Plac Bernardyński w Poznaniu
Centrum | |
![]() Plac Bernardyński z kościołem Bernardynów | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Położenie na mapie Poznania ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |
![]() |
Plac Bernardyński - plac w śródmieściu Poznania, zlokalizowany w centralnej części Garbar (dawniej były to Piaski), stanowiący popularny targ warzywno-owocowy, a także (od 2011 roku) żywności ekologicznej. Przeniesiono go w 1945 roku ze Starego Rynku. Do 1939 roku sprzedawano tu słomę i siano dla koni, co zakończyło się wraz z rozwojem miejskiej motoryzacji.
Plac zaczął się kształtować już w XV wieku, wraz z lokacją zespołu klasztornego Bernardynów (obecnie Franciszkanów). Południowa pierzeja wykształciła się na przełomie XVI i XVII wieku, kiedy to zrealizowano zespół klasztorny bernardynek. Całość uregulowano w latach 1804–1805, według projektu Ferdynanda Triesta, wraz z regulacją części śródmieścia. Następnie (do 1823 roku) uregulowano ulicę Garbary (dotąd kręta droga) i wytyczono ul. Długą z perspektywicznym widokiem na kościół Bernardynów. Proces porządkowania urbanistycznego zakończono budową Liceum Marii Magdaleny i zespołu mieszkaniowego projektu Ludwika Frankiewicza (1900-1902). W latach 1938–1939 przebito natomiast arterię średnicową, łączącą centrum z Garbarami (projektant - Marian Spychalski).
W 1891 roku na placu odbył się pierwszy w Poznaniu pochód pierwszomajowy zorganizowany przez socjalistów. Uczestniczyło w nim około 120 osób[1]. Tutaj zbudowano także pierwszą w mieście salę gimnastyczną. W kamienicy narożnej (ul. Zielona 5) w latach 1896–1897 zamieszkiwał Marcin Kasprzak.
Komunikacja
[edytuj | edytuj kod]Północną stroną placu przebiega dwutorowa trasa tramwajowa. Dojazd do placu możliwy jest także poprzez linie autobusowe. Linie zatrzymują się na przystanku Plac Bernardyński. Według stanu na 2 lutego 2024 r.[2] są to następujące połączenia:
Linie tramwajowe
[edytuj | edytuj kod]- dzienne
- nocne
Linie autobusowe
[edytuj | edytuj kod]- dzienne[2][a]
- 174 Osiedle Sobieskiego → Unii Lubelskiej
- 176 Garbary PKM → os. Dębina
- 190 Osiedle Sobieskiego → Rondo Rataje
- podmiejskie[2][a]
- 603 Garbary PKM → Łęczyca/Dworcowa
- nocne[3][a]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zygmunt Boras, Lech Trzeciakowski, W dawnym Poznaniu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1971, s.340
- ↑ a b c Mapa sieci połączeń ZTM Poznań. Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu, 2024-01-01. [dostęp 2024-02-02]. (pol. • ang.).
- ↑ Mapa sieci połączeń nocnych ZTM Poznań [PDF] [online], Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu, 2024 [dostęp 2024-02-02] (pol. • ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Praca zbiorowa, Poznań - przewodnik po zabytkach i historii, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2003, ss.155-156, ISBN 83-87847-92-5
- Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, wyd. KAW, Poznań, 1986, ss.106-107, ISBN 83-03-01260-6
- Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8