konstantynopolitański
konstantynopolitański (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik konstantynopolitański konstantynopolitańska konstantynopolitańskie konstantynopolitańscy konstantynopolitańskie dopełniacz konstantynopolitańskiego konstantynopolitańskiej konstantynopolitańskiego konstantynopolitańskich celownik konstantynopolitańskiemu konstantynopolitańskiej konstantynopolitańskiemu konstantynopolitańskim biernik konstantynopolitańskiego konstantynopolitański konstantynopolitańską konstantynopolitańskie konstantynopolitańskich konstantynopolitańskie narzędnik konstantynopolitańskim konstantynopolitańską konstantynopolitańskim konstantynopolitańskimi miejscownik konstantynopolitańskim konstantynopolitańskiej konstantynopolitańskim konstantynopolitańskich wołacz konstantynopolitański konstantynopolitańska konstantynopolitańskie konstantynopolitańscy konstantynopolitańskie nie stopniuje się
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Ekumeniczny Patriarchat Konstantynopolitański • arcybiskup / patriarcha / sobór / symbol konstantynopolitański • Uniwersytet Konstantynopolitański • nicejsko-konstantynopolitańskie wyznanie wiary
- synonimy:
- (1.1) bizantyjski, bizantyński
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Konstantynopol mrz, konstantynopolitańczyk mos, konstantynopolitanka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Constantinopolitanus < łac. Constantinopolis
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Constantinopolitan
- białoruski: (1.1) канстанцінопальскі
- bułgarski: (1.1) константинополски
- francuski: (1.1) constantinopolitain
- łaciński: (1.1) Constantinopolitanus
- rosyjski: (1.1) константинопольский
- słowacki: (1.1) carihradský, konštantínopolský
- włoski: (1.1) costantinopolitano
- źródła: