Cipi Liwni, Sza’ul Mofaz, Awi Dichter i Me’ir Szitrit[2]. 17 września 2008 nową przewodniczącą partii została wybrana Cipi Liwni, która otrzymała 43,1% głosów. Drugi, Szaul Mofaz, zapewnił sobie 42% głosów. W wewnątrzpatyjnych wyborach wzięło udział 55% członków partii, a Liwni zwyciężyła przewagą tylko 431 głosów (1,1%)[3]. Szitrita poparło jedynie 8,5% głosujących. 18 września 2008 uznał wyniki wyborów, dzwoniąc do Liwni z gratulacjami, pomimo tego, że jego prawnik Jehuda Weinstein dwukrotnie składał w tej sprawie protesty[4].
3 grudnia 2012 znalazł się w grupie secesjonistów z Kadimy (Cippi Liwni, Rachel Adatto, Jo’el Chason, Szelomo Mola, Robert Tiwjajew, Madżalli Wahbi i Orit Zu’arec), którzy utworzyli nową partię Ruch pod przywództwem Cippi Liwni[5].
Szitrit ukończył studia ze spraw publicznych na uniwersytecie Bar-Ilana. Jest żonaty i ma dwójkę dzieci.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jillian York: Israel: Olmet to Resign Following Kadima Party. Global Voices Online, 31 lipca 2008. [dostęp 2008-08-31]. (ang.).
- ↑ Hillel Fendel: Kadima Primaries: HaNegbi Supports Livni. Arutz Sheva, 13 sierpnia 2008. [dostęp 2008-08-31]. (ang.).
- ↑ Victorious Livni: I will approach this job with 'great reverence'. Haaretz, 17 września 2008. [dostęp 2008-09-18]. (ang.).
- ↑ Livni’s major rival Mofaz accepts Kadima primary’s result. xinhuanet.com, 11 listopada 2008. (ang.).
- ↑ Mergers and Splits Among Parliamentary Groups. knesset.gov.il. [dostęp 2019-06-06]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Me’ir Szitrit (ang.) – profil na stronie Knesetu.
- Izraelscy ministrowie budownictwa
- Izraelscy ministrowie finansów
- Izraelscy ministrowie sprawiedliwości
- Izraelscy ministrowie edukacji
- Izraelscy ministrowie spraw wewnętrznych
- Izraelscy ministrowie transportu
- Politycy Kadimy
- Politycy Likudu
- Politycy partii Ruch
- Posłowie do Knesetu X kadencji
- Posłowie do Knesetu XI kadencji
- Posłowie do Knesetu XIII kadencji
- Posłowie do Knesetu XIV kadencji
- Posłowie do Knesetu XV kadencji
- Posłowie do Knesetu XVI kadencji
- Posłowie do Knesetu XVII kadencji
- Posłowie do Knesetu XVIII kadencji
- Posłowie do Knesetu XIX kadencji
- Urodzeni w 1948