Uzzi Baram
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
6 kwietnia 1937 |
---|---|
Minister turystyki w II rządzie Rabina i w II rządzie Peresa | |
Okres |
od 13 lipca 1992 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Minister spraw wewnętrznych w II rządzie Rabina | |
Okres |
od 27 lutego 1995 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Poseł do Knesetu | |
Okres |
od 13 czerwca 1977 |
Przynależność polityczna |
Uzzi Baram (hebr. עוזי ברעם, ur. 6 kwietnia 1937 w Jerozolimie) – izraelski socjolog, polityk i działacz społeczny, w latach 1992–1996 minister turystyki, w 1995 minister spraw wewnętrznych, w latach 1977–2001 poseł do Knesetu z list Koalicji Pracy i Partii Pracy.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 6 kwietnia 1937 w Jerozolimie, w ówczesnym Brytyjskim Mandacie Palestyny[1][2], jako syn Moszego Barama[3], późniejszego polityka Mapai i Koalicji Pracy – parlamentarzysty w latach 1959–1977 i ministra opieki społecznej oraz pracy w latach siedemdziesiątych[4].
Służbę wojskową odbywał w Korpusie Pancernym, szkolił także rekrutów z geografii i wiedzy o Izraelu. Ukończył studia z zakresu socjologii i politologii na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, w czasie których był przewodniczącym związku studentów[1] Podobnie jak ojciec związał się z ruchem socjalistycznym[2]. Po studiach pracował jako socjolog[1]. Był jednym z założycieli oraz pierwszym sekretarzem generalnym młodzieżówki Izraelskiej Partii Pracy – w latach 1966–1970[2].
W latach 1970–1972 mieszkał w Nowym Jorku, gdzie pracował jako emisariusz nakłaniający żydowskich naukowców do emigracji do Izraela[1]. W latach 1972–1975 był przewodniczącym Departamentu Młodych Światowej Organizacji Syjonistycznej. W latach 1975–1981 był przewodniczącym Partii Pracy w regionie jerozolimskim[2].
W wyborach w 1977, w których jego ojciec nie wystartował[4], został po raz pierwszy wybrany posłem z listy Koalicji Pracy. W dziewiątym Knesecie zasiadał w komisjach: spraw zagranicznych i obrony; budownictwa; spraw wewnętrznych i środowiska oraz absorpcji imigrantów. Był także członkiem podkomisji ds. emigrantów powracających do Izraela[1].
W 1981 i w 1984 ponownie dostawał się do parlamentu, a w Knesetach dziesiątej i jedenastej kadencji przewodniczył komisji absorpcji imigrantów oraz zasiadał w komisji spraw zagranicznych i obrony[1]. W latach 1984–1988 był sekretarzem generalnym Partii Pracy[2]. W wyborach w 1988 po raz czwarty zdobył mandat poselski, a w dwunastym Knesecie zasiadał w komisjach budownictwa; spraw zagranicznych i obrony; absorpcji imigrantów oraz interpretacji[1].
W wyborach parlamentarnych w 1992 Partia Pracy wystąpiła pod własnym szyldem. Baram ponownie został posłem[1], a w utworzonym 13 lipca przez Icchaka Rabina dwudziestym piątym rządzie objął pieczę nad Ministerstwem Turystyki[5], zastępując na stanowisku Gidona Patta[6]. 27 lutego 1995 zastąpił premiera na stanowisku minister spraw wewnętrznych. Resortem tym kierował przez nieco ponad trzy miesiące, do 7 czerwca, a jego następcą został Dawid Liba’i[5]. Po śmierci Rabina i utworzeniu nowego rządu przez Szimona Peresa pozostał na stanowisku ministra turystyki aż do końca kadencji trzynastego Knesetu – 18 czerwca 1996[7]. Jego następcą w resorcie został późniejszy prezydent Mosze Kacaw[6].
Po reelekcji w wyborach w 1996 powrócił do pracy parlamentarnej. W Knesecie czternastej kadencji zasiadał w komisjach spraw zagranicznych i obrony oraz komisji mianującej sędziów rabinicznych. Z ramienia Knesetu był także obserwatorem w Radzie Europy. W 1999 po raz siódmy dostał się do parlamentu z tworzonej przez Partię Pracy listy Jeden Izrael. W piętnastym Knesecie po raz kolejny zasiadł w komisji spraw zagranicznych i obrony, zasiadał także w komisji konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości, w komisjach wspólnych: budżetu obronnego oraz prawa dotyczącego podsłuchów, a także komisji śledczej ds. przemocy w sporcie[1]. 15 lutego 2001 zrezygnował z zasiadania w parlamencie, zastąpił go Efi Oszaja[8].
W czasie swojej kariery politycznej był także członkiem centralnego komitetu i biura Partii Pracy[1].
Jest autorem licznych publikacji w izraelskiej prasie na tematy związane ze sprawami zagranicznymi, syjonizmem oraz polityką. Posługuje się językami arabskim i angielskim[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k Uzzi Baram (ang.) – profil na stronie Knesetu.
- ↑ a b c d e Uzzi Baram. Jewish Virtual Library. [dostęp 2017-09-04]. (ang.).
- ↑ Family Ties Between Knesset Members. knesset.gov.il. [dostęp 2017-09-01]. (ang.).
- ↑ a b Mosze Baram (ang.) – profil na stronie Knesetu.
- ↑ a b Thirteenth Knesset: Government 25. knesset.gov.il. [dostęp 2017-09-04]. (ang.).
- ↑ a b All Ministers in the Ministry of Tourism. knesset.gov.il. [dostęp 2017-09-04]. (ang.).
- ↑ Thirteenth Knesset: Government 26. knesset.gov.il. [dostęp 2017-09-04]. (ang.).
- ↑ Members of the Fifteenth Knesset. knesset.gov.il. [dostęp 2017-09-04]. (ang.).
- Absolwenci Uniwersytetu Hebrajskiego
- Izraelscy działacze społeczni
- Izraelscy ministrowie spraw wewnętrznych
- Izraelscy ministrowie turystyki
- Izraelscy socjolodzy
- Ludzie urodzeni w Jerozolimie
- Politycy Izraelskiej Partii Pracy
- Politycy Koalicji Pracy
- Posłowie do Knesetu IX kadencji
- Posłowie do Knesetu X kadencji
- Posłowie do Knesetu XI kadencji
- Posłowie do Knesetu XII kadencji
- Posłowie do Knesetu XIII kadencji
- Posłowie do Knesetu XIV kadencji
- Posłowie do Knesetu XV kadencji
- Urodzeni w 1937
- Politycy Jednego Izraela