złościć
(Przekierowano z złościć się)
złościć (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozzłościć, zezłościć)
- (1.1) doprowadzać do złości
czasownik zwrotny niedokonany złościć się (dk. rozzłościć się, zezłościć się)
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) denerwować, gniewać, irytować
- (2.1) denerwować się, gniewać się, irytować się, jeżyć się, najeżać się, srożyć się, unosić się, zgrzytać zębami, zjeżać się, źlić się, żołądkować się; gw. (Śląsk Cieszyński) jargać sie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) zemëroj; (2.1) zemërohem
- angielski: (1.1) anger, annoy; (2.1) be angry, be annoyed
- chiński standardowy: (1.1) 生气 (shēngqì); (2.1) 生气 (shēngqì)
- francuski: (1.1) irriter, mettre en colère; (2.1) s'irriter
- hiszpański: (1.1) enfadar, enrojar; (2.1) enfadarse
- kaszubski: (1.1) gòrzëc, jadłobic, jadowic, złoscëc; (2.1) gòrzëc sã, jiwrowac sã, złoscëc sã, jiwrotac sã, jeżëc sã, jãdzëc sã, jidzëc sã, serdzëc sã, dzëwiec, jadowic sã, jarchòlëc sã, jachrzëc sã, szerszenic sã
- niderlandzki: (1.1) irriteren, ergeren; (2.1) boos worden, zich boos maken, zich ergeren
- niemiecki: (1.1) ärgern, wütend machen; (2.1) sich ärgern
- tuvalu: (1.1) ita; (2.1) ita
- źródła: