krytyk
krytyk (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie
- (1.2) książk. osoba oceniająca dzieła sztuki i dzieła naukowe
rzeczownik, forma fleksyjna
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik krytyk krytycy dopełniacz krytyka krytyków celownik krytykowi krytykom biernik krytyka krytyków narzędnik krytykiem krytykami miejscownik krytyku krytykach wołacz krytyku krytycy
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) cenzor
- (1.2) opiniodawca, recenzent
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.2) publicysta
- hiponimy:
- (1.2) zoil
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. krytyka ż, krytykanctwo n, krytykant m, krytykantka ż, krytycyzm m, krytyczność ż
- czas. krytykować ndk.
- przym. krytykancki, krytyczny
- przysł. krytyczny, krytycznie
- związki frazeologiczne:
- krytycy jak robaki – za życia gryzą[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) critic, detractor; (1.2) critic, reviewer
- arabski: (1.1) ناقد m
- baskijski: (1.2) kritikari
- białoruski: (1.1) крытык m; (1.2) крытык m
- bułgarski: (1.1) критик m
- czeski: (1.1) kritik m
- duński: (1.1) kritiker w; (1.2) kritiker w
- francuski: (1.1) critique m
- hiszpański: (1.1) crítico m, detractor m; (1.2) crítico m
- interlingua: (1.1) critico
- jidysz: (1.1) קריטיקער m (kritiker); (1.2) רעצענזענט m (recenzent)
- kaszubski: (1.1) kritik m, òsądzca m; (1.2) kritik m, òsądzca m
- litewski: (1.1) kritikas m
- łaciński: (1.2) existimator m
- niemiecki: (1.1) Kritiker m
- rosyjski: (1.1) кри́тик m; (1.2) кри́тик m
- szwedzki: (1.1) kritiker w
- tajski: (1.1) นักวิจารณ์
- turecki: (1.2) münekkit
- włoski: (1.1) critico m, detrattore m
- źródła:
- ↑ Włodzimierz Wysoczański, Opozycja homo – animal z perspektywy reguł postępowania (na materiale frazemów wybranych języków), „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 92.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑
Hasło „krytyk” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.