Tioproperazyna
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Ogólne informacje | |||||||||||||
Wzór sumaryczny |
C22H30N4O2S2 | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Masa molowa |
446,63 g/mol | ||||||||||||
Identyfikacja | |||||||||||||
Numer CAS | |||||||||||||
PubChem | |||||||||||||
DrugBank | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||
Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||
ATC |
Tioproperazyna – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy z grupy neuroleptyków. Należy do grupy piperazynowych pochodnych fenotiazyny.
Tioproperazyna należała do najsilniejszych leków neuroleptycznych, podawana prawie wyłącznie w przypadkach opornych na leczenie[3]. Wykazuje silne działanie uspokajające, antywytwórcze oraz antyautystyczne. Szczególnie silnie działała na objawy osiowe, wywołując przy tym b.silne objawy ze strony układu pozapiramidowego[4] – w tym duże ryzyko późnej dyskinezy, akatyzji. Z tego względu (a także z powodu zsyntetyzowania nowszych neuroleptyków) obecnie nie jest stosowana w psychiatrii.
Jest antagonistą receptorów dopaminergicznych D1 oraz D2.
Tioproperazyna była stosowana w leczeniu ciężkich postaci schizofrenii, w opanowaniu stanów maniakalnych. Dawka lecznicza od 20 do 60 mg, dawka podtrzymująca 5 mg.
Preparaty
[edytuj | edytuj kod]- Majeptil tabletki 0,005 g i 0,01 g.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Thioproperazine, [w:] DrugBank, University of Alberta, DB01622 (ang.).
- ↑ a b Thioproperazine, [w:] ChemIDplus, United States National Library of Medicine [dostęp 2012-03-22] (ang.).
- ↑ L. Korzeniowski, S. Pużyński: Encyklopedyczny Słownik Psychiatrii. PZWL, 1978, s. 434.
- ↑ Leszek Welbel: Leki neuroleptyczne w: Problemy diagnostyki i terapii - Wybrane zagadnienia terapii zaburzeń psychicznych 1982 r.