de facto
- znaczenia:
fraza przysłówkowa sposobu
- (1.1) polit. praw. tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) faktycznie, w rzeczywistości, w rzeczy samej, w praktyce, naprawdę, tak naprawdę
- antonimy:
- (1.1) de iure
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. kontrfaktyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. de facto → faktycznie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) de facto, in fact, actually
- duński: (1.1) faktisk, de facto
- łaciński: (1.1) de facto
- niemiecki: (1.1) de facto
- źródła:
- wymowa:
- znaczenia:
fraza przysłówkowa
- (1.1) faktycznie, w rzeczywistości[1]
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) de iure
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „de facto” w: Zbigniew Landowski, Krystyna Woś, Słownik cytatów łacińskich, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2016, ISBN 978-83-08-06162-6, s. 129.
- wymowa:
-
- znaczenia:
fraza przysłówkowa
- (1.1) polit. praw. de facto, faktycznie, w rzeczywistości
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) etwas de facto anerkennen • De-facto-Anerkennung • De-facto-Regime • De-facto-Regierung
- synonimy:
- (1.1) tatsächlich, faktisch, in der Tat
- antonimy:
- (1.1) de jure
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła: