upupić
upupić (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik dokonany (ndk. upupiać)
- (1.1) pot. ośmieszyć kogoś, zrobić z kogoś głupca, zaszkodzić mu[1]
- (1.2) pot. nie dopuścić do załatwienia czegoś[2]
- przykłady:
- (1.1) (…) naiwni i głupi, daliście się opętać ideałom, daliście się nabić w butelkę, „upupić" — ku swojej i narodowej krzywdzie. Nie ominęliście żadnej okazji poświęcenia się i umierania. Niech wam będzie, plećcie sobie dalej o ideałach, ojczyznach (…)[3].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Mirosław Bańko, Inny słownik języka polskiego: P-Ż, 2000, s. 926
- ↑
Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Zbigniew Załuski, Siedem polskich grzechów głównych: nieśmieszne igraszki, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1980