turkot
turkot (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) niski, przerywany dźwięk wydawany przez twarde przedmioty uderzających o powierzchnię lub o siebie nawzajem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik turkot turkoty dopełniacz turkotu turkotów celownik turkotowi turkotom biernik turkot turkoty narzędnik turkotem turkotami miejscownik turkocie turkotach wołacz turkocie turkoty
- składnia:
- (1.1) turkot + D.
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) dźwięk
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. odturkotać dk., rozturkotać dk., poturkotać dk., turkotać ndk., zaturkotać dk.
- przym. turkotliwy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Tadeusz Konwicki, Bohiń, 1987, Narodowy Korpus Języka Polskiego.