ซิลเวีย แพลธ
ซิลเวีย แพลธ | |
---|---|
![]() แพลธในปี ค.ศ. 1961 | |
เกิด | 27 ตุลาคม ค.ศ. 1932 บอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐ |
เสียชีวิต | กุมภาพันธ์ 11, 1963 ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ, สหราชอาณาจักร | (30 ปี)
ที่ฝังศพ | Heptonstall Church near Vermaak’s Farm, West Yorkshire, England |
นามปากกา | Victoria Lucas |
อาชีพ |
|
ภาษา | อังกฤษ |
จบจาก | วิทยาลัยสมิธ (BA) วิทยาลัยนิวน์แฮม เคมบริดจ์ |
ช่วงเวลา | ค.ศ. 1960–63 |
แนว |
|
แนวร่วมในทางวรรณคดี | กวีนิพนธ์สารภาพ |
ผลงานที่สำคัญ | ในกรงแก้ว, แอเรียล |
คู่สมรส | เท็ด ฮิวส์ (สมรส 1956) |
บุตร | 2 คน |
ลายมือชื่อ | ![]() |
ซิลเวีย แพลธ (อังกฤษ: Sylvia Plath, 27 ตุลาคม ค.ศ. 1932 – 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963) เป็นกวีและนักเขียนชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ เป็นบุตรของออตโตกับออเรเลีย (นามสกุลเดิม โชเบอร์) แพลธ[1] ซิลเวียมีน้องชายหนึ่งคนชื่อ วอร์เรน (เกิด ค.ศ. 1935)[2] ต่อมาครอบครัวของซิลเวียย้ายไปอยู่ที่เมืองวินธรอป ที่ซึ่งซิลเวียในวัย 8 ปีได้ตีพิมพ์บทกวีแรกในหนังสือพิมพ์บอสตันเฮรัลด์[3]
ในปี ค.ศ. 1950 ซิลเวียเข้าเรียนที่วิทยาลัยสมิธและเริ่มป่วยเป็นโรคซึมเศร้า เธอกลับไปเรียนหลังได้รับการรักษาทางจิตเวชด้วยไฟฟ้าและอินซูลิน ห้าปีต่อมาซิลเวียเรียนจบด้วยเกียรตินิยมและได้รับทุนฟูลไบรต์เพื่อเรียนต่อที่วิทยาลัยนิวน์แฮมในอังกฤษ[4][5] ในปี ค.ศ. 1956 ซิลเวียแต่งงานกับเท็ด ฮิวส์ กวีชาวอังกฤษผู้ซึ่งต่อมาดำรงตำแหน่งกวีแห่งสหราชอาณาจักร (Poet Laureate of the United Kingdom) ทั้งสองย้ายกลับไปสหรัฐในปีต่อมา โดยเธอทำงานที่ฝ่ายแผนกต้อนรับของโรงพยาบาลแมสซาชูเซตส์และใช้เวลาช่วงเย็นหารือเรื่องการเขียนกับรอเบิร์ต โลเอลล์, แอนน์ เซ็กซ์ตันและจอร์จ สตาร์บัก[4]
ในปี ค.ศ. 1959 ซิลเวียและเท็ดย้ายไปอยู่ที่ลอนดอน ทั้งสองมีบุตรด้วยกันสองคนคือ ฟรีดา (เกิด ค.ศ. 1960) และนิโคลาส (เกิด ค.ศ. 1962) ต่อมาทั้งสองแยกกันอยู่หลังซิลเวียพบว่าเท็ดมีความสัมพันธ์กับแอสเซีย วีวิล[6] ช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่ซิลเวียกลับมาป่วยเป็นโรคซึมเศร้าอีกครั้งและพยายามจะฆ่าตัวตายหลายหน จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1963 พยาบาลผู้ดูแลซิลเวียและบุตรพบเธอเสียชีวิตอยู่ในห้องครัว หลังซิลเวียเสียชีวิต ฮิวส์ถูกกระแสสังคมกล่าวหาว่าเป็นต้นเหตุและยิ่งถูกกลุ่มคตินิยมสิทธิสตรีประณามอย่างหนักเมื่อแอสเซีย คู่รักของฮิวส์ฆ่าตัวตายเช่นเดียวกับซิลเวียในอีก 6 ปีต่อมา[7]
ซิลเวียมีผลงานที่เป็นที่รู้จักคือ ในกรงแก้ว (The Bell Jar) นิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับหญิงสาวผู้ประสบกับโรคซึมเศร้า[8] นอกจากนี้ซิลเวียยังเป็นกวีในกลุ่มกวีนิพนธ์สารภาพ (Confessional poetry) อันเป็นกลุ่มกวีช่วงทศวรรษที่ 1950 ในสหรัฐ ซึ่งนิยมนำเสนอประสบการณ์และความเจ็บปวดทางจิตใจผ่านบทกวี[9] ในปี ค.ศ. 1982 ซิลเวียได้รับรางวัลพูลิตเซอร์จากผลงานกวีนิพนธ์รวมเล่ม และเป็นบุคคลแรกที่ได้รับรางวัลนี้หลังเสียชีวิต[10]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Sylvia Plath - Poet". Academy of American Poets. สืบค้นเมื่อ May 7, 2019.
- ↑ Brown & Taylor (2004), ODNB
- ↑ Kirk (2004) p23
- ↑ 4.0 4.1 Kirk (2004) pxix
- ↑ . Bustle. สืบค้นเมื่อ May 7, 2019.
- ↑ Kirk (2004) pxx
- ↑ Blair, Olivia (October 4, 2015). "Sylvia Plath's daughter criticises feminist activists who blamed her death on father Ted Hughes". The Independent. สืบค้นเมื่อ May 7, 2019.
- ↑ "The Bell Jar". Britannica.com. สืบค้นเมื่อ May 7, 2019.
- ↑ "A Brief Guide to Confessional Poetry". Academy of American Poets. February 21, 2014. สืบค้นเมื่อ May 7, 2019.
- ↑ "Sylvia Plath". Biography.com. สืบค้นเมื่อ May 7, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซิลเวีย แพลธ
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ ซิลเวีย แพลธ
วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ ซิลเวีย แพลธ