Reinhold Hanning
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1940–1944 |
Formacja | |
Stanowiska |
członek załogi Dachau, Sachsenhausen, Auschwitz-Birkenau |
Główne wojny i bitwy |
Reinhold Hanning (ur. 28 grudnia 1921 w Oerlinghausen, zm. 30 maja 2017[1]) – niemiecki SS-Unterscharführer z czasów II wojny światowej, pełniący służbę w niemieckich obozach koncentracyjnych KL Auschwitz-Birkenau[2] oraz KL Sachsenhausenn[3].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z Lippe[3]. Według jego własnych relacji od kwietnia 1935 roku należał do Hitlerjugend. W lipcu 1940 roku wstąpił ochotniczo w szeregi Waffen-SS i brał udział w kampanii holenderskiej oraz francuskiej. W późniejszym okresie brał udział w działaniach wojennych na froncie wschodnim, gdzie został ranny w 1941 roku. Przeniesiony do oddziału wartowniczego w obozie Auschwitz I służył w nim w okresie od stycznia 1943 do czerwca 1944 roku[2]. Następnie od czerwca 1944 roku w stopniu plutonowego pełnił służbę w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen[3].
W lutym 2016 roku rozpoczął się jego proces przed sądem w Detmoldzie w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia. Hanning został oskarżony o pomocnictwo w zamordowaniu co najmniej 170 tysięcy ludzi w trakcie swojej służby w Auschwitz-Birkenau, w okresie kiedy do obozu trafiały transporty Żydów węgierskich, a on miał być obecny przy przyjmowaniu transportów i selekcji więźniów[3]. 17 czerwca 2016 r. został skazany na 5 lat więzienia[4]. Umarł rok później.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Erol Kamisli , Seda Hagemann , Ehemaliger SS-Wachmann Reinhold Hanning ist tot | Auschwitz-Prozess, „Auschwitz-Prozess” [dostęp 2017-06-01] (niem.).
- ↑ a b 94-year-old Reinhold Hanning on trial accused of killing 170,000 people in horrors of Auschwitz. mirror.co.uk. [dostęp 2016-02-11]. (ang.).
- ↑ a b c d Jeszcze kilka lat temu byli bezkarni. Dziś ruszył kolejny proces byłego esesmana. tvn24.pl. [dostęp 2016-02-11]. (pol.).
- ↑ Reinhold Hanning – kolejny esesman skazany. Wirtualna Polska. [dostęp 2016-06-18]. (pol.).