Uładzimir Karwat
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
23 maja 1996 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1981–1996 |
Siły zbrojne |
|
Jednostki |
61 baza lotnicza w Baranowiczach (ostatnia) |
Stanowiska |
Naczelnik bazy powietrznej i przygotowania taktycznego 61 bazy lotniczej w Baranowiczach (ostatnie) |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Uładzimir (Uładzimier) Karwat (biał. Уладзімір Карват; biał. (tarasz.) Уладзімер Карват; ros. Владимир Карват; ur. 28 listopada 1958 w Brześciu, zm. 23 maja 1996 roku w pobliżu wsi Arabinowszczyzna w rejonie baranowickim) – białoruski pilot wojskowy (podpułkownik), pierwsza osoba odznaczona tytułem Bohatera Białorusi (pośmiertnie, 1996).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1981 roku ukończył szkołę lotniczą i został skierowany do służby na Dalekim Wschodzie. Pilotował MiG-23. W 1994 roku na własną prośbę odkomenderowany do służby na terytorium Białorusi. 11 września tego samego roku złożył przysięgę w siłach zbrojnych Białorusi. Był naczelnikiem bazy powietrznej i przygotowania taktycznego 61 bazy lotniczej w Baranowiczach.
23 maja 1996 roku wieczorem wypełniał lot szkolno-treningowy na samolocie Su-27. Podczas lotu doszło do zasygnalizowania awarii systemu hydraulicznego. Pilot nawiązał łączność z bazą i otrzymał polecenie przerwania wykonywania zadania treningowego i powrotu do bazy. Kilkadziesiąt sekund później doszło jednak do zasygnalizowania innych awarii, w tym systemu dowodzenia. W tej sytuacji Karwat otrzymał rozkaz katapultowania się. Ten jednak ze względu na fakt, że maszyna znajdowała się w pobliżu dwóch wsi, próbował skierować ją poza strefę zamieszkaną. O 22:54, około 8 minut po starcie, 2 minuty po pierwszej sygnalizacji awarii i 14 sekund po zgłoszeniu problemów z systemem dowodzenia maszyna spadła na ziemię. Na miejsce katastrofy pobiegli liczni świadkowie, po 20 minutach pojawiła się jednostka straży pożarnej. Ogień udało się powstrzymać i nie dotarł on do kabiny, lecz nie udało się uratować pilota, który jak się okazało, poniósł śmierć na miejscu[1].
21 listopada 1996 roku został pośmiertnie odznaczony tytułem Bohatera Białorusi[2]. Był odznaczony także Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III stopnia (1990) oraz medalem „70 lat Sił Zbrojnych ZSRR” (1988).
Zgodnie z postanowieniem Rady Ministrów Republiki Białoruś z 10 marca 1997 roku nadano jego imię szkole średniej Nr 8 w Brześciu w której uczył się Uładzimir Karwat oraz wmurowano w tej szkole tablicę pamiątkową, ponadto ustanowiono pomnik w Brześciu, a także ufundowano stypendium jego imienia, ufundowano turniej piłkarski jego imienia, określono wzór znaczku pocztowego z jego zdjęciem[3]. Ponadto jego imieniem nazwano ulicę w Brześciu[4], ulicę w Mińsku oraz skwer w Baranowiczach. W 2009 roku w Baranowiczach otwarto muzeum pilota[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b У 61-й авіябазе ў Баранавічах адкрыўся абноўлены музей першага Героя Беларусі Уладзіміра Карвата, Народная Воля, 26 траўня 2009. by.belapan.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-27)]. (biał.).
- ↑ Указ Президента Республики Беларусь от 21 ноября 1996 г. №484 "О присвоении В.Н.Карвату звания "Герой Беларуси" (ros.)
- ↑ Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 10 марта 1997 г. №179 „Об увековечении памяти Героя Беларуси, военного летчика подполковника В.Н.Карвата”. pravoby.info. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-29)]. (ros.).
- ↑ Улица В.Н. Карвата. brest-sv.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-20)]. (ros.).