disgrazia
disgrazia (język włoski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: /di.'zgra.tsja/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) niełaska
- (1.2) niepowodzenie, nieszczęście, pech
- (1.3) tragedia, nieszczęśliwy wypadek
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) essere in disgrazia di qualcuno → być w czyjejś niełasce
- (1.2) per disgrazia → na nieszczęście
- synonimy:
- (1.2) sfortuna, calamità, tribolazione
- (1.3) sciagura, calamità, disastro, catastrofe
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. grazia ż, grazie m, graziosità ż, ringraziamento m
- czas. aggraziare, graziare, ingraziare, ingrazionire, ringraziare
- przym. aggraziato, disgraziato, graziabile, graziato, grazioso, ringraziabile
- przysł. aggraziatamente, disgraziatamente, graziosamente
- wykrz. grazie
- związki frazeologiczne:
- cadere in disgrazia → popaść w niełaskę
- (przysłowie) le disgrazie non vengono mai sole → nieszczęścia chodzą parami
- uwagi:
- źródła: